III SA/Po 423/18

Dnia 20 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oddala skargę W dniu [...] maja 2015 r. do Biura Powiatowego w [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek T. B. o przyznanie płatności za rok 2015: jednolitej płatności obszarowej oraz płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatności do krów, płatności do bydła, płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (płatność ONW). Decyzją z [...] czerwca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] 1) odmówił przyznania wnioskodawcy płatności do bydła i nałożył sankcję w wysokości [...] zł oraz odmówił przyznania wnioskodawcy płatności do krów i nałożył sankcję w wysokości [...] zł, 2) przyznał wnioskodawcy płatności z tytułu: jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł, za zazielenienie w wysokości 699,91, dla młodych rolników w wysokości [...] zł, 3) uznał wnioskodawcę za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca wniósł o uchylenie decyzji w części i przyznanie płatności do bydła i do krów lub ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Rozpoznając odwołanie Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARMiR w Poznaniu decyzją z [...] listopada 2016 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponownie rozpoznając sprawę, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzją z [...] marca 2017 r.: 1) odmówił przyznania wnioskodawcy płatności do bydła i nałożył sankcję w wysokości [...] zł oraz odmówił przyznania wnioskodawcy płatności do krów i nałożył sankcję w wysokości [...] zł, 2) przyznał wnioskodawcy płatności z tytułu: jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł, za zazielenienie w wysokości [...] zł, dla młodych rolników w wysokości [...] zł, 3) uznał wnioskodawcę za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. W odwołaniu wnioskodawca ponownie wniósł o uchylenie decyzji w części i wydanie decyzji przyznającej płatność do bydła i do krów lub ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Rozpoznając odwołanie Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARMiR w Poznaniu decyzją z [...] lipca 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponownie rozpoznając sprawę, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzją z [...] października 2017 r. nr [...], na podstawie art. 5-6, art. 24 i art. 56 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2017 poz. 278, z późn. zm., dalej jako ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego), art. 19 ust. 3 w zw. z art. art. 31 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L z 2014 r. Nr 181 str. 48, dalej jako rozporządzenie delegowane Komisji nr 640/2014), art. 62 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. U. UE L z 2013 r. Nr 347 poz. 608), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej jako K.p.a.): 1) odmówił przyznania wnioskodawcy płatności do bydła i nałożył sankcję w wysokości [...] zł oraz odmówił przyznania wnioskodawcy płatności do krów i nałożył sankcję w wysokości [...] zł, 2) przyznał wnioskodawcy płatności z tytułu: jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł, za zazielenienie w wysokości [...] zł dla młodych rolników w wysokości [...] zł, 3) uznał wnioskodawcę za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Odwołanie od opisanej wyżej decyzji złożył wnioskodawca, zastępowany przez zawodowego pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji w części i wydanie decyzji przyznającej płatności do bydła i do krów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Nadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka – pracownika organu - na okoliczność zgłoszenia do systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt w dniu [...] maja 2015 r. sztuk bydła i krów podanych w oświadczeniu o zwierzętach zadeklarowanych do płatności z dnia [...] maja 2015 r. oraz braku wzywania odwołującego do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Nadto wniósł o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego poprzez zwrócenie się do Powiatowego Inspektora Weterynarii w [...], o wskazanie czy w dniu [...] maja 2015 r. świadek K. B. lub T. B. zgłosili "przemieszczenie mleka". Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów procedury: art. 7 w związku z art. 77 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego i naruszenie zasady słusznego interesu odwołującego oraz nieprzeprowadzenie postępowania co do wszystkich okoliczności faktycznych; art. 16 § 1 K.p.a. poprzez orzeczenie o przyznaniu odwołującemu Jednolitej Płatności Obszarowej za 2015 rok, płatności za zazielenienie za 2015 rok, oraz płatności dla młodych rolników za 2015 rok, podczas gdy decyzja organu I instancji z [...] czerwca 2016 r. jest już w tym zakresie ostateczna, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego: załącznika nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. z 2015 r. poz. 743, dalej jako rozporządzenie w sprawie liczby punktów), art. 6 i art 24 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, art. 15 ust. 1 i pkt 17 preambuły rozporządzenia delegowanego Komisji nr 640/2014 poprzez jego nie zastosowanie w sytuacji kiedy odwołujący w odpowiednim czasie złożył deklarację zgodną ze stanem faktycznym, naruszenie pkt. 19 preambuły rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 poprzez nieuwzględnienie wytycznych zawartych w tej regulacji, mówiących o tym, że kara administracyjna powinna być proporcjonalna do wagi niezgodności, powinna uwzględniać nadzwyczajne okoliczności i umyślne działanie beneficjenta; art. 19 ust. 3 i art. 31 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 oraz § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (DZ. U. z 2015 r. poz. 351, dalej jako rozporządzenie w sprawie warunków i trybu przyznawania płatności). Uzasadniając odwołanie podkreślił, że - wbrew twierdzeniom organu I instancji - sztuki bydła i krów podane w oświadczeniu o zwierzętach zadeklarowanych do płatności z dnia [...] maja 2015 r. zostały zgłoszone do systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt w tym samym dniu, tj. [...] maja 2015 r., a nie jak podaje organ I instancji w dniu [...] czerwca 2015 r. tj. już po dniu złożenia wniosku o przyznanie płatności w ramach wsparcia bezpośredniego. Powyższa okoliczność ma wynikać, zdaniem skarżącego, z zeznań A. B. i K. B., którzy zeznawali w sprawie jako świadkowie. Odwołujący zaznaczył, że organ I instancji uznał zeznania ww. świadków za niewiarygodne w zakresie w jakim świadkowie wskazali, że w dniu [...] maja 2015 r. zgłosili przemieszczenie bydła. Zdaniem odwołującego się z taką argumentacją nie sposób się zgodzić ponieważ gdyby świadkowie faktycznie nie zgłosili w dniu [...] maja 2015 r. przemieszczenia bydła, to nielogicznym byłoby aby zgłaszali, tego samego dnia, przemieszczenie mleka do Inspekcji Weterynaryjnej. Brak zgłoszenia bydła w systemie został natomiast ujawniony na skutek interwencji Inspekcji Weterynaryjnej w związku z czym świadkowie udali się ponownie do Biura Powiatowego ARiMR w [...] w celu wyjaśnienia sytuacji. Decyzją z [...] maja 2018 r. nr [...] Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARMiR w Poznaniu, wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że w dniu [...] września 2015 r. w siedzibie stada wnioskodawcy zostały przeprowadzone czynności kontrolne w zakresie wzajemnej zgodności. Podczas czynności kontrolnych stwierdzono, dla wszystkich zwierząt, niezgodność [...] tj. zwierzę nie jest zidentyfikowane za pomocą kolczyków lub innych środków identyfikacji: za pomocą paszportu, nie jest zarejestrowane w księdze rejestracji bydła i nie zostało należycie zgłoszone do bazy IRZ (ar. 42 ust. 2 pkt b rozporządzenia 809/2014). Dalej organ napisał, że w dniu [...] listopada 2015r. w siedzibie stada wnioskodawcy zostały przeprowadzone czynności kontrolne w zakresie wymogów wzajemnej zgodności w obszarze identyfikacji i rejestracji zwierząt wykonane przez Powiatowy Inspektorat Weterynarii w [...]. Stwierdzono niezgodność BW 4,1- że posiadacze bydła nie zgłaszają faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od daty nastąpienia tego zdarzenia. Oceniono wagi stwierdzonych niezgodności: zasięg - 5; dotkliwość - 5; trwałość - 3. Zgodnie z danymi zwartymi w raporcie niezgodność stwierdzono dla 17 sztuk zwierząt na 19 sztuk znajdujących się w siedzibie, w dniu kontroli. Organ wyższego stopnia podkreślił, że płatność jest przyznawana do zwierząt, które spełniają warunki kwalifikowalności wynikające z ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jak i z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu przyznawania płatności. Zgodnie z art. 16 ust. 3 i 4 ww. ustawy, płatności związane do bydła i do krów na rok 2015 są przyznawane maksymalnie do 30 sztuk zwierząt. Zgodnie zaś z § 12 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, płatności przysługują do zwierząt w odniesieniu do których: 1) do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; 2) najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Organ wyższego stopnia napisał, że zwierzęta zgłoszone do płatności przez wnioskodawcę nie spełniały tego warunku. We wniosku z [...] maja 2015 r. o przyznanie płatności zadeklarowano 6 szt. zwierząt w ramach płatności związanej do krów oraz 12 szt. zwierząt w ramach płatności związanej do bydła. Zwierzęta zostały zgłoszone dopiero w dniu [...] czerwca 2015r. Odnosząc się do argumentów odwołania organ wyższego stopnia napisał, że w dniu [...] września 2017 r. zostały przeprowadzone przesłuchania w celu wyjaśnienia okoliczności złożenia wniosku. Zgodnie z zeznaniami A. B. wniosek złożony w dniu [...] maja 2015 r. dotyczył płatności na ziemię i dla bydła. Do wniosku dołączyła mapki i listę bydła. Również w dniu [...] maja 2015 r. został złożony wniosek na siedzibę stada. A. B. wskazała również, iż przemieszczenie zwierząt złożyła tego samego dnia. Wniosek przyjmowała pani D. (świadek nie podała nazwiska). Organ zaznaczył, że zgodnie z zeznaniami K. B. wnioski zostały złożone w dniu [...] maja 2015 r. około godziny 14. Potwierdzeniem faktu dokonania zgłoszenia przemieszczenia bydła ma być fakt, iż również w dniu [...] maja 2015r. w Inspekcji Weterynaryjnej złożył "przemieszczenie mleka". K. B. zeznał również, że wiedzę o braku zwierząt w systemie powzięli od lekarza weterynarii. Następnie organ zaznaczył, że zeznawała również A. F., pracownik Biura Powiatowego ARiMR, która w dniu [...] maja 2015 r. przyjmowała wniosek o przyznanie płatności na rok 2015; zeznała, że nie przyjmuje formularzy dotyczących przemieszczenia zwierząt. Dalej organ wyższego stopnia ustalił, że podczas weryfikacji wniosku w zakresie kwalifikowalności do płatności do bydła i krów wykryto błędy, które wskazywały na brak spełniania warunków dokonania zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Dodał, że przemieszczenie bydła, zgodnie z wyjaśnieniami K. B., zostało dokonane w wyniku powzięcia informacji od lekarza weterynarii. Wskazał, że wnioskodawca przejął również produkcję mleka i zobowiązany był zgłosić przejęcie zwierząt do właściwego inspektoratu weterynaryjnego. Podkreślił, że zwierzęta od których jest odbierane mleko muszą być prawidłowo zgłoszone i zarejestrowane w systemie informatycznym IRZ (identyfikacja i rejestracja zwierząt). Natomiast zwierzęta T. B. nie zostały odnalezione w bazie danych i z uwagi na powyższe lekarz weterynarii poinformował T. B. o konieczności zgłoszenia przemieszczenia zwierząt. Organ ocenił, że nie sposób uznać faktu zgłoszenia zwierząt do lekarza weterynarii z uwagi na produkcję mleka, jako potwierdzenie dokonania zgłoszenia przemieszczenia zwierząt, zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt do właściwego miejscowo kierownika biura powiatowego ARiMR. Wyjaśnił, że wbrew ocenie odwołującego fakt zgłoszenia zwierząt do Powiatowego Lekarza Weterynarii, jak i interwencja ze strony Inspekcji Weterynaryjnej o braku zwierząt wpisanych do systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt w żaden sposób nie potwierdza, iż w dniu [...] maja 2015 r. strona złożyła stosowny dokument będący zgłoszeniem przemieszczenia bydła z siedziby ojca do siedziby syna. Organ wskazał, że zgodnie z zebranym materiałem dowodowym, jak i danymi zapisanymi w bazie danych systemu informatycznego, w dniu [...] maja 2015r. T. B. wystąpił z wnioskiem o płatność bezpośrednią, zgłoszenie siedziby stada oraz zgłoszenie zmiany stanu stada świń. Natomiast zgłoszenie przemieszczenia bydła dokonano po interwencji lekarza weterynarii. Organ wyższego stopnia zaznaczył, że zgodnie z adnotacją znajdującą się na dokumencie zgłoszenia zmiany stanu siedziby stada świń, rejestracji w systemie dokonała [...]. Materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza fakt dokonana zgłoszenia zmiany stanu siedziby świń w dniu [...] maja 2015 r., jednak ani zeznania ani materiał dowodowy nie potwierdzają faktu dokona zgłoszenia przemieszczenia bydła w tym dniu. Organ dodał, że jedynie jasne żądnie strony może być podstawą do wprowadzenia zamian w systemie informatycznym zarządzania i kontroli. Lekarz weterynarii również posiada dostęp do bazy danych systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt i na podstawie danych w nim zawartych dokonuje weryfikacji i kontroli. Lekarz weterynarii był w posiadaniu informacji od przejmującego produkcję mleka, natomiast nie odnalazł zwierząt w systemie, zatem poinformował producenta mleka o tych brakach, które zostały niezwłocznie skorygowane, ale dopiero w dniu [...] czerwca 2015 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu T. B., zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik w skardze powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. Nadto zarzucił naruszenie art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i wyrażonych w tym przepisie zasad, że w prowadzonym postępowaniu organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Obie wydane w sprawie decyzje są zgodne z prawem. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017, poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie (odpowiednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności). Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARMiR w Poznaniu z [...] maja 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] z [...] października 2017 r., którą to decyzją organ I instancji uwzględnił żądanie strony - w części. Najdalej idącym zarzutem skargi jest zarzut orzeczenia o przyznaniu skarżącemu Jednolitej Płatności Obszarowej za 2015 rok, płatności za zazielenienie za 2015 rok, oraz płatności dla młodych rolników za 2015 rok, podczas gdy – zdaniem strony skarżącej – decyzja z [...] czerwca 2016 r. jest już w tym zakresie ostateczna. A więc zarzut wydania kolejno po sobie decyzji załatwiających co do istoty kwestię przyznania ww. płatności oraz zarzut utrzymania w mocy decyzji obarczonej – zdaniem strony skarżącej – wadą nieważności, w części. Sąd stwierdza, że jest to zarzut bezpodstawny. Pełnomocnikowi strony skarżącej nie wskazał w uzasadnieniu tego zarzutu, że wnosząc odwołanie od decyzji z [...] czerwca 2016 r. skarżący wnosił o uchylenie decyzji w części i przyznanie płatności do bydła i do krów lub ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ wyższego stopnia decyzją z [...] listopada 2016 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Identyczna sytuacja miała miejsce po wydaniu w sprawie kolejnej decyzji przez organ I instancji, w dniu [...] marca 2017 r. Skoro organ wyższego stopnia dwukrotnie uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, to organ I instancji, rozpoznając po raz trzeci wniosek skarżącego o przyznanie płatności za rok 2015: jednolitej płatności obszarowej oraz płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatności do krów, płatności do bydła, płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (płatność ONW), miał obowiązek rozstrzygnąć co do wszystkich żądań skarżącego. Tak też i uczynił, jedną decyzją z [...] października 2017 r. Jako że skarżący w kolejnym (tj. trzecim – z dnia [...] października 2017 r.) odwołaniu powtórzył wniosek o uchylenie decyzji w części i przyznanie płatności do bydła i do krów lub ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, to organ wyższego stopnia postąpił prawidłowo, odnosząc się do całości decyzji organu I instancji. Na tej podstawie Sąd ocenia, że opisany zarzut jest bezpodstawny. Analiza treści złożonej skargi prowadzi do wniosku, iż skarżący, jakkolwiek wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji, to kwestionuje decyzje w części dotyczącej odmowy przyznania płatności do bydła i krów i nałożenia sankcji. Organy administracji prawidłowo wskazały materialnoprawne podstawy wydania obu decyzji, w tym ustawę o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz akty wykonawcze do tej ustawy: rozporządzenie w sprawie liczby punktów oraz rozporządzenie w sprawie warunków i trybu przyznawania płatności. Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt następujących gatunków: bydło domowe (Bos taurus), owca domowa (Ovis aries) i koza domowa (Capra hircus). Płatności związane do zwierząt gatunku bydło domowe są przyznawane rolnikowi w formie: 1) płatności do bydła, jeżeli: a) posiada samice lub samce tego gatunku: których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy - przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, b) liczba zwierząt objętych wnioskiem wynosi co najmniej 3 sztuki; 2) płatności do krów, jeżeli: a) posiada samice tego gatunku: których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przekracza 24 miesiące - przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, b) liczba zwierząt objętych wnioskiem wynosi co najmniej 3 sztuki. Z kolei zgodnie z § 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu przyznawania płatności, płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (§ 12 ust. 1 pkt 1); najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (§ 12 ust. 1 pkt 2). Zdaniem Sądu organy obu instancji słusznie wywiodły, że skarżący nie spełnił łącznie ww. warunków. Skoro wniosek został złożony w dniu [...] maja 2015 r. to zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa zwierzęta objęte wnioskiem winny być do tego dnia prawidłowo zgłoszone i zarejestrowane. Sąd podziela argumentację organów, że zadeklarowane zwierzęta zostały zgłoszone - na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - dopiero w dniu [...] czerwca 2015 r. Świadek A. F. zeznała, że przyjęła wniosek obszarowy wraz z załącznikami, ale nie przyjmuje takich dokumentów jak formularz przemieszczenia bydła, gdyż należy to do kompetencji pracowników innego działu – działu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt i nie wie czy taki wniosek został złożony (protokół nr [...] z przesłuchania świadków w dniu [...] września 2017 r.). Sąd zaznacza, że zawodowy pełnomocnik skarżącego nie zakwestionował podziału zadań wśród pracowników organu I instancji czy to w toku postępowania administracyjnego, czy to w skardze, poprzestając na złożeniu wniosku o zawarcie ugody administracyjnej pomiędzy organem i stroną (ww. protokół przesłuchania świadka A. F. in fine), który to wniosek musiał zostać oceniony przez organ I instancji jako bezskuteczny, w świetle art. 114 K.p.a. Dalej Sąd stwierdza, że organ wyższego stopnia przekonująco wywiódł, że zgłoszenie przemieszczenia bydła dokonano po interwencji lekarza weterynarii, przy czym lekarze weterynarii również posiadają dostęp do bazy danych systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt. Skoro lekarz weterynarii nie odnalazł zwierząt w systemie to poinformował producenta mleka o tych brakach, które dopiero wówczas zostały skorygowane. Sąd podziela prawidłowość stanowiska organów administracji wskazujących, że w dniu [...] maja 2017 r. nie został złożony dokument zgłoszenia przemieszczenia stada. Sąd podziela i ten pogląd, że nie sposób uznać faktu zgłoszenia zwierząt do lekarza weterynarii z uwagi na produkcję mleka jako potwierdzenie dokonania zgłoszenia przemieszczenia zwierząt. Zarzut skarżącego, że na zgłoszeniu przemieszczenia złożonym – zdaniem skarżącego – w dniu [...] maja 2015 r. została przystawiona prezentata ARMiR z datą [...] czerwca 2015 (co w istocie oznacza zarzut postdatowania zgłoszenia) jest gołosłowny. Podnoszona w skardze nielogiczność zgłoszenia przemieszczenia mleka do inspektora weterynaryjnego, skoro tego samego dnia nie zostało zgłoszone przemieszczenie bydła nie może skutkować obaleniem ustaleń organu wyższego stopnia. Trzeba podkreślić stanowisko, że zarówno z przepisów wspólnotowych (unijnych), jak i krajowych wynika, że zasadniczo ustanowione przepisami warunki, stanowiące podstawę do uzyskania płatności, muszą być spełnione przez podmiot, który wnosi o ich przyznanie. Natomiast naczelną zasadą procedury w przedmiocie przyznania płatności jest okoliczność, że przyznanie płatności nie następuje z urzędu, a wyłącznie na wniosek. W związku z tą zasadą podmioty, które zamierzają skorzystać z prawa do płatności w pełnym zakresie (gdyż jest to ich uprawnienie) zobowiązane są postępować zgodnie z normatywnymi obowiązkami oraz liczyć się z negatywnymi konsekwencjami zaniechania wywiązania się z tychże obowiązków (prawomocny wyrok WSA w Szczecinie z 7 października 2015 r. I SA/Sz 751/15; dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, dalej jako CBOSA). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie postępowanie organu zarówno I, jak i II instancji było zgodne z przepisami prawa, i to zarówno w aspekcie materialnoprawnym, jak i procesowym. Dokonane przez organy administracji publicznej czynności, związane z ustaleniem okoliczności faktycznych, znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym niniejszej sprawy. Sąd uznał, że w toku postępowania została zachowana zasada prawdy obiektywnej, która nakłada na organy obowiązek dążenia do prawdy. W myśl postanowień art. 7 K.p.a. organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ocenie Sądu organy administracji podjęły wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes skarżącego. Stosownie do dyspozycji art. 77 § 1 K.p.a., organ wyczerpująco zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, nie przekraczając ram swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.). i wskazując przekonywujące podstawy dokonanej oceny, czemu dano wyraz w obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że podniesione w skardze zarzuty nie są uzasadnione. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania. Wobec nieuwzględnienia skargi Sąd skargę tę oddalił, na podstawie art. 151 P.p.s.a.