III SA/Po 401/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ... wspólników spółki cywilnej ... na orzeczenie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia ... w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2016 r. Sąd wezwał skarżących wspólników spółki cywilnej "..." do podpisania skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącym w dniu 13 czerwca 2016 r., przy czym wezwanie zostało odebrane przez pracownika. W dniu 1 lipca 2016 r. skarżący przedłożyli w Biurze Podawczym Sądu podpisaną skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazali, że skarżący ... przebywał za granicą i nie mógł podpisać skargi w zakreślonym terminie. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący załączyli bilet, z którego wynikało, że skarżący ... przebywał poza granicami kraju w dniach 8-15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j., dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem, charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08, orzeczenie dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie strony rozumie się szeroko rozciągając je także na pełnomocnika, a winę w sposób obiektywny, a więc wymagając od strony staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r., I CKN 1261/99 publ. Biuletyn SN 2000/5/12). Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony. Do takich niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zwykło zaliczać się okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podali wyjazd zagraniczny jednego ze wspólników spółki cywilnej. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnili, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy. Podkreślić bowiem należy, że wezwanie do podpisania skargi zostało doręczone na wskazany do korespondencji skarżących w dniu 13 czerwca 2016 r. i zostało odebrane przez pracownika skarżących. Skarżący nie kwestionowali skuteczności doręczenia. Skarżący ..., jak wynika z biletu załączonego do skargi, był natomiast nieobecny w dniach 8-15 czerwca 2016 r. Powrócił zatem z wyjazdu zagranicznego w chwili, kiedy termin do uzupełnienia braków formalnych nie upłynął. Podkreślenia bowiem wymaga, że termin ten upływał w dniu 20 czerwca 2016 r. Skarżący nie uprawdopodobnili zaś, aby w tym terminie skarżący ... dalej był nieobecny, bądź aby zachodziła inna przyczyna uniemożliwiająca wykonanie zarządzenia Sądu. Jednocześnie, w ocenie Sadu, jedynie nieplanowany i nagły wyjazd mógłby uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący zaś nie wskazywali, że wyjazd skarżącego ... był właśnie wyjazdem takiego rodzaju. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnili braku swojej winy, w związku z czym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.