III SA/Po 406/13

Dnia 4 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 rok postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 rok została doręczona stronie w dniu 16 stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na wyżej wymienioną decyzję złożyła strona skarżąca w dniu 16 lutego 2013 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym – k. 40 akt sądowych sprawy). Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. WSA w Poznaniu odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. Postanowienie doręczono w dniu 7 maja 2013 r. W dniu 14 maja 2013 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że w okresie do 16 lutego 2013 r. zarząd spółki przebywał w zaplanowanej podróży, która miała się zakończyć już w dniu 15 lutego 2013 r., jednak z uwagi na awarię pojazdu przeciągnęła się do 16 lutego. Zdaniem strony skarżącej okoliczności te wskazują, że w dniu 15 lutego 2013 r. skarżący nie był w stanie z przyczyn od niego niezależnych, a wynikających ze zdarzeń losowych, wysłać skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – określanej dalej jako p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zwrócić uwagę należy, iż postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone w dniu 7 maja 2013 r., wnosząc zatem pismo o przywrócenie terminu w dniu 14 maja 2013 r. uznać należy, iż skarżąca spółka dochowała terminu do złożenia stosownego wniosku wobec czego zasadne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku. Rozpoznając zatem przedmiotowy wniosek merytorycznie, w świetle przedstawionej argumentacji ocenić należy brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy, o którym mowa, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2010r., sygn. akt II FZ 577/10, LEX nr 742636 – przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak wynika ze złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku skarżącej, jako okoliczność świadczącą o braku winy w uchybieniu terminu wskazał on wyjazd zagraniczny trwający planowo do 15 lutego 2013 r., który z powodu awarii wydłużył się do 16 lutego 2013 r. Przy czym, jak wskazała skarżąca był to wyjazd zaplanowany. Analizując powyższą okoliczność uznać należy, iż nie sposób przyjąć, iż uchybienie terminu powstało bez winy skarżącej. Tylko konieczny i niezbędny wyjazd niezaplanowany mógłby uzasadniać przywrócenie terminu, nie zaś planowana podróż. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa, na którą również powołuje się skarżący. Wszelkie istotne pouczenia zawarte zostały w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postąpienie natomiast wbrew treści pouczenia wiązać musi się z określonymi konsekwencjami, czego strona postępowania winna być świadoma. W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżąca spółka nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.