III SA/Po 762/13

WyrokWSA w Poznaniu2013-10-10

Skład orzekający: Barbara Koś, Mirella Ławniczak, Szymon Widłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej, gdy strona wniosła odwołanie po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, gdy odwołanie zostało złożone po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony. Skoro odwołanie nie zostało wniesione w ustawowym terminie, a przywrócenie terminu nie nastąpiło, organ odwoławczy był zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu i odstąpienia od merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Stan faktyczny
Strona skarżąca K. Ż. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. dotyczącej podatku akcyzowego. Decyzja organu I instancji została doręczona w trybie zastępczym. Strona złożyła odwołanie po terminie, a następnie wniosek o przywrócenie terminu, który został odrzucony. Skarżąca zarzuciła organowi brak pouczenia o możliwości ustanowienia pełnomocnika lub wskazania adresu do doręczeń w celu uniknięcia negatywnych skutków procesowych związanych z doręczeniem zastępczym.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś (spr.) Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi K. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dot. określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Natomiast zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 ww. ustawy organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Następnie organ wyjaśnił, że z dokumentów zebranych w sprawie wynika, że w dniu 29.11 2012 r. (omyłkowo określonym przez organ jako 29.11.2011 r.) Naczelnik Urzędu Celnego w K. wydał decyzję określającą K. Ż. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. "X", zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. decyzji wynika, że została ona doręczona w dniu 18.12.2012 r., w trybie doręczenia zastępczego, w oparciu o art. 150 Ordynacji podatkowej. Czternastodniowy termin na wniesienie odwołania upłynął zatem w dniu 01.01.2013 r., ale z uwagi na to, że jest to dzień ustawowo wolny od pracy, termin ten upłynął w dniu 02.01.2013 r. Odwołanie strony złożone zostało w dniu 04.02.2013 r., co oznacza, że złożone zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Jednocześnie Dyrektor Izby Celnej wskazał, że postanowieniem nr [...] z dnia [...].03.2013 r., odmówiono stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji organu I instancji. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W skardze złożonej łącznie na powyższe postanowienie oraz postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania, K. Ż. wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Dyrektorowi Izby Celnej. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że mając na uwadze treść art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy przy wszczęciu postępowania podatkowego powinien pouczyć stronę, że w przypadku dłuższego wyjazdu poza swoje miejsce zamieszkania, winna ustanowić pełnomocnika lub wskazać adres do doręczeń celem uniknięcia negatywnych skutków procesowych, w szczególności uznania nieodebranych przez nią pism za doręczone w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Skarżącego, skoro organ podatkowy uznał za zasadne poinformować stronę – w postanowieniu o wszczęciu postępowania – o treści art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej, to powinien również poinformować o treści art. 147 i art. 150 Ordynacji podatkowej, ponieważ tylko wtedy mógłby się powoływać, że w stanie faktycznym sprawy strona niezasadnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Ponadto Skarżący podniósł, że skarga na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest logiczną konsekwencją skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia według kryterium określonego w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), tj. pod względem zgodności z prawem, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które uzasadniałoby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie. Podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego w niniejszej sprawie stanowi art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej O.p., stosownie do którego organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Należy wyjaśnić, że warunkiem skutecznego wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego wniesienia, tj. czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 O.p.). Natomiast uchybienie powyższemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, w następstwie czego decyzja staje się ostateczna, co tym samym wyklucza merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu odwoławczym. Stąd po przekazaniu sprawy wraz z odwołaniem organ odwoławczy w pierwszej kolejności bada, czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. W razie zaś wniesienia odwołania z przekroczeniem ustawowego terminu, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (art. 228 § 1 pkt 2 O.p.) i odstępuje od merytorycznego rozpatrzenia odwołania. W przedmiotowej sprawie z akt administracyjnych wynika, że pierwsze awizo decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie określenia Skarżącemu zobowiązania w podatku akcyzowym miało miejsce w dniu 3 grudnia 2012 r. i nie zostało podjęte pomimo ponownego awizowania w dniu 11 grudnia 2012 r. W związku z powyższym ww. decyzję podatkową należało uznać za doręczoną – zgodnie z art. 150 § 2 i § 1 Ordynacji podatkowej – z dniem 17 grudnia 2012 r., a nie jak przyjął organ odwoławczy – 18 grudnia 2012 r. Powyższe uchybienie w zakresie obliczania terminu doręczenia nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Nie zmienia to bowiem faktu, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął bowiem w okolicznościach niniejszej sprawy z dniem 31 grudnia 2012 r. Tymczasem Skarżący złożył odwołanie dopiero w dniu 4 lutego 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Odrębnym postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w P. odmówił przy tym Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem czternastodniowego terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 228 § 1 pkt 2 O.p., stwierdzając uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Należy przy tym dodać, że zarzuty skargi w istocie dotyczą postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i jako takie były one przedmiotem rozważań w odrębnej sprawie ze skargi strony na to postanowienie (sprawa o sygn. akt III SA/Po 761/13). Natomiast przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, które zostało wydane w następstwie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wobec zaś prawidłowej – jak wykazano w sprawie o sygn. akt III SA/Po 761/13 – odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz braku innych okoliczności mogących podważyć prawidłowość zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, skarga w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. W świetle powyższych rozważań Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i w konsekwencji oddalił skargę jako bezzasadną, orzekając jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło