III SA/Po 434/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-10-28

Skład orzekający: Mirella Ławniczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do tej uchwały?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia, w szczególności nie wezwali właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do zaskarżonej uchwały. Niespełnienie tego warunku stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący A. i P. J. wnieśli skargę na uchwałę Rady Miejskiej dotyczącą ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych, skarżący wyjaśnili, że przedmiotem skargi są dwie uchwały. Wskazali, że wezwali organ gminy do usunięcia naruszenia prawa jedynie w odniesieniu do uchwały zmieniającej, a nie uchwały pierwotnej. Sąd uznał, że skarżący nie spełnili wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do zaskarżonej uchwały.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i P. J. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej; postanawia odrzucić skargę. /-/ M. Ławniczak Skarżący A. i P. J. w piśmie z dnia [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na akt prawa miejscowego, uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej dotyczącej budowy infrastruktury technicznej oraz podziału nieruchomości wraz ze zmianą tej uchwały dokonaną uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pisma wzywającego właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, w piśmie z dnia [...] roku (k. 2), Skarżący wyjaśnili, że przedmiotem skargi są dwie uchwały, tj. uchwała z dnia [...] roku oraz uchwała z dnia [...] roku. W załączeniu do powyższego pisma Skarżący przedłożyli pismo z dnia [...] roku, z którego wynika, iż wobec stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 lutego 2000r. do dnia 21 września 2004r.) z art. 2 w związku z art. 84 Konstytucji RP, wezwali oni Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały nr [...] z dnia [...] roku w sprawie zmiany uchwały nr [...] dotyczącej ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej dotyczącej budowy urządzeń infrastruktury technicznej oraz podziału nieruchomości. Z uwagi na doprecyzowanie treści skargi, pod sygn. akt III SA/Po 434/08 zarejestrowana została skarga na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej dotyczącej budowy infrastruktury technicznej oraz podziału nieruchomości. Skarżący zostali także uzupełniająco wezwani do wyjaśnienia, czy w związku z zaskarżeniem uchwały z dnia [...] wzywali właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] wyjaśnili, że w wezwaniu wskazali jedynie uchwałę zmieniającą, tj. uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] roku nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...] podlega odrzuceniu. Skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie - art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Zaskarżona uchwała stanowi "inny akt" w rozumieniu art. 54 §4 p.p.s.a., a wskazane w tym przepisie zastrzeżenie "jeżeli ustawa nie stanowi inaczej" rozumieć należy w ten sposób, że dotyczy ono tylko kwestii uregulowania wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2007r., sygn. akt II GSK 15/07, Lex nr 351169). Stosowanie zaś do treści 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stwierdzić należy, że na gruncie niniejszej sprawy Skarżący nie spełnili koniecznego warunku dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika bowiem z treści pisma z dnia [...] roku (k. 2) wyzwali oni organ gminy jedynie do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do uchwały Rady Gminy z dnia [...] roku nr [...]. Brak wyczerpania przedmiotowej przesłanki Skarżący potwierdzili także w piśmie z dnia [...] (k. 32). Zatem, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić. /-/ M. Ławniczak D.W.d

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło