III SA/Po 75/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 06 sierpnia 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. Dz. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego oraz określenia jego wysokości; postanawia: zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych. /-/ S. Michalski Skarżący S. Dz. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, trojgiem dzieci (12, 7 i 5 lat) oraz babcią. Miesięczny dochód rodziny wynosi około 1.880,00zł. Miesięczne opłaty za wodę, prąd i telefon określili na około 280,00zł Skarżący jest zatrudniony na ½ etatu w zakładzie tapicerskim (638,00zł miesięcznie). Żona skarżącego jest osobą bezrobotną; sezonowo podejmuje prace dorywcze i pobiera zasiłek rodzinny na dzieci w kwocie 256,00zł miesięcznie. Babcia skarżącego utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych w kwocie 983,22zł miesięcznie. Syn Bartosz w roku szkolnym 2008-2009 otrzymywał stypendium; w sumie za wskazany okres pobrał 575,00zł. Skarżący jest właścicielem nieruchomości o pow. 0.24ha zabudowanej przedwojennym budynkiem mieszkalnym o pow. 89mkw. oraz budynkiem gospodarczym o pow. 120mkw (wykorzystywany jako magazyn opału i zapasów na zimę). Skarżący posiada samochód osobowy wyprodukowany w 1991 roku o wartości około 3.000,00zł. Oświadczył, że nie posiada oszczędności. Wnioskodawca wykazał, że środki finansowe, którymi dysponuje jego rodzina nie przekraczają kosztów miesięcznego utrzymania koniecznego dla sześciu osób; dochód brutto po przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi około 313,00zł miesięcznie. W tych okolicznościach uznać należało, że Skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków niezbędnych na koszty sądowe. Powyższe uzasadnia także ocenę, że Wnioskodawca nie ma realnych możliwości pokrycia tych kosztów z przyszłych dochodów wspierając się niewielką pożyczką lub kredytem. Zatem odmowa przyznania prawa pomocy spowodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski K.P.d