III SA/Po 825/14

Dnia 20 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M J na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział x z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o umorzenie należności w części dotyczącej składek za pracowników w części finansowanej przez ubezpieczonych postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 17 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2015 r. oddalił skargę M J. W terminie do złożenia skargi kasacyjnej skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (pismo nadane listem poleconym w dniu 02 czerwca 2015 r. k. 52 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. Referendarz sądowy WSA w Poznaniu ustanowił dla skarżącego adwokata. Wicedziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w P pismem z dnia 3 lipca 2015 r. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A W (k. 65 akt sądowych). Sąd poinformował o tym pełnomocnika pismem doręczonym mu w dniu 15 lipca 2015 r. W dniu 20 lipca 2015 r. A W upoważnił adwokata B K do zastępowania go w przedmiotowej sprawie (k. 70 akt sądowych). Pismem z dnia 22 lipca 2015 r. adwokat B K zgłosił się jako pełnomocnik substytucyjny, załączając pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez adwokata A W i dowód uiszczenia opłaty skarbowej (k. 69-71 akt sądowych). W dniu 23 lipca 2015 dokonał on przeglądu akt sprawy. Pismem nadanym w dniu 29 lipca 2014 r. pełnomocnik strony – adwokat A wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 17 kwietnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podano, że informacja o ustanowieniu adwokata z urzędu dotarła do adwokata A W w dniu 15 lipca 2015 r. Wgląd do akt sprawy pełnomocnik z urzędu uzyskał w dniu 23 lipca 2015r. Wniosek o przywrócenie terminu został zatem złożony w wymaganym przepisami prawa terminie. Skarga kasacyjna została również wniesiona w terminie (nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od zawiadomienia adwokata o wyznaczeniu go do występowania w sprawie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi trzydzieści dni, od dnia doręczenia stronie wyroku wraz z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy bezsporne jest to, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, a więc obejmującym także ustanowienie pełnomocnika z urzędu (zob. pismo nadane listem poleconym w dniu 02 czerwca 2015 r. k. 52 akt sądowych). Wyznaczenie pełnomocnika nastąpiło w dniu 16 czerwca 2015 r. Adwokat AW otrzymał informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w dniu 15 lipca 2014 r. Pismem z dnia 20 lipca 2015 r. adwokat A W upoważnił adwokata B K do zastępowania go w przedmiotowej sprawie (k. 70 akt sądowych). Pismem z dnia 22 lipca 2015 r. zgłosił się on jako pełnomocnik substytucyjny, załączając pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez A W i dowód uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa. W dniu 23 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy. Pismem nadanym w dniu 29 lipca 2014 r. pełnomocnik strony – adwokat A W wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z 17 kwietnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Kluczowym jest ustalenie momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ustawy p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik strony miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (vide postanowienia NSA z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II GZ 243/11, z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OZ 211/12, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12 oraz postanowienie WSA w Lublinie z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 4/13 – orzeczenia.nsa.gov.pl/doc). W przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zachowana została również przesłanka złożenia wniosku o przywrócenie terminu w odpowiednim czasie od ustania przyczyny, która spowodowała jego niedochowanie. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było efektem okoliczności niezależnych od pełnomocnika. Winy w uchybieniu terminu nie można również przypisać skarżącemu, skoro w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej strona złożyła wniosek o przyznanie pełnomocnika urzędu, bez którego nie mógł być sporządzony i skutecznie wniesiony środek zaskarżenia. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono skargę kasacyjną, dopełniono zatem czynności, dla której termin był wyznaczony. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. , orzekł jak w sentencji postanowienia.