III SA/Po 311/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Barbara Koś . WSA Marzenna Kosewska (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2009 r. przy udziale sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 marca 2008 roku nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie dotyczącej płatności obszarowych oddala skargę /-/ M. Kosewska /-/ M. Ławniczak /-/ B. Koś Pismem z dnia 14 lutego 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 64 § 2 kpa wezwał R. P. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych za rok 2006 poprzez złożenie korekty tego wniosku – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. W dniu 29 lutego 2008 r. R. P. złożył pismo, w którym zwrócił się o dokonanie wykładni otrzymanego wezwania, a ponadto wniósł zażalenie na to wezwanie, które – jak wskazał, jest dla niego niezrozumiałe. Postanowieniem z dnia 20 marca 2008 r., nr [...] wydanym na podstawie art. 144 w zw. z art. 134 kpa oraz art. 5a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264 ze zm.) Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu stwierdził niedopuszczalność zażalenia R. P. na pismo Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 lutego 2008 r. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych nie wydano w stosunku do R. P. postanowienia, od którego przysługiwałoby zażalenie. Natomiast R. P. zażalił się na pismo Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 14 lutego 2008 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do złożenia korekty wniosku o płatności do gruntów rolnych. Tymczasem na pisma w toku postępowania administracyjnego, w tym na wezwanie do usunięcia braków wniosku, nie przysługuje zażalenie, ani inny środek zaskarżenia. Zatem w związku z brakiem przedmiotu zaskarżenia orzeczono o niedopuszczalności wniesionego zażalenia. R. P. wniósł skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym oraz prawem procesowym i materialnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wniósł o jej oddalenie, powtarzając stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest zaskarżone postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia skarżącego na pismo Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawierające wezwanie do usunięcia braków wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa. Stosownie do tej regulacji organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym, a także przedmiotowym. Z przyczyn przedmiotowych zażalenie jest niedopuszczalne w przypadku braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku prawnej możliwości zaskarżenia kwestionowanego aktu bądź czynności administracyjnej. Niedopuszczalność zażalenia powoduje jego bezskuteczność, co tym samym wyklucza merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu zażaleniowym. Stąd po przekazaniu sprawy wraz z zażaleniem organ odwoławczy w pierwszej kolejności bada, czy zażalenie jest dopuszczalne. W razie zaś jego niedopuszczalności, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia (art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa) i odstępuje od jego merytorycznego rozpatrzenia. Z niekwestionowanych okoliczności niniejszej sprawy wynika, że skarżący złożył zażalenie na pismo Kierownika Biura Powiatowego ARiMR zawierające wezwanie do usunięcia braków wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, wystosowane w trybie art. 64 § 2 kpa pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Tymczasem w świetle obowiązujących przepisów prawa wezwanie do usunięcia braków wniosku w postępowaniu administracyjnym jest niezaskarżalne. Stanowi ono bowiem czynność materialno – techniczną, na którą nie służy odrębny środek zaskarżenia, w szczególności w postaci zażalenia. Może ono natomiast podlegać kontroli pośrednio w przypadku ewentualnego pozostawienia wniosku bez rozpoznania, które może zostać zakwestionowane w drodze skargi na bezczynność organu, po uprzednim wniesieniu zażalenia na podstawie art. 37 kpa (por. wyrok NSA z dnia 12.05.2006 r., I OSK 869/05, LEX nr 236563). Jednocześnie, z ustaleń organu odwoławczego, których skarżący nie kwestionował, wynika, że w niniejszej sprawie nie zostało wydane w stosunku do skarżącego żadne postanowienie zaskarżalne zażaleniem, co również wykluczało potraktowanie zażalenia skarżącego jako wniesionego na jakiekolwiek inne rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu w drodze zażalenia. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 134 kpa w związku z art. 144 kpa, stwierdzając zaskarżonym postanowieniem niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez skarżącego. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu, wobec czego należało oddalić skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ M. Kosewska /-/ M. Ławniczak B. Koś za nieobecnego sędziego /-/ M. Kosewska D.W.d