III SA/Po 615/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 10 września 2009 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sp. z o. o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia ...r. Nr .... w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2004 r. postanawia : przywrócić skarżącej Spółce termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia ... r. Nr ... /-/ B. Sokołowska Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej reprezentujący Spółkę z o. o. K. wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Jako powód uchybienia terminu do wniesienia skargi podał chorobę skutkującą pobytem w szpitalu ( do dnia 22 czerwca 2009 r. ) i późniejszym zwolnieniem lekarskim ( od 22 czerwca do 6 lipca 2009 r. ) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu do dokonania danej czynności , jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 powyższej ustawy wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła w dostatecznym stopniu, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi było spowodowane okolicznościami przez nią niezawinionymi. W orzecznictwie i doktrynie podnosi się utrwalony pogląd, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z okoliczności uzasadniających przyjęcie tezy o braku winy w uchybieniu terminowi podaje się ciężką chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą w terminowym dokonaniu danej czynności procesowej ( zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 333-334; wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095 ). W niniejszej sprawie prezes zarządu skarżącej spółki udzielił pismem z dnia 2 czerwca 2009 r. jej wspólnikowi K. pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję organu II instancji ( k. 18 akt sądowych ). Decyzja organu odwoławczego została doręczona spółce w dniu 22 maja 2009 r. ( k. 250 akt administracyjnych ). Ustawowy termin 30 dni do wniesienia skargi mijał wobec tego z dniem 22 czerwca 2009 r. K. przebywał na leczeniu szpitalnym w dniach od 4 do 22 czerwca 2009 r. ( k. 6-7 akt sądowych ), a następnie na zwolnieniu lekarskim do dnia 6 lipca 2009 r. ( k. 8 ). Skarga została nadana listem poleconym w dniu 26 czerwca 2009 r., po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu okoliczności dotyczące choroby K. uzasadniają przyjęcie tezy o braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminowi do dokonania czynności, albowiem możliwość taka może być powiązana z poważną chorobą uniemożliwiającą w istocie faktyczne podejmowanie jakichkolwiek czynności przez stronę, związaną m. in. z pobytem w szpitalu. Wprawdzie podmiotem upoważnionym do reprezentowania spółki jednoosobowo jest prezes jej zarządu, jednakże na mocy pełnomocnictwa udzielonego w dniu 2 czerwca 2009 r. zobowiązał on do wniesienia przedmiotowej skargi K. Przebywał on na leczeniu szpitalnym do ostatniego dnia 30 dniowego terminu umożliwiającego skuteczne wniesienie skargi ( do 22 czerwca 2009 r. ), co w ocenie Sądu uzasadnia przyjęcie tezy o braku winy pełnomocnika strony skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję organu II instancji. Z tego względu na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. /-/ B. Sokołowska