III SA/Po 277/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.G. i P.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2014 r. uchylającą decyzję z dnia [...] maja 2006 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu na rzecz skarżących i odmawiającą zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji do czasu uzyskania przez skarżących tytułu sądowego do wniesionego przez nich pozwu o uznanie własności samochodu. Skarżący podnieśli, iż samochód jest im niezbędny w codziennym życiu, a ponadto w celu dowożenia schorowanej [...]-letniej matki – inwalidki I grupy – do lekarzy czy w celu zaspokajania innych jej potrzeb życiowych. Wyrejestrowanie samochodu i oczekiwanie spowodowałoby spore utrudnienia i wydatki finansowe, bez możliwości zrekompensowania ich. Skarżących nie stać na posiadanie wyrejestrowanego samochodu, korzystanie z taksówek czy innego odpłatnego transportu oraz kupno nowego samochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Odnosząc się do wniosku skarżącego w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie. Należy ponadto podnieść, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, nie wykazali w skardze ani w późniejszym piśmie, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, a więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. przywołane już powyżej postanowienie NSA z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13). Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.