III SA/Po 271/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... z dnia ... w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2016 r. skarżący G. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie ... zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 22 czerwca 2016 r. Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia skarżący odebrał osobiście . W dniu 8 lipca 2016 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z potwierdzeniem uiszczenia wpisu od skargi w dniu 8 lipca 2016 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego został odebrany przez jego córkę. Skarżący podkreślił również, że wykonuje zlecenia poza miejscem swojego zamieszkania i w związku z tym często przebywa poza domem. Wskazał, że złożył niniejszy wniosek niezwłocznie po uzyskaniu informacji o wezwaniu go do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j., dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem, charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08, orzeczenie dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie strony rozumie się szeroko rozciągając je także na pełnomocnika, a winę w sposób obiektywny, a więc wymagając od strony staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r., I CKN 1261/99 publ. Biuletyn SN 2000/5/12). Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony. Do takich niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zwykło zaliczać się okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do uiszczenia wpisu podał częste nieobecności w domu spowodowane wykonywaniem zleceń w ramach umowy zlecenia. Wskazał również, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego córka. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Należy bowiem wskazać, że z akt sprawy wynika, iż skarżący osobiście odebrał skierowane do niego wezwanie do uiszczenia wpisu. Podpis skarżącego znajduje się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki załączonym do akt (k. 28). Należy więc uznać, że skarżący odbierając wezwanie osobiście w dniu 22 czerwca 2016 r. już w tym dniu dowiedział się o konieczności uiszczenia wpisu. Nie wskazał natomiast żadnej przyczyny dlaczego nie wykonał zarządzenia w przepisanym terminie. Okoliczność, że skarżący często przebywa poza domem w związku z pracą nie może natomiast stanowić uprawdopodobnienia braku winy skarżącego. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy, w związku z czym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.