III SA/Po 284/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Starosty Wolsztyńskiego z dnia 30 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z [...] marca 2022 r. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie, na decyzję SKO z 10 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W piśmie napisał, że wnioski zawarte w skardze donoszą się również do decyzji w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Wskazał także numer decyzji: [...]. Zarządzeniem z [...] kwietnia 2022 r. Przewodniczący III Wydziału Sądu zarządził rozdzielenie skarg. Skarga w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Po 284/22. W odpowiedzi na skargę dotyczącą skierowania na badania psychologiczne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, bowiem w dacie złożenia skargi nie funkcjonowała jeszcze w obrocie prawnym decyzja Kolegium w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Została wydana dopiero [...] kwietnia 2022 r. Pismem z [...] maja 2022 r. skarżący napisał, że cofa skargę z uwagi na pismo K. P., załączone do oświadczenia o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3 zd. pierwsze). Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania. Przepisy art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję wydał Starosta Wolsztyński, działając jako organ pierwszej instancji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. decyzji, stronie przysługiwało od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji, a nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd zaznacza, że w takiej sytuacji oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. Wymaga jednak podkreślenia, że strona może cofnąć jedynie taką skargę, która została skutecznie wniesiona. Oznacza to, że skarga musi być dopuszczalna i nie może zawierać braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, zatem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.