III SA/Po 79/15

Dnia 19 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2015 roku sprawy ze skargi Spółki A w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 19 listopada 2014 roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca 2009 roku do grudnia 2010 roku postanawia zawiesić postępowanie Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia 25 września 2014 r., określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca 2009 roku do grudnia 2010 roku. Podstawę faktyczną opodatkowania olejów opałowych stawką przewidzianą dla paliw silnikowych stanowiło m.in. ustalenie, że strona złożyła miesięczne zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego po upływie ustawowego terminu. Jako podstawę prawną organy podatkowe wskazały przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), w tym art. 89 ust. 14-15 i art. 89 ust. 16. Zdaniem strony skarżącej opóźnienie w złożeniu zestawienia oświadczeń nabywców nie powinno skutkować utratą prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego właściwej dla olejów opałowych, gdyż powinno być traktowane tak jak złożenie deklaracji podatkowej po ustawowym terminie, a ponadto jest to niezgodne z prawem wspólnotowym. W związku z powyższym zauważyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 562/14) wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści: - "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.? - "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? - "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ". W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie przez Trybunał powyższych pytań prejudycjalnych będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy, z uwagi na tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornej między stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, która dotyczy błędnej interpretacji art. 89 ust. 16 u.p.a., polegającej na uznaniu, że złożenie po terminie miesięcznego zestawienia oświadczeń o sprzedaży oleju stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania podwyższonej stawki opodatkowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd uprawniony jest do zawieszenia postępowania, bowiem zgodnie z powołanym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie na gruncie powyższej regulacji jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca nie wymienił wprost postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również to postępowanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym (zob. m.in. wyrok NSA z 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2021/12, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości UE jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (zob. np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów orzeczono zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.