III SA/Po 632/11

Dnia 23 sierpnia 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009, po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 200,00 zł G. P. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. We wniosku wskazał on, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, córką, dwoma synami i matką. Wnioskodawca posiada majątek, na który składają się: dom o powierzchni 300,00m², nieruchomość rolna o powierzchni 27,33 ha oraz las o powierzchni 4,76 ha. Wnioskodawca posiada też ciągnik rolniczy o wartości 25.000,00 zł, kombajn Bizon o wartości 22.000,00 zł oraz samochód osobowy o wartości 18.000,00 zł. Wnioskodawca poinformował, że z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym osiąga miesięczny dochód w wysokości 3.300,00 zł brutto, a jego syn z tego samego tytułu osiąga dochód w wysokości 1.500,00 zł brutto. Dodatkowo wnioskodawca oświadczył, że dysponuje zasobami finansowymi, a mianowicie oszczędnościami w gotówce w wysokości 35.000,000 zł i zaznaczył, że posiada kredyt obrotowy w wysokości 100.000,00 zł. W myśl art. 246 §1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, jest uzależnione od wykazania, że podmiot zainteresowany nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja przyznania prawa pomocy ma bowiem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób, które wykażą, że znajdują się w skrajnie trudnej sytuacji materialnej. W tym zakresie to na wnioskodawcy ciąży obowiązek potwierdzenia, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Biorąc pod uwagę stan rodzinny, majątek oraz dochody wspólnego gospodarstwa domowego wnioskodawcy w niniejszej sprawie należy przyjąć, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym nie można uznać, aby znajdował się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy. Wprawdzie wnioskodawca wskazał, że sześcioosobowe gospodarstwo domowe jest utrzymywane z łącznych wynagrodzeń w wysokości 4.800,00 zł, ale nie można pominąć faktu, że w dniu składania wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca posiadał oszczędności pieniężne w wysokości 35.000,00 zł. W tym zakresie wymaga podkreślenia, że posiadanie oszczędności w zasadzie wyklucza przyznanie prawa pomocy, gdyż pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. W tym zakresie prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada dochody lub zgromadzone oszczędności pieniężne (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724). W takiej sytuacji należy przyjąć, że na dzień składania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie możliwości finansowych G. P. pozostawało pokrycie kosztów postępowania sądowego. W efekcie oznacza to, że przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia