III SA/Po 635/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz w opłacie paliwowej za miesiące: [...] 2012 roku, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...]. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga spółki X Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wzniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] stycznia 2015 r. wydanej w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz zobowiązania w opłacie paliwowej za miesiące: [...] 2012 roku. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przywołanych powyżej regulacjach mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie, w którym odmówiono skarżącej spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego I instancji, natomiast wniosek strony o ochronę tymczasową dotyczy wstrzymania wykonania tej właśnie decyzji. Powstaje zatem pytanie, jak należy rozumieć sformułowanie odnoszące się do wszystkich postępowań "w granicach tej samej sprawy", a w szczególności, czy w granicach sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia, a jest nią sprawa o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, mieści się decyzja, co do której zaskarżonym aktem odmówiono przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Należy zauważyć, że w art. 134 P.p.s.a. ustawodawca posłużył się zwrotem "w granicach danej sprawy", a w art. 135 P.p.s.a. nakazał stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych lub podjętych "w granicach sprawy, której dotyczy skarga", z odpowiednim zastrzeżeniem. Warto zauważyć, że poprzednio obowiązująca ustawa procesowa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w art. 29, którego odpowiednikiem na gruncie przepisów P.p.s.a. jest art. 135, także używała zwrotu "w granicach danej sprawy". Brak jest podstaw do uznania, że sens znaczeniowy przytaczanych sformułowań miałby różnić się od znaczenia zwrotu z art. 61 § 3 P.p.s.a. - "w granicach tej samej sprawy". Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdził że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Podzielając to stanowisko i przenosząc zawartą w nim argumentację na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji objętej wnioskiem o ochronę tymczasową, a przedmiotem tej decyzji jest określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz zobowiązania w opłacie paliwowej, to nie zachodzi pomiędzy obydwoma sprawami tożsamość przedmiotowa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II GZ 246/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz zobowiązania w opłacie paliwowej nie stanowi zatem aktu wydanego w granicach sprawy objętej postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Na gruncie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego strona skarżąca nie mogła wobec powyższego skutecznie domagać się wstrzymania wykonania tej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.