III SA/Po 587/09

Dnia 14 października 2009roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2009 roku przy udziale sprawy ze skargi W. I. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... r. nr ... w przedmiocie przyznanie płatności do gruntów rolnych oddala skargę /-/ M. Górecka /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Decyzją Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. Nr 170 z 2008 r., poz. 1051 ) przyznał W. płatności na rok 2008 w kwocie ... zł, w tym jednolitą płatność obszarową ( ... zł ) oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych ( ... zł ). Odmówił natomiast przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż ubiegając się o przyznanie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych ( płatność zwierzęca ) strona zadeklarowała we wniosku powierzchnię 24,50 ha trwałych użytków zielonych. Przeprowadzona kontrola potwierdziła zadeklarowaną powierzchnię. Ponieważ jednak w rejestrze zwierząt oznakowanych i rejestrze koniowatych wyliczona liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosiła 0,00 DJP wnioskodawca nie spełniał warunków wskazanych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. Nr 44, poz. 265 ze zm. ). W. złożył w dniu 24 listopada 2008 r. oświadczenie i dokumenty potwierdzające, iż w okresie referencyjnym ( 1 kwietnia 2005 do 31 marca 2006 r. ) był posiadaczem bydła. Zgodnie z § 5 ust. 1 powyższego rozporządzenia wnioskodawca winien posiadać w okresie referencyjnym bydło, owce, kozy lub konie, które zostały wpisane lub zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych ( wskazanych w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt ) przez danego rolnika lub jego małżonka. W przedmiotowej sprawie pierwsze zgłoszenia przemieszczenia bydła ( sztuk zakupionych w dniu 4 czerwca 2005 r. ) zostały zarejestrowane przez wnioskodawcę dopiero w dniu 5 czerwca 2006 r. W odwołaniu od tej decyzji strona podniosła, iż w jej gospodarstwie w dniu 4 czerwca 2005 roku znajdowało się 16 sztuk bydła ( jałówek rasy mięsnej ), oznakowanych i posiadających paszporty. 21 lipca 2005 roku zakupiła ona buhaja LMS. Organ I instancji wydał wnioskodawcy "Zaświadczenie o zarejestrowaniu siedziby stada", wobec czego był on przekonany, że jest to równoznaczne z zarejestrowaniem samych sztuk bydła. Dopiero po upływie roku zorientował się, że przedmiotowych sztuk bydła nie ma w wymaganym rejestrze. Decyzją nr Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając jego ustalenia faktyczne i rozważania prawne. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił fakt niespełnienia przez wnioskodawcę przesłanki polegającej na posiadaniu bydła w okresie od 1 kwietnia 2005 do 31 marca 2006 r., wpisanego lub zgłoszonego do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, co przesądzało o niemożliwości przyznania mu żądanych świadczeń unijnych. Posiadane przez stronę sztuki bydła zostały zarejestrowane w wymaganej formie dopiero w dniu 24 maja i 5 czerwca 2006 roku. W skardze na decyzję organu II instancji W. powtórzył zarzuty podniesione w odwołaniu, wnosząc o "przywrócenie prawa do płatności zwierzęcej". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. skarżący oświadczył, iż sporne bydło zakupił chyba w 2004 roku i nie był zorientowany co do obowiązku zgłoszenia go do rejestru zwierząt gospodarskich. Po zakupie buhaja dowiedział się o konieczności zgłoszenia siedziby stada. Dokonując tej czynności był przekonany o równoczesnym zarejestrowaniu bydła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Dokonując kontroli legalności zaskarżonych decyzji Sąd uznał, ze skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. Nr 170 z 2008 r., poz. 1051 ) rolnikowi spełniającemu w danym roku warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej przysługują płatności obszarowe uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na pasze, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Zgodnie natomiast z § 5 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. Nr 44, poz. 265 ze zm. ) podstawą do przyznania płatności zwierzęcej w danym roku kalendarzowym był fakt posiadania przez rolnika w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. bydła, wpisanego lub zgłoszonego do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych. Liczbę zwierząt ustala się przy tym na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt ( § 5 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia ). Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt ( Dz. U. Nr 91 z 2004 r., poz. 872 ze zm. ) Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prowadzi rejestr zwierząt gospodarskich, z danymi dotyczącymi zwierząt, ich posiadaczy oraz siedzib stad ( art. 8 ust. 1 ). Nadanie numeru siedziby stada nie jest przy tym tożsame z prawidłowym zarejestrowaniem poszczególnych sztuk posiadanego bydła. Po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy Sąd uznał, że organy administracji publicznej obu instancji zasadnie przyjęły brak podstaw do przyznania skarżącemu płatności zwierzęcej. Z dokumentów przedkładanych przez stronę skarżącą w toku postępowania wynika co prawda, iż w okresie referencyjnym ( 1 kwietnia 2005 – 31 marca 2006 ) posiadała ona bydło, jednakże nie było ono zarejestrowane w powyższym rejestrze zwierząt gospodarskich, w sposób prawem przewidziany. W. dokonał zgłoszenia siedziby stada. Nie było to jednak równoznaczne z wpisaniem lub zgłoszeniem spornych sztuk bydła do rejestru w rozumieniu z § 5 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Czynności te zostały dokonane skutecznie przez wnioskodawcę dopiero po upływie okresu referencyjnego, czyli pod dniu 31 marca 2006r. Należy przy tym podkreślić, iż sam skarżący nie negował w toku postępowania i we wniesionej skardze okoliczności polegającej na niezarejestrowaniu w wymaganym terminie poszczególnych sztuk bydła. W. podnosił natomiast, że ograniczenie się jedynie do zgłoszenia stada wynikało z jego błędnego przekonania, iż jest to równoznaczne z zarejestrowaniem poszczególnych zwierząt. W ocenie Sądu nieznajomość obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych obciąża stronę skarżącą, albowiem była ona podmiotem wnioskującym o udzielenie określonych korzyści finansowych ( dopłat unijnych ), wobec czego zobowiązana była jednocześnie do wnikliwego i precyzyjnego spełnienia wszelkich warunków prawnych ( jasno określonych w ustawie i rozporządzeniu ) w celu uzyskania dochodzonych świadczeń. Wszelkie zaniechania w tej kwestii obciążają zatem samą stronę skarżącą. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż organy tak I jak i II instancji słusznie stwierdziły brak podstaw do przyznania W. wnioskowanej płatności zwierzęcej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ M. Górecka /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska K.P.d