III SA/Po 774/10

Dnia 18 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi HM na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia odrzucić skargę Zarządzeniem Sądu z dnia 13 grudnia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo Sądu zostało doręczone w dniu 20 grudnia 2010 r., zatem termin do uzupełnienia braków upłynął 27 grudnia 2010 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie pełnomocnik nie złożył pełnomocnictwa wskazując, że znajduje się ono w aktach sprawy administracyjnej, ponadto w oparciu o nie toczyło się postępowanie w sprawach o sygn. [...] Z tego względu, zdaniem adwokata, wezwanie Sądu o uzupełnienie braków skargi nie było uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wobec braku pełnomocnictwa przy skardze pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku skargi w trybie art. 49 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego w postępowaniu sądowym. W myśl zatem art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak takiego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie, mimo wezwania Sądu nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci braku pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej. Pełnomocnik jedynie oświadczył, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy administracyjnej, ponadto w oparciu o nie toczyło się postępowanie w sprawach o sygn. [...] Zdaniem Sądu należy zauważyć, iż w sprawach o sygn. [...] pełnomocnik był wzywany przez Sąd do przedłożenia pełnomocnictwa (dowód – wezwanie Sądu w sprawie, k. 12 akt sądowych [...]; wezwanie Sądu, k. 12 akt sądowych [...]). W obu przypadkach, adwokat odpowiedział na wezwanie Sądu i wbrew twierdzeniom w przedmiotowej sprawie, uzupełnił braki formalne skargi (dowód – pełnomocnictwo, k. 15 akt sądowych [...]; pełnomocnictwo, k. 20 akt sądowych [...]). Zauważyć też należy, iż z obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu sądowym czy administracyjnym. W takiej sytuacji pełnomocnik powinien załączyć do akt kolejnej sprawy nowy egzemplarz pełnomocnictwa albo sporządzić uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach innej sprawy, o ile umocowanie w treści pełnomocnictwa obejmowało swoim zakresem także postępowanie w danej sprawie przed sądem administracyjnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że skargę należało odrzucić z uwagi na nieusunięcie braków formalnych skargi, bowiem pełnomocnik nie wykazał, że był umocowany do działania w imieniu strony w dniu wniesienia skargi. Ponadto, skoro skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który pomimo wezwania Sądu, nie wywiązał się należycie z obowiązku usunięcia braków formalnych skargi, uznać należało, że Sąd nie jest zobowiązany w tej sytuacji do wzywania samej skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Podobnie uznał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 września 2010 r., sygnatura akt II FSK 1376/10 wskazując, że skoro sąd pierwszej instancji w świetle art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawidłowo wezwał pełnomocnika, który sporządził i wniósł skargę, do przedłożenia pełnomocnictwa, nie był zobowiązany z uwagi na nieusunięcie przez pełnomocnika w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, do wzywania samego skarżącego do podpisania skargi. Należy podkreślić, że pełnomocnik miał świadomość, iż nieuzupełnienie braku formalnego skargi będzie skutkowało odrzuceniem skargi (zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu). Sąd zauważa, iż skarżącą zastępował profesjonalny pełnomocnik, od którego należy wymagać szczególnej staranności. Z tych wszystkich względów na podstawie cytowanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.