III SA/Po 587/14

Dnia 3 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J G na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go wysokim zobowiązaniem ( ... zł ), podlegającym egzekucji, która została już wszczęta poprzez zajęcie konta bankowego. Może to znacznie utrudnić stronie skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej. Dodatkowo strona powołała się na okoliczność , że w stosunku do skarżącej wydano kilkanaście decyzji, co jeszcze bardziej urealnia obawę zagrożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 P.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przy czym podkreślić trzeba, że to na wnioskodawczy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek związanych z koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Należy wyjaśnić, że na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przy tym jednak znaczna szkoda w majątku skarżącej lub "nieodwracalne" skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie są równoznaczne z uciążliwością, jaką stanowi zmniejszenie majątku strony o egzekwowane świadczenie pieniężne (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanym przypadku strona uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki ryzyka wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków. Do tutejszego Sądu skarżąca skierowała czternaście spraw na dzień rozpoznania przedmiotowego wniosku i suma nałożonych na nią przez organ celny zobowiązań jest na poziomie uzasadniającym uwzględnienie badanego wniosku. W takiej sytuacji należy przyjąć, że zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., które uzasadniają udzielenie stronie przez Sąd ochrony tymczasowej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.