III SA/Po 418/13

Dnia 18 kwietnia 2013 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2013 roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący J. N., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Wartość przedmiotu zaskarżenia określił na kwotę 39.984 zł. Wpis stosunkowy od skargi wyniesie więc około 1.200 zł. Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz dokumentów przedłożonych w celu uzupełnienia tego oświadczenia ustalono, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną (od czerwca 2011 roku w małżeństwie skarżącego obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej). Na ich utrzymaniu pozostaje dwoje dzieci (pełnoletnie, studiujące). Miesięczne koszty utrzymania rodziny Wnioskodawca określił na kwotę 4.691 zł (k. 36 akt sądowych). Miesięczne dochody brutto rodziny zadeklarował na kwotę 4.365 zł (k. 29 formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy). Wnioskodawca powołał się na rozdzielność majątkową i nie przedłożył zeznań podatkowych małżonki. W formularzu wniosku wskazał, że żona osiąga dochody jedynie z umowy o pracę w wysokości 3.500 zł miesięcznie brutto. Skarżący, pomimo wezwania, nie udokumentował sposobu podziału całego majątku wspólnego małżonków (k. 43 akt sądowych, odpis księgi wieczystej - umowa o podział majątku wspólnego z dnia [...] czerwca 2011 roku). Nieruchomość położona pod adresem wskazanym jako adres zamieszkania skarżącego jest własnością żony wnioskodawcy. Przedstawiając własną sytuację majątkową Skarżący wskazał, że ponosi połowę kosztów utrzymania rodziny (około 2.345 zł). Z kolei w formularzu wniosku o prawo pomocy zadeklarował dochód miesięczny z działalności gospodarczej w wysokości 865 zł. Z przedłożonych zeznań podatkowych wynika, że: - w roku 2012 Wnioskodawca czerpał dochody: z umowy o pracę i działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przychód 34.253,30 zł) oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej (przychód 1.889.772,77 zł), - w roku 2011 Wnioskodawca czerpał dochody: z umowy o pracę i działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przychód 40.256,14 zł) oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej (przychód 2.568.388,76 zł), - w roku 2010 Wnioskodawca czerpał dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej (przychód 4.797.738,11 zł). Wnioskodawca oświadczył, że posiada trzy rachunki bankowe. Jednak nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych i oświadczył, że wynagrodzenie za pracę oraz rachunki bankowe są zajęte z tytułu zaległości na rzecz Izby Celnej. Skarżący zaznaczył, że nie posiada żadnych oszczędności, nieruchomości oraz ruchomości. Zaznaczył przy tym, że w prowadzonej działalności gospodarczej użytkuje (użytkował) następujące samochody: - w roku 2010 i 2011 - Mercedes Sprinter z 2001 roku, Mercedes Sprinter z 1999 roku, Volkswagen Transporter z 2000 rok, - w roku 2011 - Mercedes Sprinter z 1999 roku o wartości około 7.000 zł. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja rodzinna i majątkowa Wnioskodawcy nie uzasadnia stanowiska, że uiszczenie kosztów sądowych związanych z rozpoznaniem niniejszej skargi spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej, jego rodziny w taki sposób, iż nie będzie ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Skarżący nie wykazał braku możliwości zgromadzenia środków finansowych na uiszczenie kosztów sądowych. Analiza oświadczeń i dokumentacji składanej przy rozpoznaniu wniosku o prawo pomocy nie przekonuje do stanowiska, że przedstawienie dokładnych danych o sytuacji majątkowej żony wnioskodawcy jest z obiektywnych powodów niemożliwe. Zatem w tym zakresie oświadczenie majątkowe Skarżącego jest niepełne, a tym samym budzi wątpliwości. Wnioskodawca nie udokumentował, ani aktualnie osiąganych dochodów, ani środków aktualnie pozostających w dyspozycji faktycznej jego i jego żony. Skarżący nie przedłożył rachunków bankowych oraz nie wykazał, że te faktycznie osiągane przychody są niższe od obciążeń z tytułu kosztów sądowych oraz kosztów utrzymania koniecznego. Wnioskodawca nie wykazał, iż środki egzekucyjne zastosowane w postępowaniach egzekucyjnych, wykluczają możliwości zrealizowania obowiązku zapłaty kosztów sądowych. Skarżący nie wykazał, że zastosowane środki egzekucyjne są skuteczne oraz w jakim zakresie. Jeśli nieznana pozostaje wysokość kwot pobranych od Wnioskodawcy z tytułu realizacji zastosowanych środków egzekucyjnych, to nie można stwierdzić czy i w jakim rozmiarze, prowadzone postępowania egzekucyjne ograniczają możliwości płatnicze wynikające z posiadanych dochodów, majątku oraz sytuacji rodzinnej Wnioskodawcy. Podsumowując wskazać należy, że średni miesięczny przychodów tylko Wnioskodawcy na poziomie: 399.811,50 zł w 2010 roku, 217.287,07 zł w 2011 roku oraz 160.335,50 zł w 2012 roku, jednoznacznie wyklucza Skarżącego z grona osób, które należy objąć ochroną na zasadzie prawa ubogich. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.