III SA/Po 392/12

Dnia 28 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. nadanym w dniu 12 kwietnia 2012 strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że uchybienie terminowi nie jest zawinione przez stronę skarżącą, bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu zostało odebrane przez H. G., która nie była już w tym okresie pracownikiem skarżącej. Zarządzeniem z dnia 10 maja 2012 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia, w którym dniu i w jakich okolicznościach dowiedziała się o uchybieniu terminowi do opłacenia wpisu sądowego. W odpowiedzi na wezwanie strona wyjaśniła, że o uchybieniu terminu dowiedziała się w dniu 11 kwietnia 2012 r. od swojego pełnomocnika, który na prośbę mocodawcy zapoznał się w tym dniu z aktami sprawy w Sądzie administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu do dokonania danej czynności, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 powyższej ustawy wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. W ocenie Sądu strona nie uprawdopodobniła twierdzeń, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi nie było spowodowane okolicznościami przez nią zawinionymi. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej w dniu 9 marca 2012 r. na adres podany w skardze, a odbierająca pismo H. G. potwierdziła jej odbiór datą i własnoręcznym podpisem. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że osoba ta odebrała pismo adresowane do skarżącej, w jej siedzibie, jako osoba do tego uprawniona (pracownik). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład przerwę w komunikacji, nagłą chorobę wnioskodawcy która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała brak przekazania jej wezwania przez osobę, która podjęła korespondencję w siedzibie firmy, ale nie była jej pracownikiem. Sąd uznał, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Niewłaściwy obieg korespondencji polegający na braku przekazywania pism lub opóźnionym przekazywaniu pism do niej kierowanych na adres wskazany przez stronę jako do doręczeń, nie świadczy o braku winy skarżącej. W ocenie Sądu wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej, a uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło z przyczyn leżących po stronie skarżącej. Bez znaczenia jest okoliczność, czy osoba która potwierdziła odbiór wezwania w jej imieniu w siedzibie i pod wskazanym przez skarżącą adresem do korespondencji, jest jej pracownikiem czy też nie (podobnie postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2011 r., I OZ 474/11) . W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że strona uprawdopodobniła, iż uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu bez swojej winy. Wobec powyższego na podstawie art. 86 §1 i art. 87 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.