III SA/Po 81/12

Dnia 25 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi A G na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia roku nr w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej na rok 2009 oddala skargę Decyzją z dnia 21.06.2011 r., Burmistrz Gminy odmówił A zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej na rok 2009 – marzec. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż strona w dniu 16 czerwca 2011 r. wniosła o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego za marzec 2009 r. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej ( Dz. U. Nr 52, poz. 379 ze zm. ) producent rolny składa taki wniosek w terminach od 1 marca do 31 marca i od 1 września do 30 września danego roku. Jest to termin prawa materialnego, nie podlegający przywróceniu. Przedmiotowy wniosek został złożony po terminie, wobec czego nie podlegał uwzględnieniu. W odwołaniu od tej decyzji strona podniosła, iż wniosek był złożony w terminie i następnie po raz drugi za rok 2009 r. Wcześniejsze pismo o zwrot akcyzy pozostało bez odpowiedzi organu. Decyzją z dnia 8 grudnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, podzielając generalnie jego ustalenia faktyczne i rozważania prawne. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że pierwszy wniosek strony z dnia 19 marca 2009 r. był niekompletny, a strona nie uzupełniła jego braków, pomimo specjalnego wezwania organu w tym zakresie. Wobec tego pismo pozostawiono bez rozpatrzenia. Strona wystąpiła o wznowienie postępowania, ale żądanie to nie zostało uwzględnione ze względu na brak decyzji ostatecznej wydanej w sprawie. Przepisy ustawy wyznaczają precyzyjnie termin do skutecznego wniesienia wniosku o zwrot podatku. Wniosek strony z dnia 19 marca 2009 r. był zgłoszony w terminie, ale ze względu na nieusunięte braki nie wywołał skutków prawnych. Kolejny wniosek strony z czerwca 2011 r. nie mógł zostać uwzględniony, gdyż wniesiono go po dniu 31 marca 2009 r. Termin ten miał charakter materialnoprawny i nie podlegał przywróceniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona stwierdziła, iż wniosek był złożony w terminie, a organ I instancji utrudnia sprawę i nie chce wypłacić żądanego zwrotu podatku akcyzowego. Wniesiono o uchylenie decyzji II instancji i wypłacenie należnej kwoty wraz z odsetkami. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty. Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012r. skarżąca podnosiła, iż we wcześniejszych jej wnioskach o zwrot podatku akcyzowego za lata 2007 i 2008 również nie wskazywała wielkości użytków rolnych, zaś w jej wniosku z dnia 26.09.2008r. obszar ten został wpisany przez urzędnika gminy. Za lata 2007 i 2008 skarżąca otrzymała zwrot podatku akcyzowego. Co do przedmiotowego wniosku skarżąca podała, że zgłosiła się do urzędu celem jego uzupełnienia w części IV wniosku i była w przekonaniu, że jak stawi się w urzędzie, to urzędnik da jej wniosek aby na nim dokonała uzupełnienia o brakujące dane i z tej czynności zostanie sporządzony protokół, co nie miało miejsca. Skarżąca twierdziła, że organ nie pouczył jej o tym, jak ma uzupełnić wniosek. Dodatkowo skarżąca wniosła o zasądzenie kwoty 1 200 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu do urzędu, SKO i sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga okazała się nieuzasadniona. Wskazać należy na wstępie, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej ( Dz. U. Nr 52, poz. 379 ze zm. ) producent rolny składa wniosek o zwrot podatku w terminach od 1 marca do 31 marca i od 1 września do 30 września danego roku. Jest to termin prawa materialnego, nie podlegający przywróceniu. Strona złożyła pierwotnie zgłosiła wniosek o zwrot w dniu 19 marca 2009 r., czyli w powyższym ustawowym terminie. Ponieważ nie wpisano w nim posiadanych użytków rolnych organ I instancji wezwał stronę pismem z 27 marca 2009 r. do usunięcia tego braku w trybie art. 64 § 2 kpa – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponieważ nie uzupełniono wniosku w wyznaczonym terminie organ poinformował stronę pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r. o pozostawieniu go bez rozpoznania. Pismem z dnia 3 marca 2011 r. strona wniosła o wznowienie postępowania, jednak organ I instancji postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. odmówił wznowienia, gdyż w obrocie prawnym nie istnieje decyzja administracyjna, mogąca stanowić przedmiot nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie jest decyzją tylko czynnością materialno – techniczną. W dniu 16 czerwca 2011 r. strona zgłosiła kolejny, przedmiotowy wniosek o zwrot akcyzy, jednak organy obu instancji zasadnie stwierdziły, iż jest to czynność dokonana po wymaganym terminie ustawowym, czyli po dniu 31 marca 2009 r. Jest to zarazem termin materialnoprawny, nie podlegający przywróceniu ( zob. m. in. wyrok WSA w Gdańsku z 9.10.2007 r., I SA/Gd 381/07, lex nr 303045 ). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i uregulowania prawne, Sąd stwierdził, iż złożenie wniosku po wymaganym terminie oznaczało konieczność wydania decyzji o odmowie zawrotu podatku akcyzowego. Decyzje organów obu instancji zostały wobec tego wydane zgodnie z przepisami prawa procesowego i prawa materialnego. Skarżąca nigdy nie kwestionowała tego, że organ wzywał ją do uzupełnienia wniosku. Podnoszone przez skarżącą na rozprawie sądowej okoliczności nie mogą być brane pod uwagę ponieważ nie znajdują potwierdzenia w aktach administracyjnych. Strona skarżąca w toku postępowania odwoławczego nie zgłaszała ich i na nie się nie powoływała. Także w skardze kierowanej do Sądu skarżąca nie wskazywała na to aby podane do protokołu okoliczności miały miejsce. Podnoszenie ich dopiero na etapie rozprawy może świadczyć, iż zostały przez stronę podane jedynie jako linia jej obrony. Z kolei zarzut skarżącej, że pomimo braku podania we wcześniejszych jej wnioskach danych dotyczących posiadanych użytków rolnych, zwrot podatku akcyzowego był skarżącej przyznawany, zaś organ sam dokonywał uzupełnień we wniosku skarżącej- w opinii Sądu- nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można bowiem wymagać aby organ sam dokonywał uzupełnień we wniosku składanym przez skarżącą. Jeżeli nawet w przeszłości miało to miejsce, to nie można wymagać aby organ za stronę w postępowaniu wszczynanym na wniosek podatnika dokonywał jakichkolwiek uzupełnień czy wręcz za niego działał. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012r., nr 270.) orzekł o oddaleniu skargi.