III SA/Po 671/13
WyrokWSA w Poznaniu2013-10-15
Skład orzekający: Tadeusz M. Geremek, Maria Lorych-Olszanowska, Walentyna Długaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nadwyżka wartości wkładu wniesionego do spółki komandytowo-akcyjnej przez akcjonariusza, która nie została przeznaczona na podwyższenie kapitału zakładowego, lecz na kapitał zapasowy, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że nadwyżka wartości wkładu wniesionego do spółki komandytowo-akcyjnej przez akcjonariusza, która nie została przeznaczona na podwyższenie kapitału zakładowego, lecz na kapitał zapasowy, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podstawę opodatkowania stanowi wartość wszystkich wkładów powiększających majątek spółki osobowej, a nie tylko wartość podwyższenia kapitału zakładowego.Stan faktyczny
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna zwróciła się o interpretację indywidualną dotyczącą podatku od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca zamierzał wnieść do spółki przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część w zamian za akcje. Część wartości wkładu miała pokryć kapitał zakładowy, a nadwyżka (agio) miała trafić na kapitał zapasowy. Spółka uważała, że tylko podwyższenie kapitału zakładowego podlega opodatkowaniu, a nadwyżka nie. Organ interpretacyjny uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, twierdząc, że cała wartość wkładu powiększająca majątek spółki podlega opodatkowaniu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 15 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) Sędziowie NSA Maria Lorych-Olszanowska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi "X" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo – akcyjnej w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych o d d a l a s k a r g ę
W dniu 20 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie podstawy opodatkowania.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:
Wnioskodawca (dalej również "spółka") zamierza podjąć działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów jubilerskich. W celu umożliwienia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej we wskazanym wyżej zakresie przez wnioskodawcę, jej akcjonariusz większościowy (dalej: "akcjonariusz"), zamierza wnieść do majątku spółki swoje przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część (w rozumieniu art. 55 k.c.) w zamian za akcje o określonej wartości nominalnej w spółce. Zgodnie z założeniami transakcji, część wartości wkładu zostanie wniesiona na pokrycie kapitału zakładowego w spółce, natomiast nadwyżka wartości wnoszonego wkładu nad wartością nominalną akcji obejmowanych przez akcjonariusza w zamian za aport (tzw. agio) zostanie wniesiona na kapitał zapasowy Spółki. W rezultacie akcjonariusz zwiększy swój udział procentowy w kapitale zakładowym spółki. Komplementariusz zaś nie będzie zwiększał swojego udziału kapitałowego ani przez objęcie nowych akcji ani przez wnoszenie dodatkowych wkładów do Spółki.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy prawidłowe jest stanowisko spółki, zgodnie z którym podstawą opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie wyłącznie wartość, o jaką podwyższony zostanie kapitał zakładowy spółki komandytowo-akcyjnej w związku z wniesieniem do niej wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa; nie będzie natomiast podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nadwyżka wartości wkładu przekazana na kapitał zapasowy spółki komandytowo-akcyjnej (jako tzw. agio) ?
Zdaniem spółki w przypadku wniesienia przez akcjonariusza przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części do majątku Spółki, w zamian za objęcie akcji Spółki, podstawą opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie wyłącznie wartość, o jaką podwyższony zostanie kapitał zakładowy Spółki w związku z wniesieniem aportu, natomiast nadwyżka wartości wkładu przekazana na kapitał zapasowy spółki (jako tzw. agio) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) oraz pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają umowy spółki (akty założycielskie) oraz zmiany tych umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1) Ustawy o PCC, za zmianę umowy spółki osobowej uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika lub akcjonariusza, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika lub akcjonariusza spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania. Zgodnie z art. la pkt 1 Ustawy o PCC, na gruncie przepisów tej ustawy, do grupy spółek osobowych zaliczana jest między innymi, spółka komandytowo-akcyjna. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) i b) Ustawy o PCC, w przypadku umowy spółki i jej zmiany, podstawę opodatkowania stanowi: a) przy zawarciu umowy spółki wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy o PCC); b) przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego - wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b Ustawy o PCC).
Biorąc pod uwagę treść wskazanych powyżej przepisów prawa oraz fakt, iż spółka komandytowo-akcyjna jest jedyną spółką osobową posiadającą kapitał zakładowy, zdaniem wnioskodawcy należy stwierdzić, iż powyższe regulacje w części odnoszące się do kapitału zakładowego znajdują zastosowanie w stosunku do spółki komandytowo-akcyjnej. W sytuacji wniesienia wkładu do spółki komandytowo-akcyjnej, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegać będzie związane z wniesieniem wkładu podwyższenie kapitału zakładowego, a nie, jak w przypadku pozostałych spółek osobowych, zwiększenie wartości majątku spółki. W przeciwnym wypadku, zdaniem wnioskodawcy, odwołanie się do kapitału zakładowego przez ustawodawcę w art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy o PCC byłoby bezprzedmiotowe.
Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, sama czynność wniesienia wkładu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Powstanie obowiązku podatkowego powoduje dopiero zmiana umowy spółki, w ramach której wnoszony jest aport. Oznacza to, w opinii Wnioskodawcy, że w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej wniesienie lub podwyższenie wkładu powoduje obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych tylko wtedy, gdy wartość wkładu powoduje podwyższenie kapitału zakładowego spółki. Powyższa analiza prawna art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) i b) Ustawy o PCC, jak również wykładnia językowa tych przepisów prowadzą zatem do wniosku, że w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego w Spółce, zakładając, że objęcie akcji przez Akcjonariusza nastąpi po cenie wyższej od ich wartości nominalnej, podstawą opodatkowania z tytułu zmiany statutu Spółki będzie wyłącznie wartość przekazana na podwyższenie kapitału zakładowego Spółki. Natomiast wartość przedmiotu wkładu, która nie zostanie przeznaczona na podwyższenie kapitału zakładowego, lecz zostanie przeniesiona na kapitał zapasowy Spółki, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Przedstawione stanowisko Wnioskodawcy znajduje oparcie przede wszystkim w literalnym brzmieniu art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) i b) Ustawy o PCC. W przypadku bowiem, gdyby intencją ustawodawcy było określenie podstawy opodatkowania omawianym podatkiem w wysokości odpowiadającej całej kwocie wniesionego wkładu, to w powołanym przepisie nie wprowadzonoby zastrzeżenia, że podstawę opodatkowania stanowi wartość "o którą podwyższono kapitał zakładowy".
Tak więc w ocenie wnioskodawcy, skoro ustawodawca poczynił wskazane wyżej zastrzeżenie, to nie powinno budzić wątpliwości, że jego intencją było określenie wysokości podstawy opodatkowania na poziomie kwoty podwyższenia kapitału zakładowego, a nie na poziomie wartości całego wniesionego wkładu.
Stanowisko wnioskodawcy potwierdzają inne interpretacje podatkowe, na które się powołał, tj. interpretacja indywidualna Ministra Finansów - działającego przez organ upoważniony do wydawania interpretacji, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu - z dnia 15 marca 2011 r. (znak ILPB2/436-271/10-2/MK); interpretacja indywidualna Ministra Finansów - działającego przez organ upoważniony do wydawania interpretacji, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu - z dnia 30 lipca 2010 r. (znak: 1LPB2/436-97/10-2/MK).
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając jako organ upoważniony przez Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z dnia [...] stycznia 2013 r., ILPB [...] uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu wskazał, że majątek spółki komandytowo-akcyjnej stanowią dwa rodzaje wkładów: wkłady wnoszone przez kompiementariuszy, do których na podstawie - art. 126 § 1 pkt 1 k.s.h. należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki jawnej oraz wkłady wnoszone przez akcjonariuszy, które tworzą kapitał zakładowy spółki, a do których na podstawie art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki akcyjnej.
Zatem, zdaniem organu zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych spółka komandytowo-akcyjna, będąca spółką osobową w swojej konstrukcji zawiera wiele elementów spółki kapitałowej (w tym istnienie kapitału zakładowego) nie oznacza, iż na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych należy ją traktować inaczej niż pozostałe spółki osobowe.
Określając zatem podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej należy wziąć pod uwagę wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej, tj. przyrost wartości wszystkich istniejących w spółce kapitałów. Z treści art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika bowiem, że przy zmianie umowy spółki - w przypadku spółki osobowej podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów powiększających majątek tej spółki (dalsza część przepisu zarezerwowana jest wyłącznie do spółek kapitałowych).
W ocenie organu podkreślić należy, iż z analizy przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika odrębność traktowania przez ustawodawcę spółek osobowych (i to wszystkich
bez wyjątku) i spółek kapitałowych. Art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy dotyczy wyłącznie zmian umowy spółki osobowej, a pkt 2 i 4 - spółki kapitałowej. Podział ten ma charakter dychotomiczny. Brak jest zatem logicznych powodów, dla których w punkcie 1 ustawodawca miałby od tego podziału odstąpić. W odniesieniu do spółek osobowych (do których niewątpliwie zalicza się spółki komandytowo-akcyjne) wyraźnie wskazano w tym przepisie, że za zmianę umowy spółki uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego. Jest to uregulowanie jasne, jednoznaczne i całościowe dla spółek osobowych. Ustawodawca nie wprowadził bowiem żadnego wyjątku, ani odstępstwa dla jakiegokolwiek typu spółki osobowej. Nie miał zatem zamiaru różnicować tych spółek, mimo ich daleko idącej specyfiki. Zatem ustawodawca pojęcie kapitału zakładowego, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych łączy ze spółką kapitałową, spółce osobowej (w tym np. spółce komandytowo-akcyjnej) pozostawiając zaś wartość wkładów, jako podstawę opodatkowania.
Zatem, zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 w powiązaniu z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tytułu zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej stanowić będzie wartość wkładów powiększających majątek tej spółki, a więc zarówno wartość składająca się na kapitał zakładowy, jak i wartość przekazana na kapitał zapasowy spółki. Tym samym wartość wkładu wniesionego do spółki komandytowe -akcyjnej przez akcjonariusza w części mającej być przekazana na kapitał zapasowy tej spółki (nadwyżka wartości wkładu pieniężnego ponad nominalną wartość obejmowanych akcji spółki), również będzie wliczona do podstawy opodatkowania.
W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa spółka podtrzymała swoje stanowisko.
W odpowiedzi na wezwanie, organ stwierdził brak podstaw do zmiany opisanej powyżej interpretacji indywidualnej.
W skardze do Sądu skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie od Ministra Finansów z upoważnienia którego działa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu na rzecz spółki kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Zaskarżonej interpretacji strona zarzuca naruszenie następujących przepisów prawa materialnego i procesowego:
1) art. 1 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 8b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych poprzez ich niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż w przypadku zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej w zakresie podwyższenia kapitału zakładowego, należy stosować przepis odnoszący się do zmiany wysokości wkładu a nie przepis odnoszący się do zmiany wysokości kapitału zakładowego, ignorując całkowicie konstrukcję i właściwości spółki komandytowo-akcyjnej jako spółki posiadającej dwa rodzaje kapitału pochodzącego z wkładów wnoszonych przez komplementariusza oraz kapitału zakładowego wnoszonego przez akcjonariuszy, jak również poprzez interpretację sprzeczną z brzmieniem ark 1 ust. 3 pkt ! ustawy o PCC. Z której wyraźnie wynika, iż w przypadku spółek osobowych ustawodawca odróżnia wkłady wspólników od kapitału zakładowego spółki.
2) art. 8 k.p.a. poprzez niedostateczne uzasadnienie swojego
3) art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak prawidłowej, kompletnej i wyczerpującej oceny stanowiska skarżącej oraz uzasadnienia prawnego stanowiska organu
4) art. 120 Ordynacji podatkowej, poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 1 ust. 3 pkt 1 w zw. z art., 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy PCC
5) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji uznanie stanowiska skarżącej za nieprawidłowe co stanowi przerzucenie na podatnika skutków niewłaściwego stosowania prawa przez organ, jak i niejasnego i niejednoznacznego formułowania przepisów prawa podatkowego przez ustawodawcę.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje :
Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) p.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 O.p.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem stanowisko organu interpretującego należy uznać za prawidłowe.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia ewentualnej nadwyżki wartości wkładu akcjonariuszy pozostałej z podwyższenia kapitału zakładkowego i przeznaczonej na kapitał zapasowy SKA i podlegania tej nadwyżki opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Jak stanowi art. 1 ust. 1 pkt 1 lit.k ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi podlegają umowy spółki. Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, zakresem przedmiotowym ustawy objęte są również zmiany umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4. Według art. la pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną. Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy w przypadku umowy spółki osobowej za zmianę umowy uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 9 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i ciąży na spółce. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.b ustawy, podstawę opodatkowania przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.
Instytucję spółki komandytowo-akcyjnej regulują przepisy Kodeksu spółek handlowych. Zgodnie z art. 125 k.s.h., spółką komandytowo-akcyjną jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem.
Jak trafnie zauważył organ podatkowy, majątek spółki komandytowo-akcyjnej stanowią dwa rodzaje wkładów: wkłady wnoszone przez komplementariuszy, do których na podstawie - art. 126 § 1 pkt 1 k.s.h. należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki jawnej oraz wkłady wnoszone przez akcjonariuszy, które tworzą kapitał zakładowy spółki, a do których na podstawie art. 126 § 1 pkt 2 k.s.h. należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki akcyjnej.
Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. III SA/Po 349/13 "tak więc określając podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej należy wziąć pod uwagę wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej, tj. przyrost wartości wszystkich istniejących w spółce kapitałów. Z treści art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika bowiem, że przy zmianie umowy spółki - w przypadku spółki osobowej podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów powiększających majątek tej spółki. Z analizy przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika odrębność traktowania przez ustawodawcę spółek osobowych i spółek kapitałowych. Art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy dotyczy wyłącznie zmian umowy spółki osobowej, a pkt 2 i 4 - spółki kapitałowej. Podział ten ma charakter dychotomiczny. Brak jest zatem logicznych powodów, dla których w punkcie 1 ustawodawca miałby od tego podziału odstąpić. W odniesieniu do spółek osobowych (do których niewątpliwie zalicza się spółki komandytowo-akcyjne) wyraźnie wskazano w tym przepisie, że za zmianę umowy spółki uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego. Jest to uregulowanie jasne, jednoznaczne i całościowe dla spółek osobowych. Ustawodawca nie wprowadził bowiem żadnego wyjątku, ani odstępstwa dla jakiegokolwiek typu spółki osobowej. Nie miał zatem zamiaru różnicować tych spółek, mimo ich daleko idącej specyfiki. Zatem ustawodawca pojęcie kapitału zakładowego, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych łączy ze spółką kapitałową, spółce osobowej (w tym np. spółce komandytowo-akcyjnej) pozostawiając zaś wartość wkładów, jako podstawę opodatkowania." Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela to stanowisko.
Co za tym idzie, ma rację organ podatkowy, że podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tytułu zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej stanowić będzie wartość wkładów powiększających majątek tej spółki, a więc zarówno wartość składająca się na kapitał zakładowy, jak i wartość przekazana na kapitał zapasowy spółki. Tym samym wartość wkładu wniesionego do spółki komandytowo-akcyjnej przez akcjonariusza w części mającej być przekazana na kapitał zapasowy tej spółki (nadwyżka wartości wkładu pieniężnego ponad nominalną wartość obejmowanych akcji spółki), również będzie wliczona do podstawy opodatkowania.
Za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut niedostatecznego i wyczerpującego przedstawienia stanowiska przez organ podatkowy, bowiem przedstawione przez organ podatkowy stanowisko znajduje umocowanie w prawie i wynika z bezpośredniego zestawienia dwóch przepisów: pierwszego, określającego zakres przedmiotowy ustawy, tj. art. 1 ust. 3 pkt ł uwzględniającego jednocześnie złożony, hybrydowy charakter spółki komandytowo -akcyjnej oraz drugiego, tj. art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.b wskazującego podstawę opodatkowania. Skoro, jak słusznie wskazał organ spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową, to konsekwentnie należy też przyjąć, że zastosowanie do tej spółki musi znaleźć zastosowanie reżim prawny ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych odnoszący się do spółek osobowych. Według tego reżimu podstawę opodatkowania w przypadku spółek osobowych stanowi wartość wszystkich wkładów wnoszonych do tego rodzaju spółek, a więc także tych wnoszonych, zgodnie z odrębnymi przepisami na kapitał zapasowy, w przypadku spółek kapitałowych wyłącznie podwyższenie kapitału zakładowego.
Reasumując, w opinii Sądu brak było podstaw do uznania, że przedmiotowa interpretacja została wydana z naruszeniem prawa. Organ podatkowy odpowiedział na pytanie postawione przez wnioskodawcę, wskazał adekwatne przepisy, dokonał ich prawidłowej wykładni i wyjaśnił w sposób zrozumiały swoje stanowisko. Fakt, że wydana interpretacja uznaje stanowisko strony za nieprawidłowe, nie może być wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, iż organ naruszył przepisy prawa.
Skarga jako bezzasadna podlegała zatem oddaleniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło