III SA/Po 753/14

Dnia 16 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. j. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2014 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc kwiecień 2009 roku; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie w całości wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2014 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc marzec 2009 roku. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 195.703 zł. W uzasadnieniu żądania (k. 14 oraz k. 55-56 akt sądowych) strona wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą związaną z obrotem paliwami płynnymi. Utrzymanie wysokiego stopnia płynności finansowej warunkuje możliwości negocjacyjne w zakresie ustalania terminów płatności, rabatów, czy też wielkości limitu kredytu kupieckiego. Aktualny limit kredytu kupieckiego wynosi 650.000 zł (150.000 litrów). Po uwzględnieniu wielkości sprzedaży, udzielony limit kredytu kupieckiego zaspokaja potrzeby Spółki na kilka dni. Zgodnie z deklaracją Skarżącej, wartość bilansowa składników majątkowych Spółki za ostatni rok bilansowy to około 2.000.000 zł. Istotne znaczenie ma również i to, że odbiorcy Skarżącej nie regulują swoich zobowiązań terminowo. Wartość księgowa niezapłaconych wierzytelności wynosi 1.700.000 zł, a ich wyegzekwowanie wymaga nie tylko czasu, ale i dodatkowych nakładów (opłaty sądowe, koszty obsługi prawnej, koszty postępowań komorniczych) bez jakiejkolwiek gwarancji skutecznej egzekucji. Z kolei suma zobowiązań Skarżącej wynosi 530.000 zł. Zarówno kwota niezapłaconych wierzytelności, jak i wysokość zobowiązań skarżącej, utrzymują się ciągle na niezmienionym poziomie. Skarżąca wyliczyła, że suma zobowiązań podatkowych z dziewięciu spraw (3.317.753 zł) wraz z kwotą odsetek (1.500.000 zł) oraz sumą ewentualnych kosztów egzekucyjnych może łącznie wynieść około 5.500.000 zł. Jednorazowe wykonanie zaskarżonych decyzji przekracza normalne możliwości Skarżącej, narazi ją na utratę majątku niezbędnego nie tylko do obrotu paliwami, ale także pozbawi ją majątku koniecznego do realizacji działalności gastronomiczno-hotelarskiej, a w dalszej perspektywie przyczyni się do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca podkreśliła, że organ administracji publicznej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem koniecznym dla wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę, że wykonanie skarżonego aktu niesie ze sobą prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Niemniej zaistnienie tych przesłanek nie nakłada na Sąd obowiązku uwzględnienia wniosku. Nawet wówczas, gdy zaistniały przesłanki pozytywne, w zakresie swojego uznania, Sąd musi brać pod uwagę także okoliczności przemawiające za odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Na mocy zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka zobowiązana jest do wykonania świadczenia pieniężnego, zapłaty podatku w wysokości 195.703 zł. Natomiast łączna kwota podatku do zapłaty z dziewięciu decyzji zaskarżonych do tutejszego Sądu wynosi 3.317.753 zł. Sąd podziela ocenę Skarżącej, że jednorazowa zapłata należności ze wszystkich dziewięciu decyzji niesie ze sobą niebezpieczeństwo zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednak należy, że kontrola podatkowa u Skarżącej została przeprowadzona w maju-czerwcu 2011 roku. W grudniu 2011 roku zostało wszczęte postępowanie podatkowe. W dniu 13 listopada 2012 roku została wydana decyzja Naczelnika Urzędu Celnego stwierdzająca powstanie obowiązku podatkowego i określająca wysokość zobowiązania podatkowego. Z kolei decyzja organu odwoławczego została wydana w dniu 19 maja 2014 roku. Zatem Skarżąca ma świadomość ewentualnych konsekwencji finansowo-podatkowych prowadzonej działalności gospodarczej od prawie trzech lat. Rozważając żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy wskazać, że posiadany majątek (aktywa Spółki na koniec 2013 roku wynosiły 4.937.779,14 zł), wysokość przychodów (34.897.688,78 zł za 2013 rok, czyli około 2.900.000 zł miesięcznie) oraz realizowany zysk z działalności gospodarczej (683.588,82 zł za 2013 rok, około 57.000 zł miesięcznie) jednoznacznie wskazują, że nie jednorazowo, ale w dłuższym okresie, Skarżąca posiada zdolność uregulowania ciążących na niej zobowiązań finansowych lub co najmniej zabezpieczenia środków na zapłatę należności objętych zaskarżonymi decyzjami. W okolicznościach niniejszej sprawy o realności wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie świadczy możność wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Ochrona tymczasowa na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonego aktu, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jego wykonaniem. Do bezpośrednich skutków wykonania decyzji nie można zaliczyć kosztów egzekucyjnych, które wynikają z braku woli adresata aktu do wykonania ostatecznej decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy ewentualne finansowe konsekwencje przymusowego wykonania zaskarżonego aktu (koszty egzekucyjne) są wynikiem decyzji ekonomicznych wspólników skarżącej Spółki. Pomimo posiadanych możliwości, Skarżąca nie poczyniła żadnych kroków w kierunku choćby częściowego uiszczenia podatku, czy też zabezpieczenia zapłaty należności podatkowych określonych decyzjami ostatecznymi. W tym miejscu należy także zauważyć, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd bierze pod uwagę nie tylko okoliczności wskazane we wniosku ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane Sądowi z urzędu (zob. postanowienie z dnia 10 marca 2008 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 209/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika natomiast z informacji powszechnie dostępnych, znajdujących się w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego (informacje te dostępne są na stronie internetowej: https://ems.ms.gov.pl/), w dniu 8 lipca 2014 roku wspólnicy skarżącej spółki, w tym samym składzie osobowym, utworzyli niemalże pod identyczną firmą, nowy podmiot gospodarczy "B" Sp. z o.o. (KRS nr [...], zob. wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego, k. 80-85 akt sądowych). Pomimo to, w tym samym okresie, skarżąca wystąpiła z wnioskami o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o przyznanie prawa pomocy, a także o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. W dniu 14 sierpnia 2014 roku nowa Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zatem zrealizowany został obowiązek pokrycia wkładów na kapitał zakładowy nowoutworzonej spółki, co najmniej do wysokości 500.000 zł. Jednocześnie w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego nie ma informacji, aby kapitał zakładowy choćby w części został pokryty aportem. Wkład wspólników skarżącej spółki w nowe przedsięwzięcie gospodarcze, dokonany około półtora miesiąca po ostatecznym określeniu zobowiązania podatkowego, ponad dwukrotnie przewyższa kwotę podatku wynikając z doręczonej Spółce decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.