III SA/Po 438/06

WyrokWSA w Poznaniu2009-04-14

Skład orzekający: Walentyna Długaszewska, Barbara Koś, Beata Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ celny może obciążyć zgłaszającego kosztami postępowania celnego (w tym kosztami ekspertyzy) na podstawie art. 71 § 4 Kodeksu celnego, jeśli nie udowodniono w sposób niebudzący wątpliwości, że zgłoszenie celne było nieprawidłowe w zakresie wartości celnej?
Ratio decidendi
Organ celny nie może obciążyć zgłaszającego kosztami postępowania celnego, w tym kosztami ekspertyzy, na podstawie art. 71 § 4 Kodeksu celnego, jeśli nie udowodniono w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że zgłoszenie celne było nieprawidłowe w zakresie wartości celnej. Przeprowadzona ekspertyza musi być miarodajna i pozwalać na uznanie zgłoszenia za nieprawidłowe, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu obciążające skarżącego kosztami postępowania celnego w wysokości wynikającej z ekspertyzy dotyczącej wartości celnej odzieży. Skarżący kwestionował zasadność obciążenia, zarzucając brak uzasadnionych przyczyn kwestionowania deklarowanej wartości celnej oraz naruszenie prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na postanowienie organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych oraz stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Barbara Koś ( spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2009 roku przy udziale sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 22 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania celnego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś Postanowieniem z dnia 09 lipca 2004r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Poznaniu, na podstawie art. 265 § 2, art.269, art. 267 § 1 pkt 5 lit c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997r., Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz. 623), art. 71 § 4 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (tekst jednolity, Dz. U. z 2001r., Nr 75, poz. 802 ze zm.) obciążył Zakład [...] S. S. [...] kosztami postępowania celnego w wysokości [...] PLN powstałymi w związku z weryfikacją zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia 14 sierpnia 2002r. Koszty te obejmują wynagrodzenie za wykonaną przez Centrum [...] w P. ekspertyzę dotyczącą określenia wartości celnej objętej zgłoszeniem celnym odzieży. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 14 sierpnia 2002r. Zakład [...] S. S. zgłosił na podstawie dokumentu SAD nr OBR [...], celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu odzież. Zgłoszenie to poddano weryfikacji, ponieważ przedłożona do zgłoszenia celnego faktura okazała się niewiarygodna w części dotyczącej ceny transakcyjnej towaru. Okoliczność ta zobowiązała organ celny do ustalenia prawidłowej wartości przedmiotowego towaru na rynku polskim. W związku z tym pobrano próbki odzieży i przesłano je do ekspertyzy do Centrum [...] w P., w celu dostarczenia informacji potrzebnych do ustalenia wartości zgłoszonego towaru. Przeprowadzony dowód w postaci wyceny potwierdził zaniżenie ceny transakcyjnej odzieży i w związku z tym kosztem ekspertyzy obciążony został importer tj. Zakład [...] S. S. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona zarzuciła, iż jego wydanie nastąpiło w sytuacji braku uzasadnionych przyczyn kwestionowania deklarowanej przez stronę wartości celnej towaru. Ponadto podniosła, że dowód z opinii biegłego powinien zostać przeprowadzony zgodnie z art. 190 Ordynacji podatkowej, a przeprowadzony został bez udziału strony, w związku z czym naruszono prawo czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania wyrażone w art. 123 Ordynacji podatkowej. Strona wskazała też, iż z przedmiotowej opinii nie wynika, że sporne zgłoszenie celne zostało dokonane nieprawidłowo, dlatego też krzywdzące jest i niezgodne z prawem żądanie od niej pokrycia kosztów ekspertyzy towaroznawczej. Postanowieniem z dnia 22 marca 2006r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239, art. 265,§ 2, art. 267 § 1 pkt 4, art. 269 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 71 § 4 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że ze względu na niemożność uzyskania miarodajnych materiałów porównawczych na podstawie, których możliwym byłoby ustalenie wartości celnej w myśl art. 25-28 Kodeksu celnego, organ celny wysłał próbki towaru do Centrum [...] w P., celem ustalenia na rynku krajowym wartości hurtowej identycznych lub podobnych towarów jak te importowane przez stronę. W dniu 18 września 2002r. wydano ekspertyzę, którą następnie uzupełniono pismem z dnia 08 kwietnia 2004r. Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowa ekspertyza jest miarodajnym dowodem w sprawie, pozwalającym w pełni na określenie wartości celnej towaru w trybie art. 29 Kodeksu celnego. Organ celny I instancji w decyzji nr [...] z dnia 09 lipca 2004r. w oparciu o w.w. ekspertyzę dokonał ustalenia wartości celnej zgłoszonego przez stronę do odprawy celnej towaru. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu po analizie zgromadzonego materiału dowodowego, decyzją nr [...], powyższe rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego utrzymał w mocy. Uwzględniając zatem dyspozycję zawartą w art. 71 § 4 ustawy kodeks celny oraz mając na uwadze prawidłowo przeprowadzony przez organ I instancji proces zakwestionowania wartości celnej w trybie art. 23 § 7 powyższej ustawy i w konsekwencji właściwe jej ustalenia w trybie art. 29 § 1 kodeksu celnego, co zostało omówione w.w. decyzji organu odwoławczego, stwierdzam, że koszty związane z przeprowadzeniem ekspertyzy wykonanej przez Centrum [...] w P. powinny obciążać zgłaszającego. W skardze na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów celnych obu instancji, podnosząc argumenty podobne jak te w zażaleniu tj. naruszenie art. 123, 190,191 i 192 Ordynacji podatkowej, podkreślając, że strona nie może ponosić kosztów związanych z ekspertyzą, która nie wniosła do sprawy wystarczających dowodów służących do zakwestionowania wartości celnej towarów. Dodatkowo strona zarzuciła, że w świetle przepisów art. 264 i 267 § 1 Ordynacji podatkowej koszty postepwoania w tej sprawie winny obciążać Skarb Państwa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto wskazał, ze zgodnie z art. 267 § 1 Ordynacja podatkowa stronę obciążają koszty przewidziane w odrębnych przepisach, do których zalicza się m. inn. przepis art. 71 § 4 kodeksu celnego, na podstawie którego obciążono stronę kosztami postepwoania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że skarga jest zasadna. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest obciążenie skarżącego kosztami postępowania tj. kosztami ekspertyzy z dnia 18 września 2002r. roku wykonanej przez Centrum [...] w P., której wyniki stanowiły podstawę do przeprowadzenia kalkulacji ustalenia wartości sprowadzonego do Polski towaru metodą ostatniej szansy określoną w art. 29 Kodeksu celnego. Zgodnie z art. 40 § 1 i § 2 Kodeksu celnego po przedstawieniu towarów, a przed nadaniem tym towarom właściwego przeznaczenia celnego, mogą one, za zgodą organu celnego zostać zbadane, a ryzyko i koszty badania nie obciążają organów celnych. Po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli samego zgłoszenia i dołączonych do niego dokumentów, bądź też na rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli ( art. 70 pkt. 1 i 2 ustawy ). Art. 71 § 4 Kodeksu celnego stanowi zaś, że jeżeli w wyniku wykonanych analiz i badań stwierdzono, że towar został zgłoszony nieprawidłowo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i analiz ponosi zgłaszający. Istotnym więc jest ustalenie, czy towar stanowiący przedmiot zgłoszenia celnego został faktycznie nieprawidłowo zgłoszony. W ocenie Sądu przeprowadzona przez Centrum [...] w P. ekspertyza - wycena z dnia 18 września 2002 roku uzupełniona pismem z dnia 08 kwietnia 2004 roku nie pozwoliła na prawidłowe ustalenie wartości celnej spornej odzieży sprowadzonej przez skarżącego. W związku z tym nie można zgodzić się z twierdzeniem organów celnych, iż wartość celna przedstawionego do odprawy celnej towaru została zaniżona, co w konsekwencji spowodować miało nieprawidłowość zgłoszenia. Aby móc obciążyć stronę kosztami postępowania, w tym wypadku kosztami opinii biegłego należałoby z całą pewnością stwierdzić, iż przedstawiona przez Centrum [...] w P. wycena jest miarodajna i jej wyniki pozwalają na uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. W rozpatrywanej sprawie tak nie jest, bowiem Sąd doszedł do przekonania, że organy celne nie ustaliły w sposób jednoznaczny, iż strona skarżąca dokonała w dniu 14 sierpnia 2002 roku nieprawidłowego zgłoszenia celnego zaniżając cenę transakcyjną towaru w stosunku do jego rzeczywistej wartości. Konsekwencją dokonanych ustaleń było uchylenie, przez Sąd w tym samym składzie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2009 roku decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu nr [...] z dnia 22 marca 2006 roku w przedmiocie określenia długu celnego oraz podatku od towarów i usług ( sygn. akt III SA/PO 437/06). Mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz treść powołanego wyżej art. 71 § 4 Kodeksu celnego należało uznać, iż przesłanka zawarta w niniejszym przepisie nie została spełniona. W ocenie Sądu przeprowadzona na zlecenie organów celnych ekspertyza nie pozwoliła na stwierdzenie w sposób niebudzący wątpliwości, że towar został zgłoszony nieprawidłowo w zakresie wartości celnej. W związku z tym obciążenie skarżącego kosztami postępowania było przedwczesne. Organ celny rozpoznając ponownie sprawę winien wziąć pod uwagę, czy uzupełniony materiał dowodowy - zebrany bez naruszenia przepisów i zasad postępowania zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku w sprawie sygn. akt III SA/Po 437/06 - pozwoli na przyjęcie, że w dniu 14 sierpnia 2002 roku S. S. nieprawidłowo zgłosił towar zaniżając jego wartość celną. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c, art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku. B. Sokołowska W. Długaszewska B. Koś K.P.d

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło