III SA/Po 48/10

Dnia 25 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... r. Nr .... w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego o d d a l a s k a r g ę /-/ M. Kosewska /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Decyzją z dnia 24 lutego 2009r., Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 170 z 2008 r., poz. 1051 ze zm.), art. 50 ust. 3 oraz art. 71 a rozporządzenia komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniach Rady (WE) nr 479/2008 (D. U. WE nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), w zw. z § 13 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 265 ze zm.) i w zw. z art. 136 rozporządzenia komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz.U. WE nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.), przyznał M. płatności na rok 2008 w wysokości 20.748,20 zł w tym: - z tytułu jednolitej płatności obszarowej – 11.567,08 zł, - uzupełniającej płatności obszarowej – 9.181,12 zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, iż we wniosku o przyznanie płatności z tytułu JPO i UPO na 2008 r. zgłoszono działki rolne o powierzchni łącznej 34,27 ha. W trakcie kontroli działek rolnych stwierdzono zawyżenie ich powierzchni. Ustalono, że ich łączna rzeczywista powierzchnia wynosi 34,09 ha (różnica 0,53 %). Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podał, że powierzchnia deklarowana dla działki ... wynosiła 7,18 ha, a powierzchnia stwierdzona 7,00 ha. Ponieważ różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a stwierdzoną nie przekroczyła dopuszczalnych 3 % wnioskodawczyni przysługiwała płatność do powierzchni stwierdzonej. W odwołaniu od powyższej decyzji M. wniosła o jej zmianę. Zarzuciła organowi, iż powierzchnia podana we wniosku z dnia 7 kwietnia 2008 r. jest zgodna ze stanem faktycznym i prawnym. Odwołująca wskazała, że powierzchnia działki ewidencyjnej nr ... (7,18 ha) została ustalona na podstawie decyzji o rozgraniczeniu z dnia 30 stycznia 2007 r. . W trakcie kontroli działki w terenie w dniu 2 sierpnia 2007 r. ustalono obszar działki na 7,22 ha, przyznając jej płatności na 2007 rok do powierzchni 7,18 ha. W dniu 6 listopada 2008 r. otrzymała raport z kolejnej kontroli działki dokonanej metodą foto, w trakcie której uzyskano inną, błędną powierzchnię tej działki. Chciała wyjaśnić nieścisłości z kontroli, ale uzyskała informację, iż zostanie wezwana celem ustosunkowania się do raportu (do czego jednak ostatecznie nie doszło). Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia 13 listopada 2009 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa i art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 35, poz. 217 ze zm.) w zw. z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 20 poz. 105) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż gospodarstwo rolne wnioskodawczyni zostało poddane kontroli metodą teledetekcji, a dnia 30 września 2008 r. wykonawca zewnętrzny – firma E. przeprowadziła wywiad terenowy. W ich wyniku ustalono mniejszą od zadeklarowanej powierzchnię działki rolnej .... (działka ewidencyjna nr ...). Płatność bezpośrednią przyznaje się generalnie producentom roślin uprawnych – posiadaczom gruntów rolnych tworzących gospodarstwo rolne i utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej. We wniosku z dnia 7 kwietnia 2009 r. zadeklarowano więc działki rolne niezgodnie ze stanem faktycznym, ustalonym na skutek prawidłowo przeprowadzonej kontroli. Organ II instancji podał, że uzyskał w toku postępowania odwoławczego wyjaśnienia Kierownika Biura Kontroli na Miejscu WOR ARiMR z dnia 28 października 2009 r. dotyczące prawidłowości kontroli działek wykonanej metodą teledetekcji. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, iż wynika z nich również, że podczas kontroli w 2007 r. inspektorzy do powierzchni działki rolnej ... wliczyli praktycznie całą powierzchnię działki ewidencyjnej nr ... wzdłuż wschodniej granicy i weszli na działkę ewidencyjną nr ... . Organ podkreślił ponadto, iż wprawdzie według ewidencji gruntów i budynków działka ewidencyjna nr ... ma powierzchnię 7,18 ha, lecz dane te mają przy ustalaniu faktycznej powierzchni działki rolnej charakter jedynie pomocniczy. Strona zaś otrzymała kopię raportu z kontroli z dnia 30 września 2008 r. i nie wniosła w przepisanym terminie 14 dni umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w tym raporcie. Według organu M. deklarując działkę rolną ... nie podała wielkości faktycznej użytków rolnych lecz zadeklarowała całą powierzchnię działki ewidencyjnej. W skardze na powyższą decyzję M. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR (z powodu naruszenia art. 75 § 1 kpa i 76 § 1 kpa), powtarzając argumenty dotyczące podania prawidłowej powierzchni działki ewidencyjnej nr .... Skarżąca podkreśliła, że na podstawie decyzji o rozgraniczeniu z dnia 30 stycznia 2007 r. dokonano zmian w ewidencji gruntów zmieniając powierzchnie działki nr ... z 6,89 ha na 7,18 ha. Powołała się na kontrolę przedmiotowej działki za pomocą pomiaru GPS w dniu 2 sierpnia 2007 r. Podała, że działka ewidencyjna ... była tożsama z działką rolną ... wobec czego niezasadne jest twierdzenie, iż podczas kontroli w 2007 doliczono do działki ... powierzchnię działki ewidencyjnej ... i działki .... Strona zarzuciła też organowi nieaktualizowanie bazy danych oraz zbyt długi okres załatwiania przedmiotowej sprawy. W ocenie .... dla ustalenia powierzchni spornej działki należało dokonać ponownych oględzin gruntu i dokładnych pomiarów jej powierzchni. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty zaprezentowane w decyzji. Na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. M. oświadczyła, iż działka ewidencyjna nr ... po rozgraniczeniu ma powierzchnię 7,186 ha i słupki graniczne wyznaczające powierzchnię działki ewidencyjnej są na miejscu. Organ natomiast najprawdopodobniej dysponował wielkością działki sprzed jej podziału, kiedy wynosiła ona 6,99 ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądowa kontrola zaskarżonych decyzji sprawowana jest w oparciu o kryteria zgodności z prawem, a według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Dokonując kontroli legalności zaskarżonych decyzji w powyżej określonych granicach Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z uregulowaniami istniejącymi w prawie polskim i unijnym przyznanie płatności bezpośrednich uzależnione jest od prawidłowego zadeklarowania posiadanych przez producenta rolnego działek rolnych. Warunkiem otrzymania płatności jest prowadzenie działalności rolniczej lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej. W myśl art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 170 z 2008 r., poz. 1051 ze zm.) rolnikowi przysługuje jednolita i uzupełniająca płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wiosek o płatności grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami zgodnie z art. 143 b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca zadeklarowała we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na 2008 rok posiadane działki rolne o łącznej powierzchni 34,27 ha w ramach Jednolitej Płatności Obszarowej i 34,27 ha w ramach Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni upraw podstawowych. Wniosek z dnia 7 kwietnia 2008 r. podlegał weryfikacji pod względem jego kompletności a następnie został wytypowany do kontroli metodą teledetekcji (FOTO). W dniu 30 września 2008 r. przeprowadzono wywiad terenowy. W wyniku powyższych czynności ujawniono niezgodność pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a faktyczną powierzchnią działki rolnej ... (działka ewidencyjna nr ...). W miejsce deklarowanej powierzchni 7,18 ha ustalono powierzchnię 7,00 ha. Organ stwierdził przy tym ostatecznie łączną powierzchnię 34,09 ha w przypadku działek rolnych zadeklarowanych do JPO oraz UPO (czyli różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną – 0,58 %). Na temat przeprowadzonej kontroli wniosku wypowiedziano się obszernie w piśmie Biura Kontroli na Miejscu z dnia 28 października 2009 r. oraz piśmie – zawiadomieniu organu II instancji z 29 października 2009 r. Wyjaśniono w nich w szczególności, że działka rolna ... została zwektoryzowana na podstawie aktualnej ortofotomapy z wykorzystaniem podkładu ewidencyjnego zgodnie z zasięgiem uprawy. Działka ta była nieznacznie położona na działce ewidencyjnej .... nie należącej do producenta rolnego. Wyniki kontroli metodą FOTO uznać należy za poprawne, natomiast po nałożeniu na aktualną ortofotomapę wyników pomiarów z 2007 r. wykonanych metodą inspekcji terenowej GPS okazało się, że podczas tej kontroli inspektorzy do powierzchni działki rolnej ... wliczyli powierzchnię działki ewidencyjnej ... wzdłuż wschodniej granicy oraz weszli na działkę ewidencyjną .... W toku prowadzonego postępowania uzyskano od strony kopię protokołu granicznego z 30 maja 2007 r. oraz z dnia 22 listopada 2006 r. Sąd po przeanalizowaniu akt administracyjnych niniejszej sprawy (w tym protokołu kontroli) uznał, że organy obu instancji trafnie więc przyjęły, iż część zgłoszonej działki rolnej ... nie spełniała warunków umożliwiających przyznanie wnioskodawczyni żądanych płatności na 2008 rok. Do jednolitej i uzupełniającej płatności obszarowej kwalifikuje się bowiem wyłącznie użytkowane aktualnie grunty rolne. Strona skarżąca otrzymała raport z kontroli z dnia 30 września 2008 r. i zgodnie z art. 31 ust. 7 cytowanej już ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego mogła wnieść umotywowane zastrzeżenia do ustaleń raportu w terminie 14 dni od jego doręczenia. Skarżąca nie wniosła jednak uwag w przepisanym terminie, pomimo odpowiedniego pouczenia o tym prawie w przekazanej kopii raportu. Jednocześnie M. nie wykazała w żaden sposób, iż jej zaniechanie w tym zakresie zostało spowodowane wyłącznie błędną informacją przekazaną jej przez jednego z nieustalonych pracowników biura ARiMR. W otrzymanym raporcie wskazano bowiem precyzyjnie nieprawidłowości dotyczące powierzchni działki rolnej ..., co mogło stanowić dla strony wystarczającą podstawę do wniesienia odpowiednich uwag, których to czynności ostatecznie nie dokonała. Weryfikacja raportu potwierdziła trafność ustaleń kontrolnych w zakresie faktycznej powierzchni działki rolnej ..., dokonanych przy tym zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniach Rady (WE) nr 479/2008 (D. U. WE nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.). W przypadku kontroli na miejscu metodą teledetekcji należy przeprowadzić fotointerpretację obrazów satelitarnych lub zdjęć lotniczych działek rolnych w celu rozpoznania pokrycia gruntu i pomiaru powierzchni. Kontrola na miejscu przeprowadzona tą metodą obejmuje przy tym sporządzenie raportu z kontroli z analizą zdjęć z teledetekcji wraz z dokumentacją z wywiadu terenowego, szkicami działek na ortofotomapie oraz ich fotografiami. Ta wymagana dokumentacja została sporządzona w gospodarstwie rolnym wnioskodawczyni w ramach powyższej kontroli, a więc zostały spełnione warunki, aby uznać te kontrolę za zgodną z przepisami prawa. Wyniki kontroli opisane w protokole kontroli ocenić należało jako wiarygodne tym bardziej, że nie ma racji skarżąca, iż organ nie uwzględnił prawidłowej powierzchni działki ewidencyjnej będącej rezultatem toczących się wcześniej postępowań w sprawie rozgraniczenia. Tolerancja pomiaru powierzchni działki przeprowadzonego na podstawie ortofotografii HR z danego roku jest określona przy uwzględnieniu maksymalnej 1,5 metrowej strefy buforowej okalającej obwód działki rolnej (największa tolerancja nie może przekroczyć wartości 1,0 ha). W przypadku zastosowania metody teledetekcji tolerancja pomiaru nie powinna przekroczyć powierzchni stanowiącej iloczyn obwodu danej działki i szerokości strefy buforowej wynoszącej 1,5 m. W ocenie Sądu organ administracji zasadnie przyjął wobec tego, iż warunki te zostały spełnione przy dokonywaniu kontroli gospodarstwa M. Powierzchnię zadeklarowaną na poziomie danej grupy (JPO, UPO) określa się przy tym poprzez zsumowanie poszczególnych powierzchni działek rolniczych. Na poziomie danej grupy nie stosuje się tolerancji technicznej. Z kolei powierzchnie poszczególnych działek oblicza się bądź poprzez fizyczny pomiar danego gruntu (gdy bezwzględna różnica pomiędzy zmierzoną a zadeklarowaną powierzchnią jest większa od tolerancji technicznej), bądź też poprzez przyjęcie zadeklarowanej powierzchni (we wszystkich innych przypadkach – w ramach tolerancji technicznej). Wobec powyższego, mając na względzie przede wszystkim wyniki kontroli przeprowadzonej w 2008 r., przy uwzględnieniu aktualnych danych z ewidencji gruntów i budynków, zdaniem Sądu wbrew zarzutom skargi, organy zasadnie przyjęły, że powierzchnia zatwierdzona wynosiła 34,09 ha (działka ... – 7,00 ha zamiast zadeklarowanej wielkości 7,18 ha), gdyż tylko na tym obszarze zostały rzeczywiście spełnione wszystkie warunki określone w przepisach dotyczących przyznawania płatności JPO i UPO. W toku prowadzonego postępowania i w skardze strona podnosiła, iż działka rolna ... jest praktycznie tożsama z działką ewidencyjną nr ..., mającą – zgodnie z aktualnymi danymi z ewidencji gruntów i budynków – 7,18 ha powierzchni. Dane tego rodzaju winny wprawdzie odzwierciedlać stan rzeczywisty, jednakże, organy prawidłowo uznały, iż weryfikacja danych obszarowych zgłoszonych działek rolnych następuje przede wszystkim na podstawie odpowiedniej kontroli, a nie za pomocą danych pochodzących z ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie bowiem z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowym do obowiązków producenta rolnego dążącego do uzyskania konkretnych płatności należy dokładne wskazanie we wniosku obszarów działek rolnych (objętych żądaniem uzyskania pomocy finansowej), przy czym nie można utożsamiać działki rolnej z obszarem działki ewidencyjnej, opisanej w wypisie z rejestru gruntów. Działka rolna może bowiem, ale nie musi zajmować cały obszar działki ewidencyjnej, może być położona na kilku graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych, na jednej działce ewidencyjnej może też znajdować się kilka działek rolnych. To producent rolny decyduje zatem, ile działek rolnych, o jakiej wielkości i z jakim rodzajem uprawy, położonych na jakich działkach ewidencyjnych zgłosi w danym wniosku o płatności. Dane dotyczące działek ewidencyjnych umożliwiają zaś w szczególności ustalenie i zlokalizowanie położonych na nich działek rolnych. Wypis z ewidencji gruntów i budynków pomimo, że jest dokumentem urzędowym nie może być jednak traktowany jako podstawowe źródło dowodowe odnośnie posiadanych przez rolnika działek rolnych, gdyż nie zawiera on z mocy prawa żadnych danych dotyczących powierzchni działek rolnych. Dane zawarte w ewidencji, jak słusznie uznały organy administracji publicznej, mają wobec powyższego charakter jedynie pomocniczy, a ich celem jest określenie położenia działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz ich ilości na poszczególnych działkach ewidencyjnych. Trzeba też wyraźnie podkreślić, że ilość działek rolnych oraz ich powierzchnia w danym gospodarstwie może się zmieniać w czasie, przy niezmienionych danych zawartych w rejestrze gruntów co do działek ewidencyjnych. Źródłem wszelkich danych o działkach rolnych jest więc przede wszystkim sam wniosek strony o przyznanie płatności, a jednym z podstawowych sposobów zweryfikowania podanych danych, o czym była już mowa wcześniej, przeprowadzanie odpowiedniej kontroli administracyjnej lub na miejscu (podstawowe znaczenie ma rzeczywisty obszar danej działki rolnej i prowadzonej na niej uprawy). Podanie przez rolnika we wniosku powierzchni gruntów zgodnie z aktualnymi danymi zawartymi w ewidencji gruntów nie oznacza wobec tego, że sam wniosek został poprawnie złożony, a zawarte w nim dane są zgodne z danymi faktycznymi dotyczącymi działek rolnych (zob. m. in. wyrok WSA w Szczecinie z 15 lipca 2009 r., sygn. akt I S.A./Sz 319/09; wyrok NSA z 30 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 259/07; wyrok WSA w Gdańsku z 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt I S.A./Gd 930/06). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, w szczególności w zakresie powierzchni działek rolnych skarżącej kwalifikujących się ostatecznie do przyznania płatności JPO i UPO. Nieuzasadnione są w tym stanie rzeczy, szczególnie ze względu na prawidłowo przeprowadzoną kontrolę metodą teledetekcji, twierdzenia skarżącej na temat konieczności oględzin spornej działki rolnej i dokonania ponownych pomiarów (subiektywne przekonanie strony, że pomiary wykonane w 2007 r. były dokładniejsze). Odnosząc się do kwestii procesowych wskazać należy, iż w postępowaniu w zakresie przyznawania płatności JPO i UPO stosuje się generalnie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże z modyfikacjami wynikającymi z ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – zob. art. 3 tego aktu prawnego. Zdaniem Sądu organy wyczerpująco rozpatrzyły cały materiał dowodowy i dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt. 2 powyższej ustawy. Ocena materiału dowodowego w ramach swobodnej oceny dowodów nie nosi cech dowolności. W orzecznictwie wielokrotnie zwracano nadto uwagę na znaczenie dowodowe protokołu z kontroli w sprawach dotyczących przyznania płatności do gruntów rolnych. O wadze tego dowodu świadczy m.in. fakt, że kontrole mogą być przeprowadzane tylko przez określone, wyspecjalizowane podmioty, dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi oraz bezstronne, co do zasady przypisać więc im należy przymiot wiarygodności (zob. m.in. wyrok NSA z 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 492/07). Należy zauważyć, że zapewniono też stronie czynny udział w toku całego postępowania administracyjnego (art. 3 ust. 4). Zgodnie z art. 3 ust. 3 tej ustawy ciężar udowodnienia danego faktu spoczywa w toku postępowania na osobie wywodzącej z tego faktu określone skutki prawne. Z akt administracyjnych sprawy wynika jednak, że M. nie przedstawiła ostatecznie żadnego wiarygodnego dowodu pozwalającego na skuteczne podważenie prawidłowości przeprowadzonej kontroli metodą teledetekcji. Zarzut strony dotyczący przewlekłości postępowania nie mógł także być uwzględniony, gdyż skarżąca nie wykazała, w jaki sposób przewlekłość ta miałaby wpłynąć w istotny sposób na wynik niniejszej sprawy. Wobec powyższego, skoro organy tak I jak i II instancji nie naruszyły przepisów prawa i zarzuty skargi okazały się za niezasadne, należało orzec na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jak w sentencji wyroku. /-/ M. Kosewska /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska D.W.d