III SA/Po 553/07

Dnia 20 listopada 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wł. S. na decyzję Wojewody z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia 1. zwolnić Wł. S. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych 2. ustanowić dla Wł. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...] /-/ T. M. Geremek Skarżąca Wł. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od obowiązku iszczenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż choruje i utrzymuje się z renty inwalidzkiej w kwocie 418,00zł brutto miesięcznie. Razem z dziewiętnastoletnią córką prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Córka pobiera alimenty w wysokości 200,00 zł (k. 53). Do zajmowanego mieszkania o powierzchni [...] przysługuje skarżącej lokatorskie prawo do lokalu spółdzielczego. Posiada zaległości czynszowe, nie ma oszczędności i przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...]. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Od powyższego postanowienia sprzeciw złożył uczestnik postępowania, Zarządzeniem z dnia [...]. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, co skarżąca uczyniła pismem dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja majątkowa i finansowa skarżącej wskazuje, że nie jest ona wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i należy do osób spełniających przesłanki przyznania prawa pomocy. Skarżąca uzyskuje stałe, lecz niskie miesięczne dochody, które nie są wystarczające na zaspokojenie kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawczyni i jej córki. Reasumując w ocenie Sądu skarżąca nie ma realnych możliwości zgromadzenia środków na uiszczenie jakichkolwiek kosztów sądowych wymaganych na obecnym i dalszym etapie postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji postanowienia. /-/ T. M. Geremek K.P.d