III SA/Po 720/16

Dnia 6 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędziowie NSA Maria Lorych-Olszanowska WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017 roku wniosku skarżącego o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przy udziale sprawy ze skargi Twardowski Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 21 września 2016r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Postanowieniem z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt III SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił spółce z o.o. "[...]" z siedzibą w P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej, nr [...], w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, które by ukazywały jej aktualną sytuację finansową i majątkową. Pismem z dnia 28 marca 2017 r. strona skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jest to niezbędne z uwagi na interesy finansowe skarżącej spółki oraz możliwość wyrządzenia jej znacznej i nieodwracalnej szkody. Pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, że jej sytuacja finansowa jest trudna, gdyż ponosi ona wysokie straty, a wysokość zaciągniętych przez spółkę zobowiązań długoterminowych opiewa na kwotę [...]zł, z kolei zobowiązań krótkoterminowych na [...] zł. Zdaniem pełnomocnika skarżącej istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez spółkę oraz wyrządzenia jej znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Utrata płynności finansowej niesie za sobą wiele negatywnych skutków dla przedsiębiorstwa, m.in. pogorszenie pozycji rynkowej w porównaniu do konkurentów. Spółka może popaść w spiralę zadłużenia, co może skutkować nawet jej upadłością. Wnioskodawczyni załączyła do pisma szereg dokumentów, m.in. bilanse, rachunku zysków i strat oraz wyciągi bankowe spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Podstawą do takiego uchylenia lub zmiany rozstrzygnięcia może być zatem zmiana okoliczności, które uzasadniały podjęcie postanowienia w tej kwestii, jak również pojawienie się po wydaniu tego postanowienia nowych okoliczności, które w ocenie sądu odpowiadają przesłankom z art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona występująca o zmianę takiego postanowienia, obowiązana jest wykazać zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (zob. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2008 r., II OZ 569/08, CBOSA). Nie budzi wątpliwości, że bez zmiany okoliczności sprawy Sąd nie może uchylić i zmienić takiego postanowienia. Podkreślenia wymaga, że muszą to być takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Wnioskodawca przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany swojego wcześniejszego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z dnia 28 marca 2017 r. skarżąca wniosła o zmianę powyższego postanowienia, wskazując na zaistnienie przesłanek uzasadniających – jej zdaniem – udzielenie ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu, w ponownym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca przedstawiła argumentację – wraz z dokumentami na jej poparcie – która nie uzasadnia zmiany postanowienia z dnia 21 września 2016 r. Już pobieżna analiza wniosku z dnia 28 marca 2017 r. wskazuje, że strona skarżąca nie wykazała, iż w okresie od wydania ww. prawomocnego postanowienia Sądu do dnia złożenia wniosku zaistniała zmiana w sytuacji prawno–majątkowej spółki. Pełnomocnik strony przedłożył szereg dokumentów, w tym bilanse oraz rachunki zysków i strat spółki za lata 2015-2016, z których wynika, że podmiot ten osiąga wysokie przychody, a także zysk operacyjny. Równocześnie po stronie pasywów spółki istnieją znaczne zobowiązania długoterminowe oraz krótkoterminowe. Nie oznacza to jednak braku środków finansowych spółki; tym bardziej, że funkcjonuje ona w obrocie gospodarczym w sposób aktywny. Skarżąca nie wykazała, aby było odwrotnie, a ponadto, by w okresie od dnia uprawomocnia się postanowienia Sądu z dnia 21 września 2016 r. wystąpiło znaczne pogorszenie jej kondycji finansowej. Należy również zauważyć, iż z rachunku zysków i strat wynika, że spółka osiąga znaczne kwoty z amortyzacji jej środków trwałych. Świadczy to o poczynionych znacznych inwestycjach na zakup środków trwałych i potwierdza istotny potencjał majątkowy i finansowy strony skarżącej. W tej perspektywie generowana strata, podobnie jak wskazane wyżej dane o przychodach i majątku, nie są wystarczające do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na możliwość powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że w niniejszym przypadku strona skarżąca nie wykazała, by w okresie od dnia uprawomocnienia postanowienia z dnia 21 września 2016 r. do chwili złożenia wniosku z dnia 28 marca 2017 r. zaistniała zmiana okoliczności uzasadniająca zmianę orzeczenia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 4 w zw. z § 3 oraz § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.