III SA/Po 689/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś . WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2012 r. przy udziale sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych za 2007 rok I. oddala skargę, II. przyznaje adwokat K. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług, W dniu 15 maja 2007 roku M. P. złożył wniosek przyznanie płatności na rok 2007 w postaci jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej do powierzchni 1)grupy upraw podstawowych 2)roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych 3)płatności do upraw energetycznych oraz pomocy finansowej z tytułu wspierania i gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach niekorzystnych warunkach zagospodarowania. Wniosek obejmował działki ewidencyjne o nr 192, 193, 194,195/1,195 /2, 242, 244/2, 303/1, 313, położone w województwie [...], powiat [...], gmina [...], obręb [...] oraz działki 100, 102/1, 107, 117/1, 138/1, 188, 457/1, 546/1, 77/1, 77/2,99 położone w województwie [...], powiat [...], gmina [...], obręb [...]. W toku postępowania przesłuchano w charakterze świadków M. P. oraz B. H., P. H., B. G., B. P. i D. P. Zarówno B. H., P. H., D. P. jak i B. H. zeznali, iż to wyłącznie B. H. wraz z mężem, ojcem i bratem D. prowadzą działalność rolniczą na przedmiotowych gruntach objętych w/w wnioskiem, natomiast M. P. po śmierci matki prowadzi swoje własne gospodarstwo. Przesłuchany w charakterze świadka M. P. zeznał, iż to on użytkuje sporne grunty, ponadto załączy do akt rachunki zakupu maszyn, nawozów, nasion. Strona załączyła przedmiotowe faktury, podobnie jak B. H., która przedłożyła także rachunki na zakup artykułów rolniczych, a także oświadczenie o nabyciu ciągnika, wózka do świń, nakaz płatniczy w sprawie wymiaru podatku rolnego, leśnego oraz od nieruchomości za rok 2007, oświadczenie Rady Sołeckiej wsi [...] z dnia 31.12.2007roku, oświadczenie sołtysa wsi [...] z dnia 31 grudnia 2007r., oświadczenie D. P., H. B. i P. B. o użytkowaniu spornych gruntów przez B. H. wraz z rodziną. Organ kontynuując czynności dokonał przesłuchań świadków B. G., J. Ś., E. M., Cz. J., J. G., J. M., J. K., M. B. Załączono do akt protokół z pełnej rocznej kontroli gospodarstwa oraz postanowienie Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia [...] grudnia 2007 roku, o nr [...] o zabezpieczenie wniosku o podział majątku wspólnego B. P. i E. P. oraz o dział spadku po E. P. Decyzją z dnia [...] listopada 2008 roku, o Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] odmówił M. P. przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych; organ nałożył również sankcję potrącaną z tytułu wniosków składanych w ciągu 3 lat kalendarzowych. W uzasadnieniu wskazano, iż powołani w sprawie świadkowie nie potwierdzili faktu użytkowania działek przez M. P., natomiast z załączonych przez B. H. dokumentów wynika, iż to ona dokonała zakupów przemawiających za prowadzeniem przez nią działalności rolniczej. W ocenie organu, dodatkowym dowodem na powyższe jest treść uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia [...].12.2007r., z którego jednoznacznie wynika, iż sam M. P. w postępowaniu przed sądem powszechnym przyznał, iż to siostra prowadzi gospodarstwo, ale niezgodnie z dobrą praktyką rolniczą. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący wskazał, że to on osobiście dokonuje prac polowych, co w jego ocenie potwierdzają świadkowie, podkreślił iż na fakturach dot. zakupu produktów służących prowadzeniu gospodarstwa widnieje nazwisko brata D. P., a nie siostry B. H., co świadczy o tym, iż siostra nie uprawiała gruntów. Ponadto stwierdził, iż zeznania świadków przesłuchanych w toku postępowania są pokrętne i niekonsekwentne. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r., o Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podkreślono w niej, iż to skarżący zobowiązany jest wykazać, iż użytkował sporne grunty rolne. Zgodnie bowiem z ogólną regułą dowodową każdy, kto z faktów wyprowadza dla siebie korzystne skutki prawne obowiązany jest te fakty wykazać i udowodnić. Natomiast twierdzenia strony są ogólnikowe, a przede wszystkim niekonsekwentne. M. P. zmierzając do kwestionowania treści zeznań świadków potwierdzających fakt prowadzenia gospodarstwa przez B. H. zupełnie pominął fakt, iż w sprawie przyznania płatności bezpośrednich organ ma za zadanie ustalić czy to wnioskodawca faktyczne uprawia grunty, a nie czy inny wnioskodawca ich nie uprawia. Tymczasem z zebranego materiału dowodowego nie wynika, iż to właśnie Skarżący użytkował grunty w roku 2007. W uzasadnieniu organ odniósł się też do rachunków przedstawionych przez M. P., protokołu kontroli gospodarstwa przez jednostkę certyfikującą, wreszcie treści postanowienia Sądu Rejonowego w Trzciance z [...].12.2007 r. Skarżący skorzystał z prawa wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2010r , o sygn. III SA/Po 452/09 uchylono obie decyzje organów administracji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organy dotknięte było uchybieniami procesowymi. Mianowicie organ przesłuchał świadków z naruszeniem art. 79 Kpa. Sąd zarzucił organom niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu przyczyn nie przeprowadzenia dowodu z akt sprawy nr [...] o dział spadku. Sąd uchylając decyzje nakazał organom przestrzeganie przepisów procedury administracyjnej . Rozpoznając sprawę ponownie organ dokonał ponownego przesłuchania w charakterze świadka E. M., B. G., J. Ś., Cz. J. i powiadomił o powyższym fakcie M. P. oraz wezwał pozostałych, w tym zawnioskowanych przez Skarżącego świadków. W dniu 7 grudnia 2010 roku M. P. złożył oświadczenie, iż rezygnuje z dalszych przesłuchań, w tym także osób przez niego zawnioskowanych, nie zamierza także składać nowych wniosków dowodowych. W dniu 7 grudnia w/w zapoznał się z aktami sprawy i nie wniósł żadnych uwag do materiału dowodowego. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 roku, o Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] ponownie odmówił przyznania płatności Skarżącemu na rok 2007 i nałożył sankcje. W uzasadnieniu organ przywołał argumentację tożsamą z zawartą w decyzji z dnia [...] listopada 2008 roku. W uzasadnieniu podniesiono, iż wykonując wytyczne WSA w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2010r. organ przeprowadził przesłuchania z udziałem M. P. i jego pełnomocnika, jednakże czynności te nie dały podstaw do zmiany decyzji. W pozostałym zakresie Skarżący zrezygnował z przeprowadzenia dalszych przesłuchań, a w trakcie czynności zapoznania z aktami nie wniósł nowych wniosków dowodowych ani nie zgłaszał uwag. Przywołując treść postanowienia Sądu Rejonowego Trzciance z dnia [...].12.2007 roku organ podkreślił, iż treść uzasadnienia jednoznacznie wskazuje, iż M. P. nie użytkuje spornych działek. W złożonym odwołaniu strona podniosła, iż organ winien przeprowadzić wizję lokalną gospodarstwa, zakwestionował ocenę zeznań świadków dokonaną przez organ, zarzucając, iż organ dał wiarę tylko świadkom zawnioskowanym przez stronę przeciwną. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 roku, o nr [...] utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podniósł, iż Skarżący nie spełnił przesłanki określonej art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2000r. - O płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, gdyż nie był posiadaczem wskazanych we wniosku działek. Organ wyjaśnił pojęcie posiadania w rozumieniu przepisów tejże ustawy w związku z przepisami Kodeksu cywilnego. Ponownie podkreślono, iż istota sprawy nie sprowadza się do tego, czy uprawniona do dopłat była B. H., tylko czy przesłanki do otrzymania dopłat spełniał M. P. W ocenie organu Skarżący takich okoliczności nie wykazał, a jedynie negował działania drugiego producenta. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Skarżący zarzucił organom nie uwzględnienie jego wniosków dowodowych o przeprowadzenie dowodów z akt sprawy [....] oraz niedostateczne wyjaśnienie, dlaczego odmówiły wiarygodności wnioskowanym przez niego świadkom. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Szczegółowe warunki udzielenia pomocy finansowej w ramach Działania Wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt zostały określone w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r., Nr 174, poz. 1809 ze zm.). Przepisy § 2 ust. 1 i 2 wymienionego rozporządzenia określają, iż płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych oraz zobowiąże się do realizacji pakietów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Za działalność rolniczą, o której mowa w ust. 1, uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego i reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gruntów rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady. Zatem organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prawidłowo uznały, że w świetle powyższych przepisów istotne znaczenie ma ustalenie w czyim faktycznym posiadaniu znajduje się działka rolna (i odpowiadająca jej działka ewidencyjna) objęta dwoma lub większą ilością wniosków złożonych przez różnych rolników, to jest który z nich posiada grunty rolne i użytkuje je zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Obydwa te warunki muszą być spełnione, aby można było mówić o spełnieniu przesłanek do udzielenia wsparcia z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Pojęcia "posiadanie" przepisy prawa wspólnotowego nie precyzują. Na gruncie prawa krajowego istotę posiadania wyjaśnia art. 336 kodeksu cywilnego. Według tego przepisu posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo na cudzą, rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie oznacza zatem stan faktyczny, którego istotą jest fizyczne władztwo nad rzeczą z zamiarem władania rzeczą dla siebie. Posiadaczem nie jest tzw. dzierżyciel, który "włada rzeczą za kogo innego" (art. 338 kodeksu cywilnego). Posiadaczem samoistnym lub zależnym może być również osoba niemająca żadnego tytułu prawnego do posiadania (np. która samowolnie zawładnęła cudzą rzeczą). Przymiot posiadacza ma również osoba władająca rzeczą w złej wierze. W odniesieniu do spraw o przyznanie płatności do działek rolnych przesłanka posiadania działki rolnej nie może być więc rozumiana jako ustalenie tytułu prawnego, z którego wynika to posiadanie (vide wyroki NSA z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 227/07 oraz z dnia 2 września 2008 r., sygn. akt II GSK 311/08). Gospodarstwo rolne, do którego przyznawana jest pomoc w postaci płatności może więc także znajdować się w posiadaniu samoistnym właściciela bądź w posiadaniu innej osoby, w tym posiadacza zależnego. Gospodarstwo takie może być również przedmiotem współposiadania, zarówno samoistnego, jak i zależnego (np. współposiadanie przez małżonków, współposiadanie wspólników spółki cywilnej, współposiadanie współwłaściciela). Podmiotem uprawnionym do uzyskania płatności jest ten posiadacz gruntów rolnych, który faktycznie użytkuje (prowadzi działalność rolniczą) te grunty (por. wyrok NSA z 18 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 436/07). Sam status właściciela (współwłaściciela) nie stanowi jeszcze o uprawnieniu do uzyskania płatności. Wobec powyższego rację ma organ odwoławczy, gdy stwierdza, że nie jest powołany do rozstrzygania sporów rodzinnych pomiędzy różnymi wnioskodawcami. W rozpatrywanej sprawie organy administracji, w wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku o przyznanie płatności, ustaliły, że zadeklarowane przez M. P. działki o numerach ewidencyjnych 193,194, 195/1, 192. 242, 244/2, 77/2, 102/1, 107,117/1, 457/1, 188, 195/2, 138/1 zadeklarowane zostały również przez innego producenta – B. H., siostrę wnioskodawcy. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności: zeznań skarżącego, B. H. oraz pozostałych świadków, a także dokumentów, w tym: faktur VAT, umów kupna-sprzedaży, nakazów płatniczych, pisma Komisariatu Policji w [...] z dnia [...] marca 2008r., postanowienia Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia [...] grudnia 2007 r., organy ustaliły, że skarżący nie uprawiał w 2007 r. gruntów położonych na spornych działkach . Niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W wyroku z dnia 23 czerwca 2010r. Sąd zarzucił organom przeprowadzenie postępowania dowodowego z naruszeniem art. 79 Kpa, stanowiącym, że strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu, ma brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może też zadawać świadkom i stronom pytania oraz składać wyjaśnienia. Sąd zobowiązał organ w ponownym postępowaniu do przeprowadzenia postępowania dowodowego z poszanowaniem art. 79 Kpa i pozostałych reguł dowodowych. Rozpoznając sprawę ponownie przesłuchano jedynie 4 świadków, rezygnując z pozostałych czynności na skutek złożonego w dniu 7 grudnia 2010r przez M. P. oświadczenia. W oświadczeniu tym strona odstąpiła od przesłuchania D. P., B. P., B. H. i P. H. Jednocześnie zaś zakwestionowała w całości zeznania P. H., B. P. i D. P. podnosząc, iż nie są oni zdolni do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Z kolei w zeznaniach świadków J. Ś., E. M. i Cz. J. złożonych już po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2010r. pojawiły się rozbieżności. Otóż świadek Cz. M. przesłuchany w dniu 05 marca 2008r. nie odniósł się do faktu – kto w istocie uprawia działkę 77/2, natomiast przesłuchany w dniu 18 listopada 2010r. odpowiedział na pytanie pełnomocnika, iż to M. P. użytkował te działkę. Świadek J. Ś. w protokole z dnia 05 marca 2008 roku jednoznacznie zeznał, iż wszystkie prace na spornych gruntach wykonywała B. H. wraz z bratem i ojcem, tymczasem przesłuchany w dniu 18 listopada 2010 roku zeznał, iż na jednej z działek to M. P. wykonywał nawożenie. Ponadto świadek Cz. J., jak i świadek E. M. jednoznacznie zeznali, iż wprawdzie podpis na oświadczeniu podpisanym przez Radę Sołecką Wsi [...] z dnia 30 grudnia 2007r. jest ich własnym podpisem, ale żaden z nich nie pamięta okoliczności podpisania tego pisma, a ponadto obaj zaprzeczają jego treści. W tym miejscu przypomnieć należy, iż Rada Sołecka w osobie E. M. i Cz. J. potwierdziła oświadczenie B. H., B. P. i D. P. o użytkowaniu i utrzymywaniu spornych działek w dobrej kulturze rolnej przez w/w. Oceniając tę część postępowania dowodowego Sąd zauważa, że organ w żaden sposób nie odniósł się do tej części zeznań i nie wyjaśnił zaistniałych wątpliwości . Te mankamenty postępowania dowodowego nie mają jednak wpływu na prawidłowość ustaleń co do tego, które działki faktycznie użytkowane były przez Skarżącego, ponieważ organy dokonały ustaleń także na podstawie zeznań innych świadków i zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów. Ponadto wyczerpująco omówiły w uzasadnieniu poszczególne osobowe źródła dowodowe, w tym zeznania świadków powołanych przez Skarżącego. Natomiast zasadnie w świetle powyższych rozbieżności nie poczyniły ustaleń na podstawie oświadczenia z dnia 30 grudnia 2007r. Rady Sołeckiej Wsi [...], jak i zeznań E. M. i Cz. J. O tym, iż to nie M. P. użytkował działki będące przedmiotem kontroli krzyżowej świadczą w szczególności następujące dowody zawarte w aktach administracyjnych: - zeznania B. G., który dwukrotnie przesłuchany zeznał, iż pomagał B. H. i jej rodzinie w pracach polowych, - zeznania B. H., jej męża, ojca i brata potwierdzających fakt uprawiania gruntów w gospodarstwie spadkowym, - dowody zakupów materiałów siewnych, nawozów, paliw oraz maszyn i urządzeń rolniczych, - treść postanowienia Sądu Rejonowego Trzciance z dnia [...] grudnia 2007r., o sygn. [...] z uzasadnienia którego wynika, iż na dzień 28 listopada 2007 roku, a więc w dacie pisma M. P. skierowanego do Sądu Rejonowego w Trzciance, grunty objęte postępowaniem działowym spadku po E. P. uprawiane były przez B. H., jednakże zdaniem wnioskodawcy nie były uprawiane w sposób prawidłowy. W toku rozprawy w dniu 20 stycznia 2012 roku Sąd dopuścił dowód z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o sygn. III SA/Po 363/11 w postaci wniosku z dnia 6 listopada 2007roku o wydanie zarządzenia tymczasowego sporządzonego przez M. P. oraz postanowienia Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia [...] sierpnia 2009 roku o sygn. [...]. We wniosku z dnia 6 listopada 2007r. Skarżący wnosi o zabezpieczenie powództwa w sprawie o dział spadku poprzez zakazanie B. H. i D. P. zbierania płodów rolnych z gospodarstwa rolnego objętego działem spadku (zbioru siana i słomy) oraz uprawy gruntów i wskazuje w uzasadnieniu wniosku m.in., że wnioskodawczyni i uczestnik "od trzech lat utrudniają M. P. w prowadzeniu gospodarstwa rolnego poprzez dokonywanie zbioru traw z łąk", a także, że uprawa gruntów ornych przez te osoby "jest niezgodna z dobrą praktyką rolniczą nadmiernie, ponieważ zboże jest flancowane a nie siane, wykaszane tylko są łąki o lepszej jakości, opryski perzu wykonywane są nadmiernie". Z prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Trzciance I Wydział Cywilny z dnia [...] sierpnia 2009 r., [...] o podział majątku wspólnego E. P. i B. P., o dział spadku po E. P. oraz o zniesienie współwłasności wynika, że w skład spadku wchodzą m.in. nieruchomości obejmujące sporne działki rolne, że to wnioskodawczyni – B. H. od śmierci E. P. prowadzi spadkowe gospodarstwo i w nim pracuje, że w 2008 r. M. P. obsiał na własny rachunek 9,62 ha spadkowych gruntów. Na ziemi tej już wcześniej wnioskodawczyni posiała pszenżyto lecz zanim zaczęła się wegetacja M. P. ponownie zaorał ziemię i wysiał własne zboże . Zatem ustalenie stanu faktycznego co do roku 2007 znajduje uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym. Słusznie organ zauważył w zaskarżonej decyzji ..." Nie można nie zauważyć, że większość dowodów zgromadzonych w sprawie mających wykazać tezę przeciwną odnosiło się do działań B. H. Natomiast istota sprawy nie sprowadzała się do tego, czy uprawnionym do dopłat była Pani B. H., lecz czy przesłanki do otrzymania dopłat spełniał M. P. ". Sąd nie podziela też stanowiska strony o niewykonaniu poleceń Sądu zawartych w wyroku z dnia 23 czerwca 2010 roku. W przedmiotowym orzeczeniu Sąd nakazał organom przeprowadzenie dowodów z poszanowaniem treści art. 79 Kpa. Organ stosując się do wytycznych wezwał świadków B. G., E. M., J. Ś., Cz. J. W przesłuchaniach tych aktywnie uczestniczył Skarżący wraz z pełnomocnikiem. W toku dalszych czynności strona zrezygnowała z dalszych przesłuchań i złożyła w tym zakresie obszerne oświadczenie tak co do świadków wnioskowanych przez stronę, jak i wezwanych z urzędu, nie złożyła także innych wniosków dowodowych. Tym samym zapewniono stronie wpływ na ustalenie stanu faktycznego. Podkreślić należy, iż organy ARiMR w toku postępowania nie mają obowiązku poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy, zwłaszcza, iż w trakcie postępowania administracyjnego, po zapoznaniu się z materiałem dowodowym – Skarżący oświadczył, iż nie żąda uzupełnienia materiału. Wnioskowanie natomiast o przeprowadzenie wizji lokalnej na okoliczność uprawy poszczególnych działek w roku 2007 ( o co wnosił M. P. w odwołaniu) był wnioskiem spóźnionym, skoro został złożony w styczniu 2011 roku. W przedmiotowej sprawie, w ramach powtórnego prowadzenia postępowania, przy uwzględnieniu uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 23 czerwca 2010r.– to aktywność strony winna wyznaczyć ramy prowadzonego postępowania. W obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanie prawnym (art. 3 ust. 1, 2, 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r.- O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – Dz. U. Nr 35,poz.217 ze zm.) w niejaki sposób zmuszono stronę do większej aktywności. Skoro Skarżący nie przejął inicjatywy dowodowej, a wręcz będąc wówczas reprezentowanym przez pełnomocnika z niej zrezygnował – organ odwoławczy zasadnie uznał, że może swoje rozstrzygniecie oprzeć na podstawie już zgromadzonego materiału. W zaskarżonej decyzji wskazano w uzasadnieniu, iż istotnym dowodem w sprawie jest postanowienie Sądu Rejonowego Trzciance z dnia [...] grudnia 2007 roku, z treści którego wynika, iż M. P. nie użytkował spornych działek ewidencyjnych. Fakt, iż organ nie wyjaśnił w uzasadnieniu, dlaczego nie przeprowadził dowodu z akt sprawy [...] nie może mieć wpływu na wynik postępowania, bowiem w toku postępowania sądowego jako dowód uznano pozostałe orzeczenia z postępowania działowego [...], znajdujące się aktach sprawy WSA w Poznaniu o sygn. III SA/Po 363/11, w tym prawomocne postanowienie z dnia 7 sierpnia 2009 roku, uwzględniono je w procesie orzekania i omówiono w niniejszym uzasadnieniu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, wobec czego orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz.1270 ze zm.). O wynagrodzeniu wyznaczonego w sprawie adwokata orzeczono na podstawie art.250 w/w ustawy w zw. z § 19 pkt. 1 i §18 ust.1 pkt. 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.(Dz. U. Nr 164,poz.1348 ze zm.).