III SA/Po 644/24

WyrokWSA w Poznaniu2025-03-26

Skład orzekający: Mirella Ławniczak, Walentyna Długaszewska, Izabela Paluszyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego jest prawidłowa, jeśli została wydana na podstawie przepisów wprowadzonych ustawą nowelizującą Prawo o ruchu drogowym z dnia 2 grudnia 2021 r., która weszła w życie po dacie popełnienia przez kierowcę wykroczeń, ale przed datą wszczęcia postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Decyzja o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest prawidłowa, jeśli została wydana na podstawie przepisów, które weszły w życie przed wszczęciem postępowania administracyjnego, nawet jeśli zostały one wprowadzone ustawą nowelizującą Prawo o ruchu drogowym po dacie popełnienia przez kierowcę wykroczeń. Organy administracji są związane informacją o liczbie punktów karnych przekazaną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji i nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania tej liczby w postępowaniu dotyczącym skierowania na egzamin kontrolny.
Stan faktyczny
Komendant Wojewódzki Policji zwrócił się do Starosty o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy A. R. z uwagi na przekroczenie 24 punktów karnych. Starosta, na podstawie informacji o 28 punktach karnych, wydał decyzję o skierowaniu A. R. na egzamin kontrolny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. A. R. zaskarżył decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając m.in. naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych oraz niekonstytucyjność podstawy prawnej. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Izabela Paluszyńska ( sprawozdawca) Protokolant : St. sekr. sad. Anna Adamska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2025 roku sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego oddala skargę Wnioskiem z 02 lipca 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] zwrócił się do Starosty [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji A. R. do kierowania pojazdami, z uwagi na przekroczenie 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Starosta pismem z 10 września 2024 r. zawiadomił A. R. (dalej także jako skarżący) o wszczęciu postępowania. Starosta [...] decyzją nr [...] z 26 września 2024 r., na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328 z późn. zm., dalej jako ustawa ) skierował A. R. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii: AM, B, C, D, B+E, T prawa jazdy. Starosta powołał się na informację udzieloną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], że skarżący w okresie od 13 czerwca 2023 r. do 29 czerwca 2024 r. naruszał przepisy ruchu drogowego uzyskując 28 punktów karnych (data uiszczenia/umorzenia grzywny za najstarsze naruszenie: 03 sierpnia 2023 r.). Starosta podkreślił, że dysponując informacją o liczbie punktów karnych uzyskanych przez kierowcę nie ma samodzielnych uprawnień do oceny kwalifikacji do kierowania pojazdami. Nie ma także kompetencji do badania czy stwierdzonym naruszeniom przypisano właściwą liczbę punktów. Kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy stanowi obligatoryjną, administracyjnoprawną konsekwencję przekroczenia w określonym czasie ustalonej przez ustawodawcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami jedyną formą potwierdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami jest egzamin państwowy przeprowadzony w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego. Starosta zaznaczył w pouczeniu, że w przypadku braku informacji o wystąpieniu przeszkody uniemożliwiającej przeprowadzenie tego egzaminu w terminie do dnia 15 stycznia 2025 r. wszczęte zostanie postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W odwołaniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając: 1. naruszenie art. 107 § 1 K.p.a. poprzez zastosowanie art. 18 ust. 1 epizodycznej ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, który odnosi się tylko do technicznych działań ,,Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14," a nie może stanowić podstawy ingerencji w prawa i obowiązki obywatela, ponieważ jest normą niepełną, naruszającą systemowość, samodzielnie w sposób niepełny reguluje sankcję w oparciu o niezdefiniowane samodzielnie jakieś punkty oraz nienadającą się do legalnego stosowania (ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. składa się z luźnych niesystemowych przepisów, które nie mogą być interpretowane rozszerzająco), 2. naruszenie art. 107 § 1 K.p.a., poprzez pominięcie uzasadnienia ingerencji w prawa i obowiązki odwołującego w świetle tylko technicznego charakteru przepisu, który nie może być adresowany do obywatela, 3. naruszenie art. 10 K.p.a., przez błędne pouczenie i brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w pełnym zakresie, 4. niekonstytucyjność art. 18 ust. 1 epizodycznej ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, który nie może (co na etapie sądowym powinno być objęte pytaniem prawnym do TK) stanowić podstawy w ingerencję w prawa i obowiązki obywatela - art. 2 Konstytucji, który wymagania sprawiedliwej i rzetelnej procedury w sytuacji, w której kierujący pojazdem nie ma możliwości kwestionowania treści informacji organu kontroli ruchu drogowego i przedstawienia dowodów a celem przepisu było tylko epizodyczny byt (podobnie Trybunał Konstytucyjny w wyroku K 4/21 z dnia 13 grudnia 2022 r.), 5. bezwzględną nieważność decyzji zgodnie z art. 156 § 1 ust. 2 K.p.a., gdyż została wydana bez podstawy prawnej, 6. błędne ustalenie braku kwalifikacji, mimo że odwołujący wykazał w toku postępowania, że w materiale dowodowym brak takiego dowodu a kumulacja sankcji jest niekonstytucyjna, automatyczna i wynika z przepisów, które są nieczytelne i niekonstytucyjne, Skarżący wniósł o zastosowanie art. 132 K.p.a. w celu przywrócenie praworządności i niestosowania nieobowiązującego przepisu. Nadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy dotyczących zatrzymania prawa jazdy na okoliczność, że przepisy epizodyczne są do tego stopnia nieprawidłowe i niekonstytucyjne, że organ opiera decyzję na uchylonym 6 lat temu przepisie art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skoro organ nie potrafi wyłuskać normy prawnej z przepisu epizodycznego stworzonego z naruszeniem podstaw prawidłowej legislacji, to jak odwołujący ma stosować prawo, skoro ustawa 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw nie zawiera własnych definicji i nie jest kompleksowa. Skarżący podkreślił, że zapłacił mandaty za przekroczenie prędkości, co stanowi sankcje z tytuł prawa wykroczeń, zostały skarżącemu naliczone punkty karne, czyli poniósł karę administracyjną, bez zastrzeżeń przeszedł szkolenie i uzyskał w dniu 25 lipca 2024 r. zaświadczenie Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...], czyli ma kwalifikacje, jest zdrowy i zdolny do prowadzenia pojazdu, nikt nie zauważył problemów. Popełnił tylko i aż wykroczenia związane z prędkością, ale bez wypadku, bez stworzenia zagrożenia, głównie poza terenem zabudowanym, normalnie się zachowywał, używając dwóch samochodów tj. Jaguara o mocy 250 KM i Mercedesa o mocy 300 KM. Zrozumiał w czasie szkolenia, że te nowoczesne samochody dają inne odczucia w zakresie prędkości, mocy, przyspieszenia i masy. Z tego powodu ma jeździć autem z 100 KM a będzie bezpiecznie i zgodnie z prawem. Prawo jazdy jest potrzebne skarżącemu do prowadzenia działalności gospodarczej. Decyzją z 14 listopada 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej także jako K.p.a.) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2328 - dalej jako ustawa zmieniająca). Art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej stanowi, iż do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów – na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. SKO wskazało przy tym, że art. 18 ustawy zmieniającej wszedł w życie w dniu 17 września 2022 r. (art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej). Ponieważ postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte z urzędu pismem z 10 września 2024 r. czyli po wejściu w życie ustawy zmieniającej, to zastosowanie znajdują przepisy w brzmieniu nadanym właśnie ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14 ustawy zmieniającej, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat, określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. SKO wskazało, że do dnia wydania decyzji nie został ogłoszony ww. komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych. Z powyższego wynika, że Starosta był właściwy do wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej. SKO oceniło, że decyzja Starosty jest prawidłowa i organ ten miał obowiązek uwzględnić wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, kierując skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Nie ma znaczenia w realiach sprawy okoliczność ukończenia przez skarżącego kursu w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego. Skarżący przekroczył liczbę 24 punktów w dniu 29 czerwca 2024 r., natomiast szkolenie odbyło się 25 lipca 2024 r. co nie ma żadnego wpływu na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. W skardze A. R. wniósł o uchylenie skarżonej decyzji, wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji przez SKO oraz przez Sąd, zasądzenie kosztów postępowania. Nadto wniósł o skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodność, szczególnie z art. 32 ust. 1 Konstytucji: przepisu art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która po uchyleniu w dniu 04 czerwca 2018 r. art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym nie może (co na etapie sądowym powinno być objęte pytaniem prawnym do TK) stanowić podstawy w ingerencję w prawa i obowiązki obywatela - art. 2 Konstytucji, który wymagania sprawiedliwej i rzetelnej procedury w sytuacji, w której kierujący pojazdem nie ma możliwości kwestionowania treści informacji organu kontroli ruchu drogowego i przedstawienia dowodów. Skarżący zarzucił naruszenie art. 107 § 1 K.p.a. poprzez zastosowanie nieistniejącej podstawy prawnej decyzji o naliczeniu punktów karnych, zatrzymaniu prawa jazdy a przez to skierowania na egzamin tj. art. 7 ust. 1 pkt 5 epizodycznej ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, po uchyleniu w dniu 04 czerwca 2018 r. art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Uzasadniając napisał, że nie zgadza się z decyzją w całości. Przede wszystkim decyzje, wpisy i czynności są dotknięte bezwzględną nieważnością, gdyż zostały wydane bez podstawy prawnej tj. między innymi na podstawie trwale uchylonego art. 130 Prawa o ruchu drogowym. Normy prawne ingerujące w prawa i obowiązki obywateli wymagają podstawowej kultury legislacji i legalności a naruszenie tej zasady eliminuje dany przepis, którego nie można stosować. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. SKO podkreśliło, że wydanie decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy znajdowało oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm.), który obowiązywał już w dacie popełnienia przez skarżącego wykroczeń w dniach: 13 czerwca 2023 r, 07 grudnia 2023 r., 19 stycznia 2024 r. i 29 czerwca 2024 r., które to wykroczenia łącznie stanowiły podstawę faktyczną decyzji Starosty. Zgodnie z art. 23 pkt 3 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r., przepis art. 18 tej ustawy wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia i obowiązywał począwszy od dnia 17 września 2022 r. Postanowieniem z 10 stycznia 2024 r. III SA/Po 644/24 Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem obie decyzje wydane w sprawie są zgodne z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem sporu jest kwestia skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328, dalej jako ustawa zmieniająca) w art. 18 pkt 1 stanowi, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14 (ustawy z 09 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym i niektórych innych ustaw – Dz. U. z poz. 957 z późn. zm.), starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. Należy przy tym wskazać, że przepisy art. 18 ustawy zmieniającej weszły w życie w dniu 17 września 2022 r. (por. art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej). Postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte z urzędu pismem z 10 września 2024 r., doręczonym 13 września 2024 r. czyli po wejściu w życie ustawy zmieniającej. Zastosowanie znajdują przepisy w brzmieniu nadanym właśnie ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Dotąd nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w przywołanych wyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych. Z powyższego wynika, że organ I instancji właściwy był do wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej. Skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nastąpiło na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w którym Komendant wskazał, że skarżący otrzymał łącznie 28 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Organ zobligowany był uwzględnić wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, a następnie, po wszczęciu postępowania, orzec na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Skarżący nie kwestionował stwierdzonych naruszeń ani ilości przyznanych punktów podając w odwołaniu, że zapłacił mandaty za przekroczenie prędkości. Rozstrzygnięcie i argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu jest zatem prawidłowa. Istotne w niniejszej sprawie było przekroczenie 24 punktów karnych, które nastąpiło po wejściu w życie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2 grudnia 2021r., który obowiązywał też w dacie wszczęcia postępowania w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Należy podkreślić, że organy w kontrolowanej sprawie związane były powyższą informacją co do liczby punktów karnych. Skarżący miał możliwość zakwestionowania liczny punktów w drodze skargi na czynność komendanta policji, czego nie uczynił, nie kwestionował, że prowadził samochód przekraczając prędkość. Prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy organy nie miały kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Sąd zaznacza, że zgodnie z art. 98 ust. 5 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, informacje o otrzymanej liczbie punktów zgromadzone w centralnej ewidencji kierowców usuwa się, licząc od daty uiszczenia grzywny (o ile grzywna została nałożona). Jak wynika z wniosku od Komendanta Wojewódzkiego Policji skarżący dopiero 03 sierpnia 2023 r. uiścił grzywnę za wykroczenie popełnione 13 czerwca 2023 r., natomiast ostatnie z wykroczeń popełnił 29 czerwca 2024 r. Nadto Komendant Wojewódzki odnotował we wniosku odjęcie punktu na podstawie informacji o przebytym szkoleniu. Podkreślić jednak trzeba związanie organu liczbą punktów – w postępowaniu dotyczącym skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. W konsekwencji także sąd administracyjny, kontrolując zgodność z prawem decyzji nie może w tym postępowaniu zweryfikować informacji udzielonej przez Komendanta Wojewódzkiego, we wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W tym miejscu zaznaczyć należy, że choć skarżący nie zarzucił w skardze, że suma punktów była inna ani tego, że w innej dacie niż wynikało to z pisma komendanta opłacił pierwszy mandat (jedynie w odwołaniu podał daty opłacenia mandatów), uznać należy, że pierwsze wykroczenie z 13 czerwca 2023r. zostało popełnione w czasie gdy w art. 17 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej z 2.12.2021r. termin usunięcia punktów karnych wynosił 2 lata od uprawomocnienia się rozstrzygnięcia bądź od uiszczenia grzywny w drodze mandatu. Roczny termin usunięcia punktów karnych z ewidencji liczony od daty opłacenia mandatu został wprowadzony od 17.09.2023r. (art. 22 pkt 5, art. 20 ust. 1 ustawy zmieniającej (Dz.U. 2023.2123 i Komunikat Ministra Cyfryzacji z 24.08.2023e. – M.P. 2023.904) bez przepisów przejściowych obejmujących mające miejsce przed tą datą naruszenia. Gdyby więc skarżący uiścił mandat za pierwsze wykroczenie 13.06.2023r., czego nie podnosił to i tak odnośnie tego naruszenia termin usunięcia punktów karnych z ewidencji wynosiłby dwa lata i tym samym okoliczność ta nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd zaznacza, że przepis którego naruszenie skarżący zarzuca, czyli art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 17 kwietnia 2015r., dotyczy zatrzymania prawa jazdy, co jest przedmiotem w odrębnej sprawie ze skargi A. R. (III SA/Po 622/24), nie zaś skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy, co jest przedmiotem tej sprawy. Uchybienie to nie ma jednak znaczenia wobec prawidłowego wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji, przedmiotu decyzji I instancji: skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy i zakwestionowania decyzji w całości. Odnosząc się do argumentów skargi Sąd stwierdza, że mając na uwadze związany charakter decyzji nie mogły one zostać uwzględnione. Dotyczą bowiem kwestii, które w niniejszej sprawie nie mają znaczenia, tj. zapłacenia grzywien, przejścia szkolenia w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowym po przekroczeniu 24 punktów karnych, nieadekwatnej – zdaniem skarżącego – szkodliwości popełnionych wykroczeń polegających na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości względem zatrzymania prawa jazdy, potrzeby posiadania uprawnień do kierowania pojazdami z uwagi na prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżący podkreślając swoje umiejętności prowadzenia pojazdów i dobry stan zdrowia pomija odpowiedzialne zachowywanie się na drodze, bezpieczne dla skarżącego i pozostałych uczestników ruchu drogowego. W ocenie Sądu nie jest również uzasadniona argumentacja odwołująca się do wyroku TK z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt SK 23/21. Przede wszystkim wyrok TK dotyczy innych przepisów i innej sytuacji, aniżeli mające zastosowanie w sprawie. W sprawie będącej przedmiotem rozważań Trybunału wskazywano na brak możliwości skorzystania z prawa do postępowania dowodowego i np. kwestionowania pomiarów prędkości. W niniejszej sprawie, jak podano wyżej skarżący miał możliwość kwestionowania nałożonych mandatów i nałożonej liczby punktów, z czego nie skorzystał. Nadto Sąd nie ma wątpliwości co do zgodności z Konstytucją przepisów ustawy, mających zastosowanie w sprawie. Ustawodawca często dokonuje zmian, robi to jednak aktem prawnym rangi ustawowej i brak podstaw do zarzucania niekonstytucyjności przepisów wskazujących na konsekwencje jazdy z naruszeniem zasad bezpieczeństwa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło