III SA/Po 646/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej całkowitego umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2014 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza Miasta K. z dnia [...] października 2013 r. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie całkowitego umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego wraz z należnymi odsetkami. W petitum skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że przed Wojewodą Wielkopolskim toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości położonej w K., na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...], arkusz mapy [...], przy ul. [...] oraz ul. [...], przez jednostkę samorządu terytorialnego. Nadto podniosła, że w dniu [...] lutego 2014 r. zmarł T. J., będący jedną ze stron postępowania administracyjnego, do którego także zostało skierowane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W ocenie skarżącego wykonanie zaskarżonego postanowienia winno zostać zatem wstrzymane do czasu zakończenia postępowania przed Wojewodą Wielkopolskim oraz ustalenia następców prawnych T. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszej sprawy wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wyjaśnić, że przedmiotem ochrony tymczasowej, o której stanowi powyżej przywołany art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (zob. J. P. Tarno, Prawo ..., s. 186). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego odnosi się do postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie całkowitego umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego wraz z należnymi odsetkami. Akty administracyjne odmowne w żadnej mierze nie określają nakazanego albo zakazanego zachowania, a tym samym nie mogą stanowić podstawy do podejmowania przez organy administracji publicznej czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.