III SA/Po 742/17

Dnia 18 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zaskarżoną decyzję 28 lipca 2017 r. doręczono r. pr. A, który od 9 sierpnia 2016 r. do 10 sierpnia 2017 r. (dzień wpłynięcia do organu zawiadomienia o wypowiedzeniu pełnomocnictwa) był pełnomocnikiem skarżącego. Skarżący 8 września 2017 r. wniósł, za pośrednictwem r. pr. B, skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ w związku z wypowiedzeniem pełnomocnictwa r. pr. A oraz przekazywaniem dokumentów nowemu pełnomocnikowi r. pr. B nastąpił błąd pracownika kancelarii polegający na niepoinformowaniu nowego pełnomocnika o dacie doręczenie zaskarżonej decyzji r. pr. A (uzyskał o niej wiedzę dopiero 1 września 2017 r., po powrocie pracownika z urlopu), wskutek czego skargę wniesiono z uchybieniem terminu. Do wniosku załączono oświadczenie tego pracownika, zgodnie z którym 18 sierpnia 2017 r. otrzymał on telefoniczną informację o skierowaniu na adres kancelarii nowego pełnomocnika dokumentów związanych z postępowaniem w niniejszej sprawie, ale nie otrzymał żadnych informacji o jej stanie. R. pr. B miał zlecić temu pracownikowi przyjęcie dokumentów, dokonanie ich wstępnej analizy i przekazanie mu informacji co do stanu sprawy w celu podjęcia stosownych czynności procesowych. Od 23 do 31 sierpnia 2017 r. pracownik ten był jednak na urlopie, a uprzednio nie poinformował zastępującego go pracownika o spodziewanym nadejściu dokumentów. Po powrocie z urlopu, 1 września 2017 r., pracownik ten poinformował r. pr. B o dacie doręczenia zaskarżonej decyzji r. pr. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Termin do wniesienia skargi upłynął 28 sierpnia 2017 r., skargę zaś wniesiono 8 września 2017 r., czyli z uchybieniem terminu. Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Ustanawiając pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym czy sądowoadministracyjnym skarżący ponosi skutki wynikające z ewentualnego błędu pełnomocnika - szczególnie wtedy, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny (np. radca prawny). Pełnomocnik taki obowiązany jest tak zorganizować sobie pracę, aby zapewnić sprawną obsługę prawną w postępowaniu. Stanowisko takie jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie (por. np. postanowienie NSA o sygn. akt II OZ 960/15 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Doręczenie decyzji pełnomocnikowi ma skutek w stosunku do strony (art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.). De iure przyjmuje się więc, że stronie doręczono decyzję w dniu doręczenia jej pełnomocnikowi. W niniejszej sprawie nastąpiło to 28 lipca 2017 r., czyli w dniu doręczenia zaskarżonej decyzji r. pr. A (pełnomocnikowi strony do 10 sierpnia 2017 r.). Jak wynika z oświadczenia pracownika kancelarii nowego pełnomocnika strony r. pr. B, 18 sierpnia 2017 r. pracownik ten otrzymał telefoniczną informację o wysłaniu dokumentów związanych ze sprawą do kancelarii nowego pełnomocnika. Rolą pracownika kancelarii było jednak również jednoczesne zasięgnięcie telefonicznej informacji co do stanu sprawy, w tym - kiedy upływa termin na ewentualne wniesienie skargi. Nie uczynił on jednak tego, a ponadto udał się na urlop od 23 do 31 sierpnia 2017 r., tj. w okresie, w którym upłynął termin do wniesienia skargi (28 sierpnia 2017 r.). Nie czyni zadość dopełnieniu należytej staranności w zorganizowaniu pracy kancelarii zobowiązanie jej pracownika przez nowego pełnomocnika do przyjęcia dokumentów, dokonania ich wstępnej analizy oraz przekazanie nowemu pełnomocnikowi informacji o stanie sprawy. Pełnomocnik ten jest bowiem współodpowiedzialny za prowadzenie kancelarii, a tym samym i za działania i zaniechania jej pracowników, a kancelaria ta udzieliła pracownikowi urlopu w okresie, w którym upływał termin do wniesienia skargi. Obowiązkiem pełnomocnika było w takiej sytuacji zastąpienie nieobecnego z powodu urlopu pracownika innym, który mógłby przejąć jego obowiązki. Skoro pracownik zastępujący nieobecnego nie dokonał analizy nadesłanych dokumentów i nie poinformował pełnomocnika o stanie sprawy, nie można uznać, aby uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.