III SA/Po 787/14

Dnia 6 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 roku przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w P. Z. P. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę Decyzją z dnia [...], nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił spółce A zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Nissan Patrol, nr VIN [...], poj. silnika [...] cm³, rok produkcji 2001, w wysokości [...] zł. Organ ustalił, iż przedmiotowy samochód został nabyty wewnątrzwspólnotowo w Danii jako samochód ciężarowy typu VAN N1, dwuosobowy nie posiadający stałych punktów kotwienia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa znajdujących się w tylnej części pojazdu i nie dokonano w nim żadnych zmian konstrukcyjnych. Klasyfikacja tego pojazdu, zdaniem strony została dokonana na podstawie wskazanego stanu faktycznego oraz dokumentów takich jak; zaświadczenie o badaniu technicznym nr [...] z dnia [...] roku, dowód rejestracyjny pojazdu wraz z tłumaczeniem, fakturę VAT nr [...] z dnia [...] dotyczącą sprzedaży przedmiotowego samochodu, odpowiedź firmy [...] potwierdzającą, że pojazd nie był importowany ani sprzedany przez [...]. Ponadto uwzględniono przedłożoną przez właściciela pojazdu dokumentację zdjęciową przedmiotowego pojazdu i oświadczenie, że w momencie zakupu pojazd wyglądał jak na załączonej dokumentacji zdjęciowej, a dokonano w nim jedynie zdjęcia kratki w tylnej części pojazdu oraz blachy z podłogi. Zgodnie z załączonym do akt administracyjnych tłumaczeniem przysięgłym duńskiego dowodu rejestracyjnego pojazdu sporny samochód został zaklasyfikowany jako dostawczy. W dokumencie zabrakło jednak zapisów dotyczących ilości miejsc siedzących w pojeździe oraz zapisów o jakichkolwiek zmianach konstrukcyjnych wykonanych w pojeździe (demontaż siedzeń, montaż przegrody). Z przeglądu technicznego wykonanego w dniu [...] roku wynikało, że rodzaj pojazdu określono jako samochód ciężarowy, podrodzaj furgon oraz, że posiada miejsca do siedzenia. Przedmiotowy samochód posiadał w momencie przywozu na terytorium kraju elementy wyposażenia wnętrza takie jak samochód osobowy (tapicerkę, dywaniki, oświetlenie, fabryczne punkty mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa). Samochód został w niewielkim stopniu zmieniony i dostosowany do przewozu towarów, przy czym po przywozie do Polski przywrócono mu pierwotny charakter samochodu osobowego przez demontaż kratki i zdjęcia blachy z podłogi. Przedmiotowy samochód posiada elementy wyposażenia wnętrza takie jak samochód osobowy, np. okna na bocznych panelach, konstrukcyjne wyposażony jest w punkty kotwiące służące do zamocowania tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa, co potwierdzają przedłożone zdjęcia. Organ uwzględnił również wycenę spornego pojazdu dokonaną w programie Carwert – system wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass’s (nr wyceny [...]), zgodnie z którym pojazd Nissan Patrol jest samochodem osobowym o jednobryłowym, zamkniętym, przeszklonym dookoła nadwoziu typu kombi. Wewnątrz pojazdu znajduje się 5 siedzeń z pasami bezpieczeństwa. Przedmiotowy samochód posiada wewnątrz całość wyposażenia, które jest charakterystyczne dla samochodów przeznaczonych do przewozu osób (ABS, Airbag, 4/5 zagłówków, zamek centralny, tylne oparcie składane, dzielone). Reasumując organ przyjął, że dokonane przeróbki w pojeździe nie spowodowały zmiany konstrukcji pojazdu. Natomiast uzyskanie świadectwa homologacji, które określa rodzaj pojazdów ciężarowych, reguluje zasady ruchu drogowego i warunki jakim muszą odpowiadać pojazdy poruszające się po drogach publicznych. W konsekwencji organ uznał, że sporny samochód jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, a w konsekwencji spełnia definicje samochodu osobowego dla potrzeb poboru akcyzy w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlega obowiązkowi zapłaty akcyzy. Organ przyjął, że obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu powstał w dniu 15 maja 2011 roku, a zaległość podatkowa powstała w dniu [...]. Za podstawę opodatkowania w sprawie organ podatkowy przyjął fakturę z dnia [...], nr [...], która dotyczyła zakupu pojazdu przez stronę postępowania od firmy duńskiej za kwotę [...] euro ([...] zł według kursu z dnia [...]). Decyzją z dnia [...] o nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. podtrzymał stanowisko organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, iż dla grupowania i klasyfikowania pojazdów i nadawania im poszczególnych kodów CN nie mają żadnego znaczenia obowiązujące w systemie prawnym przepisy o ruchu drogowym oraz przepisy w sprawie warunków technicznych, które pojazdy samochodowe powinny spełniać. Natomiast zasadniczym kryterium klasyfikacji jest ich przeznaczenie, przy czym zasadnicze przeznaczenie ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogólnych cech samochodu. Szczególnie istotne w tym względzie jest przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję pojazdu odpowiadającą jego przeznaczeniu, natomiast kolejni użytkownicy, tak jak i odwołujący w niniejszym postępowaniu mogą zmieniać jego przeznaczenie, co jednakże nie wpływa na zmiany konstrukcyjne pojazdu. Organ odwoławczy analizując ponownie wyniki dokonanych oględzin oraz dane wygenerowane z systemu Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass uznał, iż samochód jest pojazdem osobowym i takim był w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Organ nie kwestionował faktu dokonanych przeróbek ani ich zakresu, niemniej uznał, iż zmiany polegające na przystosowaniu przedmiotowego pojazdu do korzystania z niego głównie do przewozu towarów miały charakter odwracalny i nie spowodowały zmiany zasadniczego przeznaczenia tego auta do przewozu osób. Ponowne przystosowanie do przewozu osób odbyło się bowiem wyłącznie przez demontaż elementów istotnych dla przewozu towarów. Zmiany te w istocie stanowiły przywrócenie pierwotnych cech pojazdu umożliwiających korzystanie z niego głównie do przewozu osób. Organ stwierdził, iż w każdym samochodzie konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu osób zabieg wymontowania tylnego rzędu siedzeń spowoduje radykalną zmianę, ale nie wywołuje żadnego skutku z punktu widzenia Nomenklatury Scalonej , bo nie zmienia przeznaczenia nadanego przez producenta. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka A zwróciła uwagę na naruszenie art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 122, art. 187, art. 191 Ordynacji podatkowej, stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji. W skardze strona podniosła zarzuty tożsame z zawartymi w odwołaniu, ponownie też podkreśliła niezasadną analizę dokumentów sprzed zakupu auta, jak i po jego rejestracji. Strona skarżąca podniosła, iż wszelkie dokumenty krajowe i zagraniczne wskazują na nabycie pojazdu ciężarowego, a nie osobowego. W ocenie strony organ służby celnej nie wziął pod uwagę zapisów dokumentów urzędowych, nie dokonał ich analizy, swobodnie oceniły ich treść, nie zbadał wszystkich okoliczności faktycznych, niedostatecznie wyjaśniły zaistniałe wątpliwości. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy administracji nie naruszyły prawa procesowego lub materialnego. Zgodnie z treścią art. 3 ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. –.o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie natomiast z art.20 ust.1 ,2,3 pkt a i b rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913 /92 z dnia 12 października 1992r ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 3 lipca 1987r. z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej 9 Dz.U.UE.l.87.256.1) ustanowiono nomenklaturę towarową zwaną "Nomenklaturą Scaloną" w celu spełnienia w tym samym czasie zarówno wymogów wspólnej taryfy Celnej jak i statystyk w dziedzinie handlu wewnętrznego Wspólnoty. Nomenklatura Scalona obejmuje: nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna, przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. W art.9 ust.1 lit a i art.10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej wskazano podstawę prawną do przyjmowania i publikowania not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej. Rozporządzenie to ustanowiło nomenklaturę, zwaną jako "Nomenklatura Scalona", w skrócie CN, opartą na Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zwanego jako "System Zharmonizowany", w skrócie HS. HS został uzupełniony przez swoje własne noty wyjaśniające do Sytemu Zharmonizowanego. Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zatem zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosownie więc do postanowień Ogólnych Reguł Interpretacji i not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej przyjmuje się następujące pozycje: 8703 – pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Niniejsza pozycja obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby jak i towary. 1. typu pickup-pojazd posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. 2. typu wan – więcej niż jednym rzędem siedzeń , musi spełniać wskazania podane w notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703. Jednakże pojazd typu wan z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa , znajdujących się w tylnej części pojazdu ma być klasyfikowany do pozycji 8704, nawet jeśli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób, a powierzchnią ładunkową lub okna w panelach bocznych. 8704 - pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Tego typu pojazdy obejmują w szczególności, zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym ), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.), cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp), ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów itp., ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705, śmieciarki wyposażone w urządzenia do załadunku, prasowania itd. Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz.622 ze zm.) minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w drodze obwieszczenia wyjaśnienia do Taryfy Celnej, obejmujące w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i kodowania towarów (HS) oraz opnie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu zharmonizowanego. Na tej podstawie prawnej obwieszczeniem z dnia 1 czerwca 2006r. obowiązującym od dnia 4 grudnia 2006r. Minister Finansów ogłosił wyjaśnienia do Taryfy Celnej w celu zapewnienia jej właściwej i interpretacji i jednolitego stosowania, stanowiące załącznik do obwieszczenia. W uwagach do pozycji 8703 zapisano, że obejmuje ona pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702, określenie samochody osobowo-towarowe oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Z powyższego wynika, iż o klasyfikacji samochodu do tejże pozycji decyduje jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób .Należy przy tym zauważyć, że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest przy tym na podstawie ogólnego wyglądu i cech samochodu. Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów objętych tą pozycją są następujące cechy: - obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów ;takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych: -obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, -obecność przesuwnych wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, -brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów, -wyposażenia całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Uwzględniając zebrany materiał dowodowy, w szczególności dotyczący wyposażenia i wyglądu pojazdu zasadnie organy przyjęły, iż przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym. Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności, iż w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazd miał tylko dwa siedzenia, przegrodę oraz wszelką dokumentacje potwierdzającą ciężarowy charakter jest bez znaczenia dla oceny cech pojazdu z punktu widzenia Nomenklatury Scalonej. W niniejszej sprawie przeróbka samochodu oznaczała jedynie dostosowanie do zamierzonego korzystania, nie byłą jednak nieodwracalna, podobnie jak i dokonana poprzednio, przed nabyciem auta przez skarżącego przeróbka polegająca na zamontowaniu kraty i usunięciu siedzeń. Żadne z tych działań nie naruszało konstrukcji pojazdu i nie świadczyło o trwałości dokonanych zmian, a dodatkowe siedzenia i pasy zamontowane zostały w miejscu faktycznie przeznaczonym do tego celu. Zmiany, których dokonano po sprowadzeniu pojazdu na teren Polski stanowiły de facto przywrócenie pierwotnych cech pojazdu. Dokonano bowiem jedynie przebudowy wnętrza pojazdu, zdemontowano kratkę oddzielającą przestrzeń ładunkową od pasażerskiej, zamontowano dodatkowo blachę z podłogi pojazdu. Użytkownicy samochodów mogą dokonywać pewnych przeróbek pojazdu, dostosowując je do własnych potrzeb, ale zasadniczo nie zmienia to konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. W sprawie klasyfikacji spornego samochodu nie mogły mieć zastosowania przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, jak również przepisy w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, a także przepisy innego kraju członkowskiego dotyczące rejestracji pojazdu samochodowego. Klasyfikacji pojazdów dla celów poboru akcyzy nie dokonuje się na podstawie tych dokumentów. Nie może ich treść automatycznie skutkować przyjęciem, że samochód jest samochodem ciężarowym. Na gruncie klasyfikacji taryfowej kluczowe znaczenie przypisano przeznaczeniu samochodu do przewozu osób bądź przewozu towarów, ustalana na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. Nie jest więc wiążące dla organów zarejestrowanie pojazdu w Danii jako ciężarowego, ani wpisy dokonane w zaświadczeniach o badaniu technicznym, dokonane już po nabyciu wewnątrzwspólnotowym. Organ wziął pod uwagę dokumenty, na które powoływała się strona skarżąca jednak biorąc pod uwagę pozostałe okoliczności dotyczące cech i ogólnego wyglądu samochodu, nie mogły one mieć decydującego znaczenia dla określenia charakteru auta. Bowiem organy zobowiązane są do badania przeznaczenia pojazdu na podstawie całokształtu okoliczności, w tym tych zaistniałych jeszcze przed powstaniem obowiązku, jak i po jego powstaniu. Wbrew zarzutom skargi organy dokonały dokładnego i wyczerpującego zebrania materiału w sprawie potwierdzonego dokumentacją fotograficzną, która potwierdziła rodzaj, stan techniczny i przeznaczenie samochodu. Dokumentacja zdjęciowa i wyposażenie pojazdu ujawniły, że przedmiotowy samochód posiada wyposażenie wnętrza typowe dla samochodu osobowego (tapicerkę, dywaniki, oświetlenie, fabryczne punkty mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa). Dokonane ustalenia organów administracji wyraźnie potwierdziły, że w momencie orzekania samochód posiadał pojedynczą zintegrowaną przestrzeń dla przewozu osób i towarów, przeszklenia wzdłuż całego pojazdu, trzydrzwiową bryłę samochodu, wyposażenie wnętrza pojazdu, które składało się między innymi z jednolitej tapicerki w całym pojeździe, głośników w części tylnej, wyprofilowanych bokach dla potrzeb pasażerów drugiego rzędu, a także braku stałej przegrody dzielącej przestrzeń pasażerską od towarowej. Niniejszy samochód został jedynie w niewielkim stopniu zmieniony i dostosowany do przewozu towarów, przy czym po wprowadzeniu pojazdu na teren Polski przywrócono mu pierwotny charakter samochodu osobowego poprzez demontaż kratki. Organy trafnie przyjęły, że w rozpoznawanym przypadku samochodów nie jest typowym VAN-em, a jedynie został określony jako furgon, który sklasyfikowany może być po właściwym określeniu przeznaczenia (tj. zasadniczo do przewozu osób lub towarów). O takiej klasyfikacji VAN-a do kodu 8704 (pojazdy do transportu drogowego) decyduje jego wyposażenie w jeden rząd siedzeń oraz brak punktów kotwiczenia do montażu siedzeń, a także brak wyposażenia bezpieczeństwa znajdującego się w tylnej części pojazdu. W przypadku Nissana Patrol posiada on jeden rząd siedzeń z możliwością zamontowania 2 rzędu wyposażonych w pasy bezpieczeństwa, a to wskazuje, że dla spornego pojazdu nie są spełnione ww. warunki. Auto posiada stałe punkty kotwienia oraz urządzeń do instalowania drugiego rzędu siedzeń (2 lub 3 miejsca). Ponadto zamontowane zostały w pojeździe fabrycznie szyby wzdłuż dwubocznych paneli oraz szyby w tylnej klapie pojazdu. Organy zbadały i zasadnie ustaliły, że samochód nie był poddawany przeróbkom, które ingerowałyby w konstrukcję samochodu i pozbawiały go elementów charakterystycznych dla pojazdu osobowego (zmieniającego jego osobową konstrukcję). W sprawie zabrakło okoliczności potwierdzających trwałość dokonanych zmian konstrukcyjnych w spornym pojeździe, który wyprodukowano jako pojazd osobowy. Osobowy charakter pojazdu potwierdziła również informacja zawarta w systemie EUROGlass’s (wycena nr 29459). W rozpoznawanej prawie skarżący powołuje się na niewykonanie wyroku WSA w Poznaniu o sygn. akt III SA/Po 385/11. Należy jednak wyjaśnić, że wyrok ten nie dotyczy rozpatrywanej sprawy, tylko innego przypadku (innego samochodu) sprowadzonego do kraju przez skarżące Przedsiębiorstwo, a przez to powołany wyrok nie ma bezpośredniego związku z rozpoznawaną sprawą. Ponadto strona skarżąca powołuje się na nieuwzględnienie poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. Strona nie konkretyzuje jednak cech powołanego aktu prawnego. Obowiązująca w momencie orzekania ustawa o podatku akcyzowym z 06.12.2008 roku w załączniku nr 1 miała jedynie 45 pozycji. Nieobowiązująca w momencie orzekania ustawa o podatku akcyzowym z 23.01.2004 roku w załączniku nr 1 zawierała poz. 59. należy jednak zaznaczyć, ze treść załącznika na jaki powołuje się strona skarżąca nie obowiązywał w momencie orzekania organów administracji i przez to nie miał natomiast znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. W ocenie Sądu, w toku postępowania nie naruszono wskazanych tam przepisów prawa art. 122, art. 87, art. 191 Ordynacji podatkowej, ani art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym z 06.12.2008 roku. Organ odwoławczy podjął wszelkie działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącą spółkę, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące spornego samochodu odmienne od argumentacji strony. W szczególności nie naruszono zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalono.