III SA/Po 490/15

Dnia 19 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki jawnej M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2014 r. przedsiębiorca - M. Sp. Jawna w G. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu o dokonanie zwrotu podatku akcyzowego w łącznej kwocie [...] zł z tytułu eksportu i dostawy wewnątrzwspólnotowej siedmiu samochodów osobowych marki [...] o numerach VIN: [...]. Do wniosku załączone zostały następujące dokumenty: listy przewozowe CMR, potwierdzenie wywozu IE599, faktury zakupu/sprzedaży eksportowej ww. samochodów przez wnioskodawcę. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że od ww. samochodów został zapłacony podatek akcyzowy, a ponadto w oparciu o dane z elektronicznej bazy Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK) uzyskał informacje dotyczące pierwszej rejestracji tych pojazdów na terenie kraju. Ponadto, w odpowiedzi na wniosek Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Urząd Miasta Gliwice przesłał decyzje o rejestracji ww. samochodów osobowych. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego decyzją nr [...] z dnia [...] września 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Poznaniu odmówił zwrotu podatku akcyzowego od ww. samochodów osobowych w łącznej kwocie [...] zł. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ I instancji podkreślił, że wnioskodawca nie spełnił dwóch warunków zwrotu podatku akcyzowego określonych w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. W przypadku wszystkich siedmiu pojazdów nie spełniony został, zdaniem organu, warunek dotyczący braku rejestracji na terytorium kraju zgodnie z przepisami Prawo o ruchu drogowym, a w odniesieniu do pojazdu o nr VIN: [...] także warunku dokonania eksportu samochodu przez wnioskodawcę lub zlecenie wykonania tej czynności we własnym imieniu. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] września 2014r. We wniesionym od powyższej decyzji odwołaniu z dnia [...] września 2014 r., reprezentujący stronę pełnomocnik zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu: - naruszenie art. 107 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, iż sporne pojazdy w momencie dokonywania eksportu i dostawy wewnątrzwspólnotowej były zarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym oraz że strona nienależycie udokumentowała, iż eksport pojazdu o nr VIN: [...] odbył się w imieniu spółki, - naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 w zw. z art. 191 ustawy - Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r., poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i brak ustalenia daty czasowej i stałej rejestracji pojazdów, a także błędna ocenę przesłanych dokumentów. W uzasadnieniu swoich zarzutów reprezentujący stronę pełnomocnik podniósł, iż w wyniku błędnej wykładni w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, organ I instancji oceniając przesłankę braku wcześniejszej rejestracji, nieprawidłowo datę eksportu pojazdów porównał z datą ich czasowej rejestracji, zamiast przyjąć w tym względzie datę rejestracji stałej, która miała miejsce po dokonaniu eksportu. Dodatkowo odwołujący wskazał, iż rejestracji dokonano niezgodnie z prawem z uwagi na fakt, że w momencie rejestracji samochodów objętych wnioskiem o zwrot akcyzy, strona nie była już ich właścicielem gdyż sprzedała je firmie [...] w Szwajcarii. Ponadto, skarżąca zaznaczyła, że do wniosku dołączyła komplet dokumentów jednoznacznie świadczących o dokonaniu we własnym imieniu eksportu ww. pojazdów, tj.: list przewozowy CMR, potwierdzenie wywozu IE599, faktury zakupu i sprzedaży pojazdów, potwierdzenia przelewów, protokół odbioru pojazdów. Skarżąca wskazała również, że wskazanie w komunikacie IE599 warunków dostawy jako EXW jest błędem, ponieważ eksport odbył się na warunkach DDU, co zostało określone w potwierdzeniu odbioru pojazdów z dnia [...] lipca 2014 r. W związku z podniesionymi zarzutami strona skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie zwrotu podatku akcyzowego, 2. ewentualnie, w razie nieuwzględnienia powyższego, o uchylenie decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem uzupełnienia postępowania dowodowego w znacznej części. Powyższe odwołanie zostało przekazane do organu II instancji w celu rozpoznania. Zgodnie z dyspozycją art. 200 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia [...] lutego 2015 r. pełnomocnik strony został poinformowany o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. Pomimo skutecznego doręczenia korespondencji w dniu [...] lutego 2015 r., do dnia wydania decyzji pełnomocnik nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzją [...] z dnia [...] marca 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powołując się na załączone pełnomocnictwo pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na ww. rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu wniósł radca prawny R. K. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 122, art. 187 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji naruszenie art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędne przyjęcie, że sporne pojazdy w momencie eksportu były zarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Ponadto, skarżąca zarzuciła organowi zaniechanie podjęcia wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie rzeczywistego stanu sprawy, a prowadzenie postępowania dowodowego w sposób mający jedynie na celu wykazanie braku spełnienia przesłanek uprawniających do zwrotu akcyzy oraz dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny przedstawionych przez stronę dowodów, a w konsekwencji naruszenie art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie udowodniła dokonania dostawy w jej imieniu i nie dysponowała prawem rozporządzania spornymi pojazdami jak właściciel. W oparciu o tak sformułowane zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał argumentację decyzji organów obu instancji i wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, że w przedmiotowej skardze pełnomocnik nie przedstawił żadnych argumentów, które uzasadniałyby zmianę dotychczasowego stanowiska organu II instancji w kwestii wykładni pojęcia "samochód osobowy niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym" jakim posługuje się ustawodawca w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Istota powstałego w sprawie sporu dotyczy spełnienia przez skarżącą przesłanek zwrotu podatku akcyzowego, o których mowa w art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, ze zm., zwanej dalej: u.p.a.). Zgodnie z art. 107 ust. 1 u.p.a. podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Ustawodawca ponadto postanowił, że podmiot, o którym mowa w cyt. art. 107 ust. 1 u.p.a., jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem (art. 107 ust. 3 u.p.a.). Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w art. 107 ust. 3 u.p.a. (art. 107 ust. 4 u.p.a.). Przesłankami zwrotu podatku akcyzowego, zgodnie z treścią powołanych przepisów, są: 1) nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, 2) dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu we własnym imieniu lub zlecenie we własnym imieniu realizacji tych czynności, 3) brak zarejestrowania samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, 4) zapłata akcyzy od samochodu osobowego na terytorium kraju, 5) złożenie wniosku właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, 6) zachowanie terminu jednego roku do złożenia wniosku, liczonego od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego. Dla pozytywnego rozpoznania wniosku o zwrot podatku akcyzowego konieczne jest, aby wszystkie przesłanki zostały spełnione łącznie. Sformułowane w tym przepisie warunki odnoszą się zarówno do samochodu, jak i do podmiotu ubiegającego się o zwrot akcyzy oraz do wymogów formalnych samego wniosku. Przesłanki dotyczące samochodu polegają na tym, że musi to być samochód osobowy, niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju i podlegający eksportowi. Podmiot ubiegający się o zwrot akcyzy musi być tym podmiotem, który nabył prawo rozporządzania samochodem jak właściciel i który dokonuje eksportu lub w jego imieniu eksport jest realizowany, ponadto podmiot ten powinien posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie eksportu lub dostawy. Odnosząc się natomiast do wymogów wniosku, to wniosek ten powinien być złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, w terminie roku od dnia dokonania dostawy oraz spełniać wymagania cyt. art. 107 ust 4 u.p.a. i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. Nr 32, poz. 246, dalej: rozporządzenie w sprawie zwrotu akcyzy). W niniejszej sprawie skarżąca spółka domagała się zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej i eksportu samochodów marki [...]. Zgodnie z treścią art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dalej jako p.r.d., ustawodawca przewidział dwa rodzaje rejestracji czasowej: (1) z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu; oraz (2) na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia: a) wywozu pojazdu za granicę, b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, c) przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe (art. 71 ust. 1 cyt. ustawy). Sąd akceptuje reprezentowany w orzecznictwie pogląd zawierający wykładnię przepisu art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którą niezarejestrowanie samochodu osobowego, wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym oznacza, że wolą racjonalnie działającego ustawodawcy było objęcie wszystkich przewidzianych ustawą - Prawo o ruchu drogowym sposobów rejestracji samochodów osobowych, aby zakresem normowania wymienionego przepisu ustawy podatkowej objąć wszystkie przypadki wcześniejszej rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 1094/07; wyrok NSA z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I GSK 124/13; wyrok NSA z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 1168/10). W konsekwencji organ odwoławczy zasadnie przyjął, że wymóg dotyczący braku rejestracji pojazdu na terytorium kraju jest naruszony, gdy samochód przed dokonaniem wywozu został czasowo zarejestrowany na terenie kraju w trybie art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), a więc w procedurze dopuszczenia pojazdu do ruchu po drogach publicznych. W ww. sytuacji celem rejestracji jest dopuszczenie do ruchu samochodu. Taka rejestracja stanowi dowód konsumpcji tego samochodu. Natomiast, nie stanowi naruszenia ww. warunku rejestracja czasowa dokonana w trybie art. 74 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy, tj. na wniosek właściciela pojazdu w celu umożliwienia wywozu pojazdu za granicę. W niniejszej sprawie należy wskazać, że pojazd o nr VIN: 1. [...] został zarejestrowany czasowo w dniu [...] czerwca 2013 r., natomiast rejestrację stałą otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. 2. [...] został zarejestrowany czasowo w dniu [...] czerwca 2013 r., natomiast rejestrację stałą otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. 3. [...] został zarejestrowany czasowo w dniu [...] czerwca 2013 r., natomiast rejestrację stałą otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. 4. [...] został zarejestrowany czasowo w dniu [...] czerwca 2013 r., natomiast rejestrację stałą otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. 5. [...] został zarejestrowany czasowo w dniu [...] czerwca 2013 r., natomiast rejestrację stałą otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. 6. [...] został zarejestrowany czasowo w dniu [...] czerwca 2013 r., natomiast rejestrację stałą otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. 7. [...] został zarejestrowany czasowo w dniu [...] czerwca 2013 r., natomiast rejestrację stałą otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. W związku z powyższym organ II instancji prawidłowo uznał, że rejestracja ww. samochodów zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, w rozumieniu art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym nastąpiła w dniu [...] czerwca 2013 r. Sąd stwierdził, że organ dokonał prawidłowej interpretacji regulacji normatywnej wskazując, że sprzedaż samochodów i ich eksport oraz dostawa wewnątrzwspólnotowa miały miejsce po ich rejestracji. Pojazd ww. w pozycji 1 został sprzedany kontrahentowi zagranicznemu w dniu [...] czerwca 2013 r. a następnie wywieziony z kraju w dniu [...] lipca 2013 r. Pojazdy ww. w pozycjach od 2 do 7 zostały sprzedane zagranicznemu kontrahentowi w dniu [...] czerwca 2013 r. i wywiezione z Polski w dniu 2[...] czerwca 2013 r. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie dokonano rejestracji czasowej pojazdów. Zatem powodem rejestracji czasowej pojazdu nie było pozwolenie czasowe w celu wywozu za granicę (art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a ww. ustawy). Sąd podkreśla, że czasowa rejestracja z urzędu po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu (art. 74 ust. 2 pkt 1 p.r.d.) jest częścią procesu rejestracji pojazdów, których celem było trwałe dopuszczenie do ruchu na terytorium kraju. W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowe samochody zostały zarejestrowane na terytorium kraju. W ocenie Sądu, ten rodzaj rejestracji czasowej wyłącza uprawnienie do domagania się zwrotu podatku akcyzowego. Skoro rejestracji czasowej dokonano w celu rejestracji tych pojazdów, to należy uznać, że te pojazdy zostały po raz pierwszy zarejestrowane na terytorium kraju. Okoliczność ta jest potwierdzona w zakresie każdego z samochodów decyzją w przedmiocie rejestracji pojazdów. Zdarzenie to stanowi negatywną przesłankę zwrotu podatku akcyzowego. W związku z powyższym organy administracji publicznej prawidłowo uznały, że ww. samochody osobowe były w dniu eksportu i dostawy wewnątrzwspólnotowej zarejestrowane na terytorium kraju, co stanowi naruszenie jednej z materialnoprawnych, pozytywnych przesłanek uprawniających wnioskodawcę do zwrotu podatku akcyzowego, a określonej w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego nieprawidłowego – zdaniem skarżącej - uznania, że spółka nie dysponowała prawem rozporządzania pojazdami jak właściciel oraz że strona nie udowodniła dokonania dostawy spornych samochodów należy wskazać, że organy administracji publicznej w sposób prawidłowy dokonały interpretacji tego stanu, uznając ten zarzut za bezzasadny, a to z uwagi na poniżej wskazane okoliczności. I tak, z uwagi na fakt dokonania eksportu pojazdu ww. w pozycji 1 na warunkach dostawy EXW Gliwice. Okoliczność tę potwierdza przede wszystkim faktura eksportowa nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., list przewozowy CMR oraz komunikat IE599. Podkreślić należy, że wnioskodawca, jak wynika z analizy akt sprawy administracyjnej, przedłożył komunikat IE599, wskazujący procedurę wywozu jako "EXW", stanowiący dokument dołączony do wniosku w zakresie zwrotu podatku akcyzowego. Wskazać też należy, że w aktach sprawy administracyjnej znajduje się zarówno wniosek skarżącej o sprostowanie zgłoszenia celnego, postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego we Wrocławiu z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu elektronicznym do procedury wywozu z "EXW Gliwice" na "DDU Wohlen", jak i postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2015 r. uchylające w całości ww. postanowienie i odmawiające dokonania zmiany danych zawartych w zgłoszeniu elektronicznym do procedury wywozu. Postanowienie to wydane zostało w toku postępowania po wznowieniu postępowania. Samochody ww. w pozycjach od 2 do 7 zostały sprzedane przez skarżącą niemieckiej firmie [...] GmbH, a następnie dostarczone przez firmę transportową [...] z Sokołowa Podlaskiego do Niemiec. Organ prawidłowo uznał, że załączone potwierdzenia odbioru ww. pojazdów w dniu [...] czerwca 2013 r. przez firmę [...] GmbH wskazujące, że samochody zostały przetransportowane na warunkach dostawy DDU (na podstawie których sprzedawca jest odpowiedzialny za cały transport, aż do miejsca określonego przez nabywcę) nie stanowią wystarczającego dowodu na okoliczność, że to strona rozporządzała tymi pojazdami jak właściciel i w jej imieniu zrealizowano ich dostawę. Należy zwrócić uwagę w aspekcie proceduralnym - że organ zwrócił się do skarżącej o uzupełnienie wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. poprzez przedłożenie m.in. faktur za wykonanie usług transportowych. Skarżąca nie przedstawiła jednakże przedmiotowych dowodów. Okoliczność ta znalazła odzwierciedlenie w decyzji organu, który wskazał, że faktura - jako dokument księgowy wystawiony po realizacji przewozu - jest wiarygodnym dowodem potwierdzającym wykonanie usługi transportowej i wskazującym rzeczywistego zleceniodawcę. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że skarżąca spółka nie może być uznana za nadawcę przesyłki tylko dlatego, że została wskazana jako nadawca w listach przewozowych CMR, skoro nie wykazała tej okoliczności w kategoriach dowodowych m.in. poprzez zaniechanie przedłożenia faktur transportowych, stanowiących dowód, że była stroną umowy przewozu (por. wyrok SN z 3 września 2003 roku, sygn. akt II CKN 415/01). Dlatego też przedsiębiorca - M. spółka jawna - nie wykazał w kategoriach dowodowych, że był stroną umów przewozu. W konsekwencji powyższej okoliczności skarżąca nie mogła być uznana za nadawcę przesyłek tylko dlatego, że została wskazana jako nadawca w listach przewozowych CMR. W związku z powyższym - w ocenie Sądu - nie zostały spełnione normatywne warunki do zwrotu podatku akcyzowego gdyż (1) samochody osobowe były zarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym oraz (2) nie została dokonana dostawa wewnątrzwspólnotowa i eksport we własnym imieniu lub zlecenie we własnym imieniu realizacji tych czynności. W ocenie Sądu bezpodstawne było także odwoływanie się przez pełnomocnika skarżącej do przepisów Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasadach dotyczących podatku akcyzowego, uchylającą dyrektywę 92/12/EWG, w zakresie zdefiniowania momentu dopuszczenia do konsumpcji jako momentu odbioru wyrobów akcyzowych. W tym względzie należy wskazać, że wszystkie sytuacje wskazane w art. 7 ust. 3 powołanej dyrektywy dotyczą przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Natomiast w rozpatrywanym przypadku samochody nie były przemieszczane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, gdyż akcyza od nich została zapłacona na terytorium kraju. Ponadto, zdaniem Sądu, nieuzasadniony okazał się również zarzut naruszenia art. 122 w zw. z art. 187 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji naruszenie art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędne przyjęcie, że sporne pojazdy w momencie eksportu były zarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podkreślić także należy, że twierdzenia organu w aspekcie analizy dokonanych warunków dostawy i eksportu nie stanowią podstawy do uznania, że doszło do takiego naruszenia przepisów prawa, które skutkować powinno uchyleniem zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd uznał, iż Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu przeprowadził postępowanie zgodnie z dyrektywami ogólnymi wskazanymi w ordynacji podatkowej, a także dokonał prawidłowej oceny całego materiału dowodowego przedstawionego przez podmiot wnioskujący o zwrot akcyzy. Ocena ta znalazła odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji organu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd oddalił skargę zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).