III SA/Po 399/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-08-06

Skład orzekający: Sebastian Michalski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych), biorąc pod uwagę jego sytuację materialną, dochody z gospodarstwa rolnego oraz koszty utrzymania i leczenia przewlekle chorej matki?
Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ jego sytuacja materialna, obejmująca niskie dochody z gospodarstwa rolnego, znaczne wydatki na leczenie matki oraz brak oszczędności, uniemożliwia mu pokrycie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i matki. Odmowa przyznania prawa pomocy ograniczyłaby jego prawo do sądu.
Stan faktyczny
Skarżący S. D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, argumentując trudną sytuacją materialną. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z przewlekle chorą matką, ponosi wysokie koszty leczenia, a jego miesięczne dochody z gospodarstwa rolnego są niskie. Dochód rodziny jest niewystarczający na pokrycie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono Skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 06 sierpnia 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji podatkowej; postanawia: zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych. /-/ S. Michalski S. D., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100,00zł, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie oświadczenia majątkowego, dodatkowych wyjaśnień i treści akt administracyjnych (załączone tam rachunki i faktury) ustalono, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z przewlekle chorą matką (76 lat); miesięczne wydatki na leczenie sięgają 400,00zł. Zamieszkują w budynku o powierzchni 80mkw. Miesięczny dochód rodziny wynosi około 1.300,00zł. Matka skarżącego pobiera świadczenia emerytalne (850,00zł), a Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne o pow. 14ha na gruntach klasy VI. Według przedłożonego zaświadczenia, Skarżący nie jest właścicielem gospodarstwa (użytkuje je bezumownie). Zajmuje się produkcją mleka, z której uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości około 500,00zł. Płody produkcji roślinnej w całości przeznacza na potrzeby własnego gospodarstwa. Pobiera dopłaty z ARiMR w wysokości 12.000,00zł rocznie. Wyjaśnił przy tym, że otrzymane środki w całości przeznacza na koszty produkcji rolnej. W tym roku zakupił sprzęt rolniczy (6.280,00zł) i nawozy (6.200,00zł). Oświadczył, że rocznie na koszty produkcji wydatkuje około 13.000,00zł (1000,00zł - środki ochrony roślin, 1.200,00zł ubezpieczenia, 3.500,00zł - paliwo, 1.800,00zł - energia elektryczna, 6.000,00zł nawozy). Oświadczył, że nie ma żadnych oszczędności. Z uwagi na powyższe uznać należało, że pozyskanie środków finansowych nawet na najniższe koszty sądowe (100,00zł) wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla Skarżącego i jego matki. Roczny przychód rodziny Skarżącego to około 28.000,00zł. Dochód netto (po uwzględnieniu kosztów produkcji rolnej) w przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi około 625,00zł miesięcznie. Wskazana kwota, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego jednej osoby. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości ani wartościowych przedmiotów. Zatem nie ma realnych możliwości pokrycia kosztów postępowania z pożyczki lub kredytu. W tej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy spowodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Stąd, na podstawie art. 245 §3, art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski K.P.d

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło