III SA/Po 610/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2019-05-23

Skład orzekający: Mirella Ławniczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może podwyższyć kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego na skutek zażalenia strony skarżącej na pkt II sentencji wyroku, w którym pierwotnie zasądzono niższą kwotę?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zmienić pkt II sentencji wyroku przez podwyższenie kwoty zasądzonych kosztów postępowania sądowego, jeśli pierwotnie zasądzona kwota była niższa od wymaganej przepisami prawa, co zostało zasadnie podniesione w zażaleniu strony skarżącej. W przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, sąd powinien zasądzić zwrot kosztów zastępstwa procesowego obliczony według stawek dla należności pieniężnych.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła zażalenie na pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 lutego 2019 roku, który uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i zasądził od Dyrektora na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Strona skarżąca uznała, że zasądzona kwota była niższa od należnej, zwłaszcza w zakresie kosztów zastępstwa procesowego. Sąd rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd zmienił pkt II sentencji wyroku, podwyższając kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego z 597 zł do 1.017 zł, zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz wnoszącego zażalenie 257 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym oraz zwrócił na rzecz strony skarżącej 100 zł tytułem wpisu sądowego uiszczonego od zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 23 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia na orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 roku nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego; postanawia 1. zmienić pkt II sentencji wyroku przez podwyższenie kwoty zasądzonych od Dyrektora Izby Skarbowej kosztów postępowania sądowego z 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych do 1.017 (jeden tysiąc siedemnaście) złotych, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz wnoszącego zażalenie 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym, 3. zwrócić na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego uiszczonego od zażalenia. Wyrokiem z 21 lutego 2019 roku, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego (pkt I sentencji wyroku) i zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II sentencji wyroku). Strona skarżąca złożyła zażalenie na pkt II sentencji wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że w sprawie zaistniała przesłanka opisana w powołanym przepisie. Zasądzając na rzecz strony skarżącej od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 597 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, Sąd - w uzasadnieniu wyroku - wyjaśnił, że podstawę prawną w tym zakresie stanowił art. 200 w zw. art. 205 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądził te koszty w kwocie równej wpisowi od skargi (100 zł), kosztom zastępstwa procesowego (480 zł) w stawce przewidzianej w §14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 1044) oraz opłacie skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Wskazana kwota kosztów postępowania została zasądzona w wysokości niższej od wymaganej przepisami prawa, co zasadnie podniósł w zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej, a Sąd w składzie orzekającym podziela. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 10 kwietnia 2018 roku (sygn. akt II FSK 914/16) - w analogicznej sprawie - stanął na stanowisku, że "skarżącej należał się zwrot kosztów obejmujących wynagrodzenie jej pełnomocnika, obliczone według stawek dla należności pieniężnych (...), bo o taką w sprawie chodziło". Uchylone postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego nakładało na skarżącą obowiązek uiszczenia należności pieniężnej w wysokości 2.629,34 zł. Skoro przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, to za zasadne uznać należy żądanie strony skarżącej przyznania jej kwoty 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Mając to na uwadze, Sąd zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej - tytułem zwrotu kosztów postępowania - kwotę 1.017 zł, na którą składają się: koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w postępowaniu zasadniczym określone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z §2 pkt 3 w/w rozporządzenia (900 zł), kwota wpisu sądowego od skargi (100 zł) oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym zostały ustalone na kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych, na co składają koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w postępowaniu zażaleniowym określone zgodnie z §14 ust. 1 pkt 2 lit. d w/w rozporządzenia (240,- zł) oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Uwzględniając art. 227 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych w przedmiocie kosztów sądowych są wolne od opłat sądowych, pod warunkiem, że strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, Sąd postanowił zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł, tytułem niezasadnie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia. W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił, jak w pkt 1, 2 i 3 sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło