III SA/Po 681/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, zażalenia skarżącej na postanowienie w sprawie kosztów postępowania, zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt III SA/Po 681/13, w sprawie ze skargi spółki A Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt III SA/Po 681/13, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz strony skarżącej kwotę 1.432,00 zł (słownie: tysiąc czterysta trzydzieści dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. zwrócić z urzędu stronie skarżącej uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 października 2013 r. uchylił wyżej opisaną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Zarządu Dróg Miejskich w P. z dnia [...] maja 2012 r. (punkt I sentencji). W punkcie II sentencji Sąd zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, zasadzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz strony skarżącej kwotę 472,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie to zostało wydane w oparciu o treść przepisu art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Na zasądzoną kwotę 472,00 zł składał się uiszczony wpis stosunkowy od skargi w wysokości 215,- zł, wynagrodzenie adwokata w wysokości 240,- zł (zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461, dalej: "rozporządzenie") oraz kwota 17,- zł uiszczona przez pełnomocnika tytułem opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa. W ustawowym terminie skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, wywiodła zażalenie na zawarte w wyroku rozstrzygnięcie dotyczące zwrotu kosztów postępowania, wnosząc o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na jej rzecz kwoty 1.432,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w tym kwoty 1.200,00 zł tytułem wynagrodzenia adwokata, a także o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenia § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie. Motywując zażalenie skarżąca podniosła, że w sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, a więc kara pieniężna nałożona na nią w kwocie [...] zł. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw, do tego aby przyjąć, że sprawa ta jest inną sprawą w rozumieniu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Skarżąca wskazała przy tym, że wysokość opłaty sądowej od skargi została obliczona na podstawie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego wysokość wynagrodzenia adwokata winna zostać obliczona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, a więc z uwzględnieniem wartości przedmiotu zaskarżenia. Z uwagi na fakt, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł, to zgodnie z § 6 pkt 4 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia adwokata winna wynieść 1.200,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 195 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że zażalenie strony skarżącej jest oczywiście uzasadnione. Sąd, wobec rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I sentencji wyroku z dnia 17 października 2013 r., obowiązany był zgodnie z art. 200 P.p.s.a. zasądzić od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, mając na uwadze wniosek zawarty w skardze oraz treść art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. Zasądzając w punkcie II sentencji wyroku z dnia 17 października 2013 r. na jej rzecz kwotę 472,00 zł, Sąd uwzględnił fakt reprezentowania strony przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) oraz opłatę od pełnomocnictwa, a także wysokość uiszczonego wpisu od skargi. Wynagrodzenie adwokata zostało przy tym ustalone w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w wysokości 240,00 zł. Rozstrzygnięcie to w sposób oczywisty zasądza zwrot kosztów postępowania w nieprawidłowej wysokości. Z akt postępowania wynika, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Zarządu Dróg Miejskich w P. z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie nałożenia na skarżącą spółkę kary pieniężnej w wysokości [...] zł, za zajęcie pasa drogowego ul. [...] w P. bez zezwolenia zarządcy drogi. Konsekwentnie należy zatem uznać, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna w wysokości [...] zł - stanowiąca karę pieniężna nałożoną na skarżącą spółkę - na co słusznie zwróciła uwagę skarżąca w uzasadnieniu wniesionego zażalenia. W związku z powyższym wynagrodzenie adwokata winno zostać określone, w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, a nie jak błędnie przyjął Sąd w postanowieniu zawartym w punkcie II sentencji wyroku z dnia 17 października 2013 r., w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tegoż rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. W § 6 pkt 4 tego rozporządzenia wskazano natomiast, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł. W tym stanie rzeczy należało uznać, że wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w punkcie II sentencji wyroku z dnia 17 października 2013 r. jest oczywiście uzasadnione. Tym samym zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. W konsekwencji Sąd ponownie rozpatrzył sprawę w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania i orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia, uwzględniając wyżej przywołane przepisy. Na zasądzoną kwotę 1432,00 zł składa się uiszczony wpis stosunkowy od skargi w wysokości 215,00 zł, wynagrodzenie adwokata w wysokości 1.200,00 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia) oraz kwota 17,- zł uiszczona przez pełnomocnika tytułem opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa. Sąd orzekł o zwrocie wpisu w punkcie trzecim niniejszego postanowienia. Należy podnieść, że uznając we wskazanym zakresie zażalenie za oczywiście uzasadnione Sąd uznał za celowe uwzględnienie stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartego w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 374/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stornie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"), w odniesieniu do zwrotu wpisu od złożonego zażalenia. Sąd miał na względzie to, że w swoim orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uznanie zażalenia za oczywiście uzasadnione oznacza brak podstawy do uiszczenia opłaty - art. 220 § 1 P.p.s.a nie ma wówczas zastosowania, a opłata pobrana wcześniej podlega uchyleniu i zwrotowi (art. 225 P.p.s.a). W tej sytuacji skoro w niniejszej sprawie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie II sentencji wyroku z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt III SA/Po 681/13, nie wnosząc skargi kasacyjnej od powyższego wyroku i opłaciła wpis od tego zażalenia, a Sąd uznaje to zażalenie we wskazanym wyżej zakresie za oczywiście uzasadnione to na podstawie art. 225 P.p.s.a., różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Ustosunkowując się natomiast do wniosku o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego Sąd pragnie zauważyć, że w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 P.p.s.a.) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a., Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania - art. 209 P.p.s.a. Oznacza to, że nie istnieje prawna podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 395/12, dostępne w CBOSA).