III SA/Po 742/15
PostanowienieWSA w Poznaniu2015-09-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Szymon Widłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej został wystarczająco uzasadniony, aby sąd administracyjny mógł go uwzględnić?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli strona skarżąca uprawdopodobni niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy. Brak dostatecznego uzasadnienia wniosku, w tym brak dowodów na poparcie twierdzeń o szkodzie, uniemożliwia uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.Stan faktyczny
Pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. dotyczącą zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej. Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie doprowadzi do utraty prestiżu, płynności finansowej, niemożności wywiązania się ze zobowiązań wobec kontrahentów, trudności z zapłatą podatków i wynagrodzeń, a w konsekwencji może doprowadzić do upadłości skarżącego. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej, po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Wraz ze skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej, po wznowieniu postępowania, pełnomocnik strony skarżącej, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji doprowadzi do utraty prestiżu przez skarżącego, a także utraty płynności finansowej, poprzez wzrost kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, co uniemożliwi płynne jej prowadzenie. Pełnomocnik wskazał również na związany z wykonaniem decyzji brak możliwości wywiązania się przez skarżącego ze zobowiązań wobec kontrahentów, trudności z zakupem towarów, zapłatą podatków oraz wypłatą wynagrodzeń dla pracowników, co w efekcie może doprowadzić do ogłoszenia upadłości przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie.
Należy wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, ograniczyła się jedynie do oświadczenia, które sprowadza się do wskazania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi ją prestiżu i doprowadzi do utraty płynności finansowej. Jednak skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów, dowodów na poparcie swoich twierdzeń.
We wniosku zawartym w skardze brak jest zatem dostatecznego uzasadnienia wykazującego istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak natomiast podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny - brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, CBOSA).
W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej znaczną szkodę. Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, mając na uwadze podniesione okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło