III SA/Po 615/14

Dnia 10 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2010 roku postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go wysokim zobowiązaniem wynikającym łącznie w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2010 r. w kwocie ponad [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi. Egzekucja tej kwoty, zważywszy na dochody, zobowiązania, a także stan zdrowia skarżącego, spowoduje utratę płynności finansowej i doprowadzi do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący wskazał, że dochód z działalności gospodarczej w 2010 roku wyniósł [...] zł, w 2011 roku [...] zł, w 2012 roku [...] zł. W 2013 roku skarżący poniósł natomiast stratę, albowiem był zmuszony uregulować należność wynikającą z decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. w łącznej wysokości [...] zł. Skarżący posiada ponadto dwa kredyty zaciągnięte w Banku X w S. na łączną kwotę pozostałą do zapłaty w wysokości [...] zł. Miesięczne koszty prowadzonej działalności gospodarczej kształtują się na poziomie około [...] zł, z czego średnio koszty płac wynoszą około [...] zł, energii elektrycznej [...] zł, zakup paliwa około [...] zł, składki na ZUS około [...] zł. W stosunku do skarżącego wydano kilkanaście decyzji, co urealnia obawę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przy czym podkreślić trzeba, że to na wnioskodawczy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek związanych z koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Należy wyjaśnić, że na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przy tym jednak znaczna szkoda w majątku skarżącej lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie są równoznaczne z uciążliwością, jaką stanowi zmniejszenie majątku strony o egzekwowane świadczenie pieniężne (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanym przypadku strona uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki ryzyka wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków. Do tutejszego Sądu skarżący skierował sprawy wynikające z wielu decyzji dotyczących zobowiązania podatkowego za rok 2010 i suma nałożonych na niego przez organ celny zobowiązań, zważywszy na jego sytuację finansową, jest na poziomie uzasadniającym uwzględnienie badanego wniosku. W takiej sytuacji należy przyjąć, że zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., które uzasadniają udzielenie stronie przez Sąd ochrony tymczasowej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.