III SA/Po 363/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) . WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2012 r. przy udziale sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 25 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2008 rok I. oddala skargę, II. przyznaje adwokat K. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kwotę [...] ([...]) złotych, w tym [...] ([...]) złotych tytułem podatku od towarów i usług, M. P. w dniu 16 maja 2007 r. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2008 r. W złożonym wniosku zadeklarował do płatności działki ewidencyjne położone w gminie K., obręb L., powiat [...], województwo wielkopolskie o numerach 192, 193, 194, 195/1, 195/2, 242, 244/2, 303/1,313 oraz działki położone w gminie K., obręb L., powiat [...], województwo wielkopolskie o numerach 100, 102/1, 107, 117/1, 188, 457/1, 546/1, 77/1, 77/2, 99. Wniosek powyższy obejmował: 1) pakiet "Rolnictwo ekologiczne" w ramach wariantów: uprawy rolnicze bez certyfikatu zgodności (S02a01) realizowany na obszarze [...] ha, trwałe użytki zielone bez certyfikatu zgodności (S02b01) na obszarze [...] ha oraz 2) pakiet "Utrzymanie łąk ekstensywnych" w ramach wariantu: półnaturalne łąki dwukośne (P01b) zrealizowany na powierzchni [...] ha U producenta została przeprowadzona kontrola na miejscu w dniach 18 i 19 oraz 24 i 25 czerwca 2008 r., podczas której stwierdzono działki rolne o powierzchni mniejszej niż deklarowana w ramach poszczególnych pakietów co zostało szczegółowo opisane w protokole kontroli i w decyzji. Ponadto wniosek poddano kontroli kompletności, zgodności z komputerową referencyjną bazą danych działek ewidencyjnych oraz kontroli administracyjnej, która wykazała, że działki ewidencyjne nr 193, 194, 195/1, 192, 242, 244/2, 77/2,102/1, 107,117/1, 457/1, 188, 195/2, 38/1 zadeklarowane zostały przez innego producenta – B. H. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, m.in. przesłuchaniu strony i licznych świadków, organ I instancji ustalił, że M. P. był użytkownikiem działek nr 102/1, 107, 77/2 i 193, natomiast nie wykazał tego co do pozostałych działek. Wobec powyższego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003 r., Nr 229, poz. 2273 ze zm.), § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174 poz. 1809 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych wskazując, że warunkiem przyznania płatności rolnośrodowiskowych jest posiadanie gruntów rolnych, użytkowanie ich zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Ze względu na fakt, że zawyżenie deklarowanej powierzchni w ramach wszystkich trzech realizowanych wariantów wyniosło powyżej 20 %, na podstawie zasady wykluczenia od płatności w przypadku przekroczenia powierzchni wnioskowanej, określonej w art. 50 ust. 3 Rozporządzenia Komisji ( WE ) nr 796/2004 za dnia 21 kwietnia 2004 r.wydano przedmiotową decyzję. Powyższa decyzja była czwartą z kolei decyzją wydaną przez organ pierwszej instancji w tej sprawie, gdyż trzy poprzednie (z dnia 21.01.2009 r., z dnia 23.06.2009 r. i z dnia 07.06.2010 r.) zostały uchylone przez organ odwoławczy z uwagi na stwierdzenie istotnych uchybień przepisom postępowania. Ostatecznie po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji z dnia 7 stycznia 2011 r., Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wydał w dniu 25 lutego 2011 r. decyzję o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zebrane dowody wskazują, że M. P. nie użytkował w 2008 r. gruntów stanowiących działki o numerach 194, 195/1, 192, 242, 244/2, 117/1, 457/1, 188 195/2 i 138/1, bo nie wynika to z żadnych dowodów wskazywanych przez stronę ani z zeznań przesłuchanych świadków. Organ odwoławczy podał i wyjaśnił stronie przepisy prawa materialnego i procesowego mające zastosowanie w sprawie oraz szczegółowo odniósł się do zarzutów odwołania. W szczególności wskazał, że zeznania świadków C. J. i J. S. w zakresie, w jakim dotyczą oświadczenia z dnia 30 grudnia 2007 r. nie miały znaczenia w tej sprawie, bowiem rozstrzyga ona o płatnościach za 2008 r., a nie 2007 r. Wskazał, że zeznania świadków R. Z., R. S. i Z. G. zostały uwzględnione na korzyść strony, bowiem wynikało z nich, że świadkowie wykonywali określone prace agrotechniczne w 2008 r. na rzecz M. P. na działkach nr 102/1 i 107. W kwestii faktur wystawionych na nazwisko D. P., a nie na B. H. wyjaśniono, że oznacza to tylko tyle, że to nie na rzecz odwołującego się wykonano prace wskazane w fakturach. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku przedmiotowego postępowania organy Agencji były zobowiązane wyjaśnić w czyim faktycznym posiadaniu znajduje się działka rolna objęta dwoma lub większą ilością wniosków i w konsekwencji rozstrzygnąć któremu z wnioskodawców przysługuje dana płatność. Nie jest natomiast zadaniem organów rozstrzyganie sporów rodzinnych na tym tle. Ponadto Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wyjaśnił w decyzji, że zgodnie z zasadą ustanowioną w art. 50 ust. 3 oraz art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE L 141 z 30.04.2004 r., str. 18; z późn. zm.) i w oparciu o przeprowadzone postępowanie w sprawie konfliktu kontroli krzyżowej jak i kontrolę na miejscu wyliczono kompensację powierzchni w ramach grupy płatności dla wariantu S02a01 – uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności), S02b01 – trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) oraz P01b – półnaturalne łąki dwukośne i na tej podstawie ustalono odpowiednie pomniejszenia płatności. Kompensację powierzchni w ramach grup płatności wylicza się w % jako różnicę powierzchni deklarowanej i stwierdzonej podczas kontroli w stosunku do powierzchni obszaru zatwierdzonego, według określonego wzoru. Kompensację w ramach płatności rolnośrodowiskowej dla S02a01 – uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności) obliczono na podstawie wyników kontroli administracyjnej w następujący sposób: – powierzchnia deklarowana: [...] ha – powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli administracyjnej i na miejscu: [...] ha – procent przedeklarowania powierzchni: x = 82,5 % W związku z powyższym i na podstawie zasady wykluczenia od płatności w przypadku przekroczenia powierzchni wnioskowanej, określonej w art. 50 ust. 3 ww. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., w sytuacji gdy różnica powierzchni działek zgłoszonych do płatności w ramach danej grupy upraw i stwierdzonych podczas kontroli administracyjnej przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw odmawia się przyznania płatności. W związku z powyższym płatności z tytułu realizacji wariantu S0a01 – uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności) odwołującemu nie przyznano. Kompensację w ramach płatności rolnośrodowiskowej dla wariantu S02b01 – trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) obliczono na podstawie wyników kontroli administracyjnej w następujący sposób: – powierzchnia deklarowana: [...] ha – powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli administracyjnej i na miejscu: [...] ha – procent przedeklarowania powierzchni: x = 26 % W zaistniałej sytuacji, na podstawie zasady wykluczenia od płatności w przypadku przekroczenia powierzchni wnioskowanej, określonej w art. 50 ust. 3 ww. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., w sytuacji gdy różnica powierzchni działek zgłoszonych do płatności w ramach danej grupy upraw i stwierdzonych podczas kontroli administracyjnej przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw odmawia się przyznania płatności. W związku z powyższym płatności z tytułu realizacji wariantu S02b01 – trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) odwołującemu także nie przyznano. Kompensację w ramach płatności rolnośrodowiskowej dla wariantu P01b – półnaturalne łąki dwukośne obliczono na podstawie wyników kontroli administracyjnej w następujący sposób: – powierzchnia deklarowana: [...] ha – powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli administracyjnej i na miejscu: [...] ha – procent przedeklarowania powierzchni: x = 26 % W zaistniałej sytuacji, na podstawie zasady wykluczenia od płatności w przypadku przekroczenia powierzchni wnioskowanej, określonej w art. 50 ust. 3 ww. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r, w sytuacji gdy różnica powierzchni działek zgłoszonych do płatności w ramach danej grupy upraw i stwierdzonych podczas kontroli administracyjnej przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw odmawia się przyznania płatności. W związku z powyższym płatności z tytułu realizacji pakietu P01b – półnaturalne łąki dwukośne odwołującemu również nie przyznano. Wskazując na przepisy art. 71 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004, który od 2005 roku stanowi odesłanie do art. 68 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE L 141 z 30.04.2004 r., str. 18; ze zm.) organ odwoławczy wskazał na możliwość odstąpienia od wyłączeń: – gdy rolnik dostarczył zgodne z faktami informacje lub jeśli może udowodnić, że wina nie leży po jego stronie (art. 68 ust. 1) oraz w sytuacji, gdy – rolnicy, w jakimkolwiek momencie powiadomią właściwe władze krajowe o nieprawidłowościach występujących we wnioskach pomocowych, bez względu na powód nieprawidłowości pod warunkiem, że rolnik ten nie został powiadomiony przez właściwe władze o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i że władze nie poinformowały go wcześniej o wykrytych we wniosku nieprawidłowościach (art. 68 ust. 2). W przypadku M. P. nie można zastosować powyższego zapisu zawartego w ust. 1 ponieważ złożony przez niego wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008 pod względem faktycznym nie był prawidłowy, jak również dlatego, że odwołujący nie wykazał, że nie jest winny nieprawidłowości. Związane jest to z tym, iż to na rolniku ciąży obowiązek składania oświadczeń zgodnych z prawdą. Producent rolny nie informował również Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na piśmie, że dokument wniosku jest nieprawidłowy, wobec czego nie można również zastosować przepisu zawartego w art. 68 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucił, że we wniosku wskazał tylko te działki, które faktycznie sam użytkował od wielu lat (od śmierci matki) i płacił należne z tego tytułu podatki. Zakwestionował ocenę zeznań świadków, C. J., który zdaniem skarżącego nie zeznał tak jak to ustalił organ; świadka J. S., który potwierdził, że widział M. P. jak jechał z obornikiem na konkretnej działce spadkowej, świadka R. S., który na zlecenie skarżącego dokonywał wywozu obornika oraz świadka R. Z., który dokładnie pamiętał prace wykonywane na rzecz skarżącego. Ustanowiony w sprawie z urzędu pełnomocnik, adwokat podtrzymał na rozprawie skargę strony w całości i wniósł o przyznanie wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Szczegółowe warunki udzielenia pomocy finansowej w ramach Działania 4 Wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt zostały określone w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r., Nr 174, poz. 1809 ze zm.). Przepisy § 2 ust. 1 i 2 wymienionego rozporządzenia określają, iż płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych oraz zobowiąże się do realizacji pakietów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Za działalność rolniczą, o której mowa w ust. 1, uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego i reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gruntów rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady. Zatem organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prawidłowo uznały, że w świetle powyższych przepisów istotne znaczenie ma ustalenie w czyim faktycznym posiadaniu znajduje się działka rolna (i odpowiadająca jej działka ewidencyjna) objęta dwoma lub większą ilością wniosków złożonych przez różnych rolników, to jest który z nich posiada grunty rolne i użytkuje je zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Obydwa te warunki muszą być spełnione, aby można było mówić o spełnieniu przesłanek do udzielenia wsparcia z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Pojęcia "posiadanie" przepisy prawa wspólnotowego nie precyzują. Na gruncie prawa krajowego istotę posiadania wyjaśnia art. 336 kodeksu cywilnego. Według tego przepisu posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo na cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie oznacza zatem stan faktyczny, którego istotą jest fizyczne władztwo nad rzeczą z zamiarem władania rzeczą dla siebie. Posiadaczem nie jest tzw. dzierżyciel, który "włada rzeczą za kogo innego" (art. 338 kodeksu cywilnego). Posiadaczem samoistnym lub zależnym może być również osoba niemająca żadnego tytułu prawnego do posiadania (np. która samowolnie zawładnęła cudzą rzeczą). Przymiot posiadacza ma również osoba władająca rzeczą w złej wierze. W odniesieniu do spraw o przyznanie płatności do działek rolnych przesłanka posiadania działki rolnej nie może być więc rozumiana jako ustalenie tytułu prawnego, z którego wynika to posiadanie (vide wyroki NSA z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 227/07 oraz z dnia 2 września 2008 r., sygn. akt II GSK 311/08). Gospodarstwo rolne, do którego przyznawana jest pomoc w postaci płatności może więc także znajdować się w posiadaniu samoistnym właściciela bądź w posiadaniu innej osoby, w tym posiadacza zależnego. Gospodarstwo takie może być również przedmiotem współposiadania, zarówno samoistnego, jak i zależnego (np. współposiadanie przez małżonków, współposiadanie wspólników spółki cywilnej, współposiadanie współwłaściciela). Podmiotem uprawnionym do uzyskania płatności jest ten posiadacz gruntów rolnych, który faktycznie użytkuje (prowadzi działalność rolniczą) te grunty (por. wyrok NSA z 18 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 436/07). Sam status właściciela (współwłaściciela) nie stanowi jeszcze o uprawnieniu do uzyskania płatności. Wobec powyższego rację ma organ odwoławczy, gdy stwierdza, że nie jest powołany do rozstrzygania sporów rodzinnych pomiędzy różnymi wnioskodawcami. W rozpatrywanej sprawie organy administracji, w wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku o przyznanie płatności, ustaliły, że zadeklarowane przez M. P. działki o numerach ewidencyjnych 193,194, 195/1, 192. 242, 244/2, 77/2, 102/1, 107,117/1, 457/1, 188, 195/2, 138/1 zadeklarowane zostały również przez innego producenta – B. H., siostrę wnioskodawcy. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności: zeznań skarżącego, B. H. oraz świadków, a także dokumentów, w tym: faktur VAT, umów kupna-sprzedaży, nakazów płatniczych, pisma Komisariatu Policji w K. z dnia 28 marca 2008r., postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 grudnia 2007 r., organy ustaliły, że skarżący nie uprawiał w 2008 r. gruntów położonych na działkach ewidencyjnych o numerach 194, 195/1, 192. 242, 244/2, 117/1, 457/1, 188, 195/2, 138/1. W jego użytkowaniu pozostawały natomiast działki o numerach 193, 77/2, 102/1 i107. Ustalenia te są prawidłowe i znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie podważa ich częściowa trafność zarzutów skarżącego. Strona trafnie zakwestionowała przypisanie przez organ II instancji świadkowi C. J. stwierdzenia, że "M. P. od dnia śmierci E. P. nie zajmuje się ziemią spadkową, interesują go tylko i wyłącznie dopłaty unijne". Z protokołu przesłuchania tego świadka z dnia 25 listopada 2010 r. wynika bowiem, że takie stwierdzenie widniało na oświadczeniu z dnia 30.12.2007 r. lecz świadek nie widział tego zapisu podpisując dokument. Zauważyć tu należy, że organ II instancji wcześniej wskazał, że cały ten dokument nie stanowił dowodu w niniejszej sprawie bo dotyczył roku 2007. Organ odwoławczy nie mógł zatem dokonywać żadnych ustaleń na jego podstawie. Organ administracji przytoczył również zeznania świadka J. S. z dnia 18 listopada 2010 r., z których miało wynikać, że w 2007 lub w 2008 r. widział M. P. jadącego z obornikiem na działce za kanałem; która to była działka ewidencyjna – organ jednak nie wyjaśnia, ani też nie ocenia prawdziwości tych zeznań, zwłaszcza przez porównanie ich z zeznaniami tego świadka złożonymi wcześniej – w dniu 28.09.2009 r.. ( k. 34 aa), które świadek potwierdził, a które są sprzeczne z zeznaniami z dnia 18.11.2010 r. ( nie mówił o tym, że widział M. P. na działce za kanałem jak wiózł obornik). Te mankamenty w ocenie dowodu z zeznań świadka J. S., nie mają jednak wpływu na prawidłowość ustaleń co do tego, które działki były faktycznie użytkowane przez skarżącego, ponieważ organy dokonały ustaleń także na podstawie zeznań innych świadków i zgromadzonych w aktach sprawy dokumentach. O tym, które działki ewidencyjne użytkował w 2008 r. M. P. świadczą w szczególności następujące dowody zawarte w aktach administracyjnych: 1) złożony przez skarżącego odpis wniosku o wydanie zarządzenia tymczasowego z dnia 6 listopada 2007 r. skierowany do Sądu Rejonowego w T., [...], w którym skarżący wnosi o zabezpieczenie powództwa w sprawie o dział spadku poprzez zakazanie B. H. i D. P. zbierania płodów rolnych z gospodarstwa rolnego objętego działem spadku (zbioru siana i słomy) oraz uprawy gruntów i wskazuje w uzasadnieniu wniosku m.in., że wnioskodawczyni i uczestnik "od trzech lat utrudniają M. P. w prowadzeniu gospodarstwa rolnego poprzez dokonywanie zbioru traw z łąk...", a także, że uprawa gruntów ornych przez te osoby "jest niezgodna z dobra praktyką rolniczą, ponieważ zboże jest flancowane a nie siane, wykaszane tylko są łąki o lepszej jakości, opryski perzu wykonywane są nadmiernie"; 2) zeznania świadka T. P. złożone w dniu 5 czerwca 2009 r. w obecności M. P., co wynika z protokołu nr [...] (k. 15 aa), która zeznała m.in., że po śmierci matki, E. P. w 2003 r. usługi w [...] zamawiał M. P. przez okres 2 lub 3 lat, faktury w latach 2003 do 2005 lub 2006 były wystawiane na pana M. P. Później usługi zamawiała B. P. (H.) i D. P., na którego wystawiane były faktury, świadek wyjaśnił też, że w 2007 r. omyłkowo wpisano na niektórych fakturach imię nabywcy usługi: D. zamiast D.; 3) zeznania świadka E. H. z 1.12.2009 r. potwierdzają, że w kwietniu 2008 siał owies na działkach nr 102/1 i 193 na zlecenie M. P. (protokół nr [...], k. 97 aa); 4) oświadczenie B. H. z 9.04.2009 r. złożone w Komisariacie Policji w K. z którego wynika, że M. P. uprawia ¼ ziemi spadkowej od 2008 r. i sam sobie wybrał działki o numerach 102/1,107, 193, i 77/2 (k. 87 aa); 5) z prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w T. I Wydział Cywilny z dnia 7 sierpnia 2009 r., [...] o podział majątku wspólnego E. P. i B. P., o dział spadku po E. P. oraz o zniesienie współwłasności, z którego wynika, że w skład spadku wchodzą m.in. nieruchomości obejmujące sporne działki rolne, że to wnioskodawczyni – B. H. od śmierci E. P. prowadzi spadkowe gospodarstwo i w nim pracuje, że w 2008 r. M. P. obsiał na własny rachunek [...] ha spadkowych gruntów. Na ziemi tej już wcześniej wnioskodawczyni posiała pszenżyto lecz zanim zaczęła się wegetacja M. P. ponownie zaorał ziemię i wysiał własne zboże (k. 96 aa). Zatem ustalenie stanu faktycznego znajduje uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym, który organ należycie rozpatrzył, wyciągając logiczne wnioski z zachowaniem zasady swobodnej oceny dowodów. Następnie stosownie do poczynionych ustaleń zastosowano w zaskarżonej decyzji właściwe przepisy prawa materialnego, odmawiając przyznania płatności. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, wobec czego orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia .2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O wynagrodzeniu wyznaczonego w sprawie adwokata orzeczono na podstawie art. 250 ww. ustawy w zw. z § 19 pkt 1 i § 18ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).