III SA/Po 715/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2025 r. w sprawie ze skargi małoletniej K. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego Z. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 21 sierpnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 postanawia odrzucić skargę. Małoletnia K. P. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Z. G. wnosząc do tutejszego Sądu skargę w niniejszej sprawie równocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z 4 stycznia 2024 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego – swoją matkę Z. G. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Sąd postanowieniem z 1 lutego 2023 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 oddalił powyższy wniosek o przywrócenie terminu. Od postanowienia tego skarżąca wniosła zażalenie, jednocześnie żądając przywrócenia terminu do jego wniesienia. Sąd postanowieniem z 1 marca 2023 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 oddalił ów wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca i na to postanowienie wniosła spóźnione zażalenie, żądając przywrócenia terminu do jego wniesienia. Sąd postanowieniem z 20 marca 2024 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 wniosek ten oddalił. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 maja 2024 r. sygn. akt I GZ 142/24 oddalił zażalenie na ostatnio wymienione postanowienie tut. Sądu. W konsekwencji Sąd postanowieniem z 16 lipca 2024 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu z 1 marca 2024 r. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie z prośbą o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Sąd postanowieniem z 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 wniosek o przywrócenie terminu oddalił, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 października 2024 r. sygn. akt IGZ 313/24 oddalił zażalenie na ww. postanowienie tut. Sądu. W tej sytuacji Sąd postanowieniami z 29 listopada 2024 r. i z 20 grudnia 2024 r. odrzucił zażalenia skarżącej odpowiednio na postanowienia Sądu z 1 lutego 2024 r. i z 16 lipca 2024 r. Równocześnie postanowieniem z 20 grudnia 2024 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 Sąd odrzucił jako spóźniony sprzeciw skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z 4 stycznia 2024 r. oddalającego jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec prawomocnie zakończonego odmownie postępowania o przyznanie skarżącej prawa pomocy Sąd w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 stycznia 2025 r. pismem z tej samej daty wezwał skarżącą reprezentowaną przez jej przedstawiciela ustawowego do uiszczenia w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, wpisu od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.). Z uwagi na nieobecność pod wskazanym adresem przedstawiciela ustawowego skarżącej, wezwanie doręczono 23 stycznia 2025 r., zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika D. G.. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 P.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających skarżącej z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła, ponieważ postanowieniem z 4 lutego 2024 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 referendarz sądowy tutejszego Sądu odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, w tym zwolnienia od kosztów sądowych, a Sąd postanowieniem z 20 grudnia 2024 r. sygn. akt III SPP/Po 89/23 odrzucił jako spóźniony sprzeciw od tegoż postanowienia referendarza sądowego. W rezultacie uprawnione było wezwanie skierowane do przedstawiciela ustawowego skarżącej pismem z 20 stycznia 2025 r. do wykonania ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia wzywającego do uiszczenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – wpisu od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Zważywszy, że przesyłkę z ww. wezwaniem prawidłowo doręczono w dniu 23 stycznia 2025 r., przedstawiciel ustawowy skarżącej powinna była do dnia 30 stycznia 2025 r. uiścić ów wpis w kwocie 200 zł. W zakreślonym terminie nie wykonano wezwania Sądu i wpisu nie uiszczono. Wedle art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z uwagi zatem na nieopłacenie pomimo wezwania skargi w ustawowym terminie Sąd na podstawie ostatnio powołanego przepisu skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.