III SA/Po 521/08

Dnia 3 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska( spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2009 roku przy udziale sprawy ze skargi C. B. i C. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanowił: zawiesić postępowanie w sprawie /-/M. Ławniczak /-/B. Sokołowska /-/M. Kosewska W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu będzie m. in. kwestia zachowania przez organ administracji 3 – letniego terminu do ustalenia opłaty adiacenckiej od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi, określonego w art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.). W kwestii tej istnieje rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych. Część wyroków wyraża pogląd, że termin przewidziany w wyżej powołanym przepisie ma charakter terminu prawa materialnego, co oznacza, że przed jego upływem opłata adiacencka powinna być ustalona decyzją ostateczną. W innych wyrokach sądy zajęły stanowisko, że termin z art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest zachowany, jeżeli przed jego upływem zostanie ogłoszona lub doręczona decyzja organu pierwszej instancji w tym przedmiocie. Konieczne jest też zajęcie stanowiska co do tego, czy wydanie decyzji oznacza jej sporządzenie, czy też doręczenie. Powyższych rozbieżności i wątpliwości dotyczy pytanie prawne skierowane do składu siedmiu sędziów przez skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 r. wydanym w sprawie I OSK 1601/07. Odpowiedź na to pytanie należy uznać za szeroko rozumianą przyczynę prejudycjalną dla niniejszego postępowania. Dokonana w uchwale interpretacja przepisów będzie bowiem wiążąca także w innych sprawach w tym sensie, że sądowi rozpoznającemu sprawę nie wolno samodzielnie przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z tych względów należało na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie do czasu podjęcia uchwały przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. /-/M. Ławniczak /-/B. Sokołowska /-/M. Kosewska