III SA/Po 49/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji .... wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 20 listopada 2015 r., nr ... W petitum skargi ... wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu wydania przez Sąd rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, z uwagi na oczywistą obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego, polegającą na działaniu opisanym szczegółowo w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona uprawdopodobniła istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Owe uprawdopodobnienie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej, majątkowej, osobistej. W niniejszym przypadku skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczył się do wskazania na jej wadliwość, tzn. na oczywistą – jego zdaniem – obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego. W ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił jakichkolwiek okoliczności dotyczących wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie tych okoliczności – co uniemożliwiło dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie o wstrzymanie wykonania aktu Sąd administracyjny nie rozpoznaje sprawy co do meritum, gdyż takie działanie w tej fazie postępowania oznaczałoby dokonanie przedsądu. Oznacza to, że na etapie rozpoznania wniosku o ochronę tymczasową Sąd nie bada zasadności samej skargi. Z tego względu w niniejszym przypadku Sąd nie był uprawniony do zbadania okoliczności wskazanych przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, a co za tym idzie – do oceny wniosku przez pryzmat wad zaskarżonego aktu (zob. postanowienie NSA z 19 października 2011 r., sygn. akt II OZ 983/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania nie mógł być uwzględniony podnoszony przez skarżącego argument związany z oczywistą – zdaniem strony – obrazą przez organy podatkowe przepisów prawa. W odniesieniu zaś do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., strona nie przedstawiła okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić wyrządzenie w jej majątku znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.