III SA/Po 455/25

Dnia 14 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Marek Sachajko (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2025 roku sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 maja 2025r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu w przewidzianym terminie oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, organ odwoławczy, organ II instancji) postanowieniem z dnia 26 maja 2025 r. utrzymało w mocy postanowienie Starosty [...] (dalej: Starosta, organ I instancji) z dnia 1 sierpnia 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu [...] sp. z o.o. w [...] (obecnie [...], dalej: strona, skarżąca) do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu marki [...] nr VIN [...] Postanowienie zostało wydane w następującym stanie. Zawiadomieniem z dnia 20 czerwca 2023 r. organ I instancji poinformował stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z powodu zaniechania złożenia w terminie zawiadomienia o zbyciu ww. pojazdu. Pismem z dnia 27 lipca 2022r. strona zawiadomiła o zbyciu ww. pojazdu i złożyła wniosek w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu. Postanowieniem Starosty [...] z dnia 1 sierpnia 2023r. odmówiono przywrócenia terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu przedmiotowego pojazdu marki [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że strona składając wniosek o przywrócenie terminu uchybiła przepisom art. 58 i 59 k.p.a. w zw. z art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19; innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021r. poz. 2095). Organ I instancji wskazał, że stan epidemiczny obowiązywał w okresie od 20 marca 2020r. do dnia 16 maja 2022r. Organ wskazał również, że pismem z dnia 20 czerwca 2023r. doręczonym stronie w dniu 29 czerwca 2023r. zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzania kary pieniężnej z powodu zaniechania dokonania zgłoszenia zbycia pojazdu. Jednocześnie organ, poinformował stronę o prawach i obowiązkach wynikających z regulacji art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, wyznaczając stronie 30 dniowy termin od dnia doręczenia zawiadomienia na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu. Wniosek o przywrócenie terminu strona złożyła 27 lipca 2023r. Organ wskazał, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Zażalenie na przedmiotowe postanowienie, w ustawowym terminie wniosła strona. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że zawiadomienie zostało dostarczone do organu w terminie. Ponadto strona wskazała, że z uwagi na zmiany w zakresie udziałów w spółce oraz zmianę siedziby spółki i przeniesienie siedziby poza terytorium RP nie była w stanie w ustawowo zakreślonym terminie dokonać zgłoszenia zbycia pojazdu. SKO uznało zarzuty zażalenia za niezasadne i postanowieniem z dnia 26 maja 2025r. utrzymało w mocy ww. postanowienie Starosty [...]. W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z kolei § 2 cyt. artykułu stanowi, że zainteresowany jest obowiązany wnieść tego rodzaju prośbę w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym jednocześnie z wniesieniem prośby zainteresowany jest obowiązany dopełnić czynności, dla której określony był termin. Stosownie zaś do przepisu art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych "W przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. 2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. 3. W przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu". Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie administracyjnym: "Ustawodawca ze względu na szczególne okoliczności związane z pandemią zabezpieczył interesy stron w postępowaniu administracyjnym w ten sposób, że przewidział możliwość przywrócenia tych terminów, których upływ w normalnych okolicznościach powodowałby brak możliwości skutecznego domagania się innego niż wskazanego przez ustawodawcę ustalania okresu początkowego, od którego można nabyć prawo do świadczenia. Oznacza to, że w każdym przypadku niezachowania przez stronę terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego, od zachowania których uzależniona jest m.in. ochrona prawna przed organem administracji publicznej, organ taki w okresie epidemii powinien zastosować się do treści art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy z 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych i wynikającego z niego obowiązku zawiadomienia strony o przekroczeniu terminu i wyznaczeniu terminu trzydziestu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Nie oznacza to jednak, że już sam stan epidemii zobowiązywał organ do przywrócenia terminu w każdym przypadku stwierdzenia jego uchybienia. Omawiany przepis nie wskazuje też, aby intencją ustawodawcy było automatyczne przeniesienie na organ ciężaru inicjatywy dowodowej związanej z przywróceniem uchybionego terminu. Chociaż ustawodawca wprost nie wskazał w ww. przepisie, to trzeba przyjąć, że rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym, poprzedzone zawiadomieniem organu w trybie art. 15 zzzzzn2 ustawy covid, powinno być prowadzone przez organ w trybie art. 58 i nast. k.p.a. z uwzględnieniem modyfikacji wprowadzonej przez art. 15zzzzzn2 ustawy covid, jedynie w zakresie terminu do złożenia wniosku o przewrócenie terminu" - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 sierpnia 2024 r., I OSK 2458/23. Kolegium stwierdziło, że zażalenie strony nie zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż te które organ I instancji wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Kolegium nie podzieliło stanowiska organu, iż strona uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia zbycia pojazdu. Termin w okolicznościach niniejszej sprawy, w świetle art. 58 k.p.a. w zw. z art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem CON/ID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, zaczynał biec od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa art. 15zzzzzn(2) ust. 2 ustawy (tj. o dnia 29 czerwca 2023r.), a nie od dnia, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Inna interpretacja ww. przepisów de facto przepis szczególny jakim jest art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy czyniła by bezprzedmiotowym. Stąd też organ uznał, że wniosek o przywrócenie terminu złożony przez stronę w dniu 27 lipca 2023r. został złożony z zachowaniem terminu. Niemniej jednak, to na stronie ciążył obowiązek uprawdopodobnienia faktu, że uchybienie nastąpiło bez winy strony. Powyższy obowiązek przez stronę nie został spełniony. Organ wskazał, że w uzasadnieniu zażalenia strona wskazywała na zmiany w zakresie udziałów w spółce oraz zmianę siedziby spółki - poza terytorium RP, przedkładając dokumenty w tym zakresie. Analiza przedłożonych dokumentów prowadzi do wniosku, że wszystkie te zmiany na które powołuje się strona zostały dokonane 10 marca 2023r. a więc po upływie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W skardze do WSA w Poznaniu strona zarzuciła naruszenie : - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § i 2 k.p.a. poprzez niezasadne przyjęcie, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. Strona wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji. Zdaniem strony skarżącej wykazała ona, że nie dochowano terminu do dokonania przedmiotowej czynności na skutek okoliczności nie wynikających z jej winy. Doszło bowiem do zmiany siedziby spółki co spowodowało czasowe utrudnienia organizacyjne. Dodatkowym czynnikiem była pandemia. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje : Skarga strony skarżącej nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność w przypadku określonym w art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie przy tym z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu wskazać należy na wstępie, że stan epidemiczny związany z epidemią covid-19 obowiązywał w Polsce okresie od 20 marca 2020r. do dnia 16 maja 2022r. Strona nie dokonała w obowiązującym terminie zawiadomienia o zbyciu pojazdu marki [...] nr VIN [...] Pismem z dnia 20 czerwca 2023r. (doręczonym stronie w dniu 29 czerwca 2023r.) organ I instancji zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej z powodu zaniechania dokonania zgłoszenia zbycia pojazdu. Jednocześnie organ poinformował stronę o prawach i obowiązkach wynikających z regulacji art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, wyznaczając stronie 30 dniowy termin od dnia doręczenia zawiadomienia na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu. Wniosek o przywrócenie terminu strona złożyła 27 lipca 2023r. Podkreślić należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z kolei § 2 cyt. artykułu stanowi, że zainteresowany jest obowiązany wnieść tego rodzaju prośbę w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym jednocześnie z wniesieniem prośby zainteresowany jest obowiązany dopełnić czynności, dla której określony był termin. Zgodnie natomiast z poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądowym przy ocenie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu należy odwołać się do obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Należy zatem brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2025 r., III SA/GI 632/24). Wskazuje się ponadto, że "W pewnych wyjątkowych przypadkach uchybienie przez stronę terminu nie powinno rodzić dla niej negatywnych skutków. Stad też w art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadzono możliwość przywrócenia terminu, jeżeli jego uchybienie nastąpiło bez winy strony. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przy dokonywaniu oceny zawinienia strony w dopuszczeniu do uchybienia terminowi należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i oceniać brak winy zainteresowanego według obiektywnych, nie zaś subiektywnych, mierników staranności, jakiej można oczekiwać od osoby należycie dbającej o własne interesy, aby nie wprowadzać do stosunków procesowych elementu niepewności. Warunkiem koniecznym do uwzględnienia podania o przywrócenie terminu jest brak jakiejkolwiek winy strony. Na gruncie art. 58 § 1 k.p.a. każdy stopień winy, nie wyłączając lekkiego niedbalstwa, uzasadnia wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu. Dla przywrócenia terminu niezbędne jest wykazanie, że uchybienie terminu zostało spowodowane przyczynami niezawinionymi przez stronę, a nadto przeszkód w dochowaniu terminu nie można by było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2025 r., III OSK 5695/21). W związku z okresem pandemii covid-19 istotne znaczenie dla sprawy ma ponadto przepis art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. 2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. 3. W przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zasadnie w ocenie Sądu organ II instancji stwierdził w uzasadnieniu postanowienia, że zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie administracyjnym: "Ustawodawca ze względu na szczególne okoliczności związane z pandemią zabezpieczył interesy stron w postępowaniu administracyjnym w ten sposób, że przewidział możliwość przywrócenia tych terminów, których upływ w normalnych okolicznościach powodowałby brak możliwości skutecznego domagania się innego niż wskazanego przez ustawodawcę ustalenia okresu początkowego... Oznacza to, że w każdym przypadku niezachowania przez stronę terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego, od zachowania których uzależniona jest m.in. ochrona prawna przed organem administracji publicznej, organ taki w okresie epidemii powinien zastosować się do treści art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy z 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych i wynikającego z niego obowiązku zawiadomienia strony o przekroczeniu terminu i wyznaczeniu terminu trzydziestu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Nie oznacza to jednak, że już sam stan epidemii zobowiązywał organ do przywrócenia terminu w każdym przypadku stwierdzenia jego uchybienia. Omawiany przepis nie wskazuje też, aby intencją ustawodawcy było automatyczne przeniesienie na organ ciężaru inicjatywy dowodowej związanej z przywróceniem uchybionego terminu. Chociaż ustawodawca wprost nie wskazał ww. przepisie, to trzeba przyjąć, że rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym, poprzedzone zawiadomieniem organu w trybie art. 15 zzzzzn2 ustawy covid, powinno być prowadzone przez organ w trybie art. 58 i nast. k.p.a. z uwzględnieniem modyfikacji wprowadzonej przez art. 15zzzzzn2 ustawy covid, jedynie w zakresie terminu do złożenia wniosku o przewrócenie terminu" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 sierpnia 2024 r., I OSK 2458/23). Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne oraz orzecznictwo organów ochrony prawnej organ II instancji prawidłowo – z perspektywy wzorców normatywnych - stwierdził, że strona nie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia zbycia pojazdu. Podzielić bowiem należy tezę organu II instancji, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w świetle art. 58 k.p.a. w zw. z art. 15zzzzzn(2) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem CON/ID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, termin ten zaczynał biec od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa art. 15zzzzzn(2) ust. 2 ustawy (tj. o dnia 29.06.2023r.), a nie od dnia, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Zdaniem Sądu organ II instancji zasadnie uznał zatem, że wniosek o przywrócenie terminu złożony przez stronę w dniu 27 lipca 2023r. został złożony z zachowaniem terminu. Wniosek ten nie zasługiwał jednak na uwzględnienie, co również trafnie zauważył organ II instancji. W uzasadnieniu zażalenia strona wskazywała – jako zdarzenia usprawiedliwiające uchybienie terminu - zmiany w zakresie udziałowców spółki oraz zmianę siedziby i przeniesienie jej poza terytorium RP, przedkładając odpowiednie dokumenty w tym zakresie. Jednakże analiza przedłożonych dokumentów prowadziła organ odwoławczy do prawidłowego wniosku, że wszystkie te zmiany na które powołuje się strona zostały dokonane 10 marca 2023r., a więc po upływie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminy. W skardze strona podniosła, że doszło do zmiany siedziby spółki co spowodowało czasowe utrudnienia organizacyjne. Dodatkowym czynnikiem była pandemia. Wszystkie te okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu do dokonania czynności w rozumieniu art. 58 k.p.a. Od profesjonalnego przedsiębiorcy wymaga się bowiem racjonalnej organizacji w funkcjonowaniu firmy w aspekcie organizacyjnym i personalnym. Przedsiębiorca nie może w omawianym zakresie skutecznie powoływać się na zmiany organizacyjne, które mają powodować niemożność wykonania określonych czynności związanych z szeroko rozumianym obrotem prawnym. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli judykacyjnej jest uchybienie terminu do dokonania czynności w postaci zawiadomienia o zbyciu pojazdu, a więc czynności, która nie wymaga znacznego zaangażowania organów spółki i nie jest czynnością skomplikowaną ani też wywołującą trudności w jej dokonaniu (chociażby z uwagi na możliwość złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu w różnorodnych formach tj. bezpośrednio w organie; poprzez nadanie przesyłki zawierającej zawiadomienie o zbyciu pojazdu za pośrednictwem operatora pocztowego, a także online - za pośrednictwem strony internetowej właściwego organu rejestrującego tego typu zdarzenia). Z twego względu wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności nie mógł być przez organy uwzględniony pozytywnie. Skarga podlegała wobec tego oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.