III SA/Po 745/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2019-04-03

Skład orzekający: Sędzia WSA Szymon Widłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka w likwidacji, której rachunki bankowe zostały zajęte, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, jeśli wykaże, że nie posiada wystarczających środków na ich pokrycie?
Ratio decidendi
Spółka w likwidacji, nawet z zajętymi rachunkami bankowymi, nie jest automatycznie uprawniona do zwolnienia od kosztów sądowych. Ciężar udowodnienia braku wystarczających środków spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia sytuację finansową spółki, biorąc pod uwagę nie tylko bieżący stan, ale także wcześniejszy okres, a sama likwidacja nie zwalnia z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, jeśli spółka posiada środki lub może je pozyskać.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka X Sp. z o.o. w likwidacji wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Spółka uzasadniała wniosek trudną sytuacją finansową, zablokowanymi rachunkami bankowymi i postawieniem w stan likwidacji. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że spółka nie wykazała braku środków. Spółka wniosła sprzeciw, zarzucając naruszenie przepisów P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z 15 marca 2019 r. odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu 3 kwietnia 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi X Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] września 2018 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego z 15 marca 2019 r. Skarżąca spółka, wezwana o uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, wystąpiła do tut. Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na zablokowane przez Urząd Skarbowy rachunki bankowe i trudną sytuację finansową, która spowodowała postawienie jej w stan likwidacji. Stosownie do treści oświadczenia majątkowego głównym przedmiotem działalności skarżącej jest naprawa i konserwacja maszyn. Kapitał zakładowy spółki wynosi [...] zł. Strata za ostatni rok obrotowy wyniosła [...] zł. Saldo ujemne z dwóch rachunków bankowych to [...] zł. Spółka ponosi koszty wynagrodzeń dla dwóch pracowników administracyjnych. Na podstawie przedłożonych dokumentów ustalono, że przychody skarżącej za okres od [...] 2016 roku do [...] 2017 r. wyniosły łącznie [...] zł. Od [...] 2018 roku do [...] 2018 r. skarżąca osiągnęła przychód w kwocie [...]zł oraz poniosła koszty uzyskania przychodu w kwocie [...]zł. Zgodnie z deklaracjami [...] dla podatku od towarów i usług w okresie od stycznia do października 2018 r. (poza lipcem 2018 r.) skarżąca nabyła towary i usługi na łączną kwotę [...]zł netto, wykazując za ten okres podatek naliczony w kwocie [...]zł. W dniu [...] 2017 r. z rachunku bankowego skarżącej została przekazana do Urzędu Skarbowego [...] kwota [...]zł, jako częściowa realizacja zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Po aktualizacji zajęcia egzekwowana kwota należności głównej wyniosła [...] zł. W okresie od [...] 2017 r. do [...] 2019 r. na zajęty rachunek bankowy wpłynęła kwota [...]zł z tytułu zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego. Saldo zajętego rachunku bankowego jest ujemne ([...] zł). Uchwałą z [...] 2018 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników postanowiło o rozwiązaniu spółki i otwarciu jej likwidacji. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w związku z otwarciem likwidacji skarżącej zgłosił do zaspokojenia wierzytelności z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry na łączną kwotę w należnościach głównych [...] zł (kwota [...] zł stanowi przy tym sumę należności wynikającą z decyzji nieostatecznych). Skarżąca ponosi koszty z tytułu wynagrodzenia jednego pracownika i prezesa zarządu ([...] zł miesięcznie). Postanowieniem z 15 marca 2019 r. referendarz sądowy tut. Sądu odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postawienie spółki w stan likwidacji i zajęcie egzekucyjne jej rachunków bankowych nie przesądza o zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie pozyskać środków finansowych na poniesienie pełnych kosztów sądowych. Informacje znane z urzędu, a także oświadczenia strony i treść dostarczonych dokumentów uzasadniają stanowisko, że skarżąca prowadziła działalność w zakresie urządzania gier hazardowych. W Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach zarejestrowano 148 spraw zainicjowanych przez skarżącą w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Egzekucja należności z tytułu nałożonych kar pieniężnych jest bezskuteczna, a zaległości z tego tytułu są ujawniane w Krajowym Rejestrze Sądowym. Pomiędzy skarżącą a innymi podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie urządzania gier na automatach poza kasynem gry istnieją/istniały powiązania kapitałowe oraz osobowe. W tym zakresie referendarz sądowy wskazał na poniższe okoliczności znane z urzędu lub ujawnione w oficjalnych bazach internetowych Krajowego Rejestru Sądowego lub Monitora Sądowego i Gospodarczego. I. D. jest jedynym wspólnikiem skarżącej (aktualny odpis KRS), ale także jedynym wspólnikiem [...] Sp. z o.o. [...] w likwidacji (akta sprawy o sygn. akt III SA/Po 685/18 oraz III SA/Po 671-673/18, aktualny odpis KRS). Obroty pomiędzy wskazanymi podmiotami, udokumentowane wyciągiem z rachunku bankowego złożonym do wskazanych spraw, wyniosły w 2017 roku [...] zł. Pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS nr [...]) wskazuje, że I. D. posiadał udziały także w [...] Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...], [...] (akta sprawy o sygn. akt III SA/Po 685/18 oraz III SA/Po 671-673/18). Wyciągi z rachunku bankowego złożone do wskazanych spraw dokumentują obroty pomiędzy [...] Sp. z o.o. [...] w likwidacji a [...] Sp. z o.o. na kwotę [...]zł. W Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach zarejestrowanych zostało ponad 121 spraw zainicjowanych przez [...] Sp. z o.o. w [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Referendarz sądowy stwierdził, że I. D., jako jedyny wspólnik [...] Sp. z o.o. [...] w likwidacji udzielił tej spółce pożyczki na kwotę [...]zł (akta sprawy o sygn. akt III SA/Po 685/18 oraz III SA/Po 671-673/18). Zwrot pożyczek na rzecz wspólnika, czy podmiotów powiązanych, nie może korzystać z pierwszeństwa w zaspokojeniu przed kosztami sądowymi. Natomiast wysokość pożyczki udzielanej spółce przez jedynego wspólnika dowodzi, że dopłata, jako forma wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz spółki, może być źródłem pokrycia kosztów sądowych w sprawach prowadzonych przez skarżącą. Ponadto, referendarz sądowy wskazał, że skarżąca posiada zdolność do gromadzenia środków pieniężnych we wskazany sposób, gdyż na dzień [...] 2018 r. skarżąca wskazywała stan środków pieniężnych w kasie i na rachunkach na kwotę [...]zł oraz zobowiązania krótkoterminowe z tytułu pożyczek i kredytów wobec jednostek, w których nie posiada zaangażowania w kapitale w kwocie [...]zł. Natomiast na dzień otwarcia likwidacji stan środków pieniężnych w kasie i na rachunkach wyniósł [...] zł, a zobowiązania krótkoterminowe z tytułu pożyczek i kredytów wobec jednostek, w których skarżąca nie posiada zaangażowania w kapitale wyniosły [...] zł. Z uwagi na powyższe referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie wykazała, aby odmowa zwolnienia od kosztów sądowych prowadziła do ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje przypisane kosztom sądowym. Na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 art. 246 § 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., przez stwierdzenie, że nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Spółka podkreśliła, że nie posiada majątku w postaci środków trwałych, niemożliwe jest także pozyskanie przez nią pożyczki w jakiejkolwiek instytucji finansowej. Kapitał zakładowy jest zaś wartością księgową i spółka nie może nim dowolnie dysponować, a tym bardziej regulować za jego pomocą zobowiązań finansowych. Jego ewentualne wykorzystanie doprowadziłoby do niewypłacalności spółki, a w konsekwencji uniemożliwiałoby dalsze funkcjonowanie spółki w obrocie gospodarczym. Spółka nie dysponuje i nie jest w stanie zgromadzić kwoty niezbędnej dla uiszczenia żądanego od niej wpisu sądowego, uwzględniając łączną wartość wpisów tak w tej sprawie, jak i w analogicznych, prowadzonych na terenie całego kraju. Przywołane przez referendarza sądowego wielomilionowe obroty w żadnym razie nie mają takiej wartości w realnym wymiarze wpływów spółki. Wskazana kwota stanowi sumę wszystkich wpłat do automatów do gier eksploatowanych przez spółkę w całym kraju. Kwocie tej odpowiada natomiast, zbliżona, wielomilionowa wartość wygranych wypłaconych z tych automatów. Wysokie obroty są wynikiem polityki rachunkowej, wymuszonej przez administrację podatkową. Wartość wpływów do spółki skorygowana także być musi o podatek od gier, który przy [...] urządzeniach wyniósł [...] zł miesięcznie. Wskazana przez referendarza instytucja dopłaty nie może mieć zastosowania, jako że spółka prowadzi kilkadziesiąt postępowań sądowych i wspólnik nie posiada środków na pokrycie wszystkich zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie. Stosownie bowiem do art. 199 P.p.s.a. to strony – co do zasady – ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Referendarz sądowy w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo uznał, iż brak było podstaw do przyjęcia, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. uprawniające do przyznania skarżącej spółce prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. Skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie pozyskać środków finansowych na poniesienie tych kosztów sądowych. Przede wszystkim wskazać trzeba, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar udowodnienia, że znajduje się on w takiej sytuacji, która uprawnia do skorzystania z tego prawa. To strona powinna wykazać, że znajduje się w takim położeniu, iż nie jest w stanie wyłożyć niezbędnych kosztów postępowania i że w tej mierze uzasadniona jest pomoc państwa. Analiza przedstawionej przez skarżącą dokumentacji, mającej popierać złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, świadczy, o tym, że skarżąca okoliczności tych nie wykazała. Dość stwierdzić, że według bilansu sporządzonego na dzień [...] 2018 r., to jest na dzień otwarcia likwidacji skarżącej spółki, wykazuje ona posiadanie środków pieniężnych w kwocie [...]zł (środki pieniężne w kasie i na rachunkach), a więc w kwocie wielokrotnie przewyższającej wysokość wpisów od skarg złożonych we wszystkich spraw zawisłych przed tut. Sądem ([...] zł). Jak słusznie zwrócił przy tym uwagę referendarz sądowy jeszcze w bilansie sporządzonym na dzień [...] 2018 r. skarżąca wykazywała, że posiada środki pieniężne w kwocie [...]zł, co w zestawieniu z kwotą z [...] 2018 r. jednoznacznie świadczy o możliwości pozyskania przez skarżącą znacznych środków – w perspektywie kwoty należnej tytułem wpisów sądowych – w krótkim odstępie czasu. Twierdzeń tych nie zmienia sama okoliczność otwarcia likwidacji skarżącej spółki, skoro jednym z celów likwidacji jest zakończenie bieżących interesów spółki (art. 282 § 1 ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1577 ze zm.), a w kategorii tej bez wątpienia mieści się zakończenie spraw przed organami państwa i sądowe dochodzenie zasadności ciążących na spółce zobowiązań publicznoprawnych. W orzecznictwie wielokrotnie zwracano uwagę na to, że zapobiegliwości i przezorności w zakresie zabezpieczenia środków na ponoszenie kosztów sądowych należy szczególnie wymagać od osób toczących spory sądowe w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, która ze swej istoty wiąże się z ryzykiem ponoszenia wszystkich związanych z nią konsekwencji, w tym kosztów – także sądowych. Dlatego dla oceny istnienia przesłanki, o której mowa w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. znaczenie ma nie tylko sytuacja finansowa spółki na dzień wniesienia skargi do sądu, ale także sytuacja spółki we wcześniejszym okresie (postanowienie NSA z 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I FZ 70/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą jej finansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się jedynie do przypadków, w których strona nie posiada rzeczywiście środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym i wykaże to w sposób przekonywający. W ocenie tut. Sądu skarżąca spółka nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co przesądza o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego. Za uwzględnieniem wniosku spółki nie przemawiają przy tym okoliczności podniesione w sprzeciwie, albowiem pozostają one bez wpływu na podjętą ocenę o braku podstaw do jego uwzględnienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 i § 2 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło