III SA/Po 503/14

Dnia 26 maja 2014 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości oraz w podatku rolnym za poszczególne miesiące od stycznia do sierpnia 2012 roku, po wznowieniu postępowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W przedmiotowej skardze pełnomocnik D.B. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości i przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku skarżąca wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką oraz mężem. Wspólne gospodarstwo domowe jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę wnioskodawczyni w wysokości [...] zł brutto oraz renty jej męża w wysokości [...] zł brutto. Wnioskodawczyni jest właścicielem domu o powierzchni [...] m² oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] m², a ponadto posiada samochód osobowy marki Citroen C5, rok produkcji 2012 rok o wartości ok. [...] zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych i.t.p.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. W uzasadnieniu wniosku D. B. oświadczyła, że osiągane przez nią dochody nie pozwalają na uiszczenie jednorazowe kosztów sądowych w całości. Wnioskodawczyni wskazała, że koszty utrzymania domu wynoszą [...] zł miesięcznie, a w sezonie zimowym utrzymanie domu wynosi [...] zł. W rozpoznawanej sprawie D. B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, co oznacza, że wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, stosownie do treści art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t. j. z 2012 roku, poz. 270), dalej jako P.p.s.a. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób, które wykażą, że znajdują się w skrajnie trudnej sytuacji materialnej. W tym zakresie to na wnioskodawcy ciąży obowiązek potwierdzenia, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Biorąc pod uwagę stan rodzinny, majątek oraz dochody wspólnego gospodarstwa domowego wnioskodawczyni należy przyjąć, że nie wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpoznawanej sprawie D. B. pozostaje w trzyosobowym gospodarstwie domowym, które jest utrzymywane z łącznych miesięcznych dochodów w wysokości [...] zł. Taka kwota umożliwia samodzielne pokrycie bieżących kosztów utrzymania. Tym samym nie można uznać, aby wnioskodawczyni znajdowała się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy. Jednocześnie należy podkreślić, że pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. W tym zakresie prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada stałe dochody (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724). Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 w związku art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.