III SA/Po 845/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga R, reprezentowanej przez pełnomocnika – adwokata, na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W treści skargi pełnomocnik strony wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji oznacza, że stała się ona ostateczna i może być podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko skarżącej. Pełnomocnik podkreślił, że skarżąca nie zgadza się z decyzją, a przede wszystkim z tym, że organ nie dokonał żadnych ustaleń, które wskazywałyby na to, że skarżąca jest stroną niniejszego postępowania i że to na nią winien zostać nałożony obowiązek uiszczenia opłaty. Zdaniem pełnomocnika, w takiej sytuacji decyzja nakładająca na skarżącą opłatę nie powinna być wykonana do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii przez Sąd, tym bardziej, że wszczęcie egzekucji w stosunku do skarżącej może mieć dla niej poważne konsekwencje, takie jak utrata dobrego imienia, a nawet powstanie wśród poważnych kontrahentów skarżącej prawa do odstąpienia od umów łączących ich ze skarżącą. W tych okolicznościach, w ocenie pełnomocnika strony, wniosek o wstrzymanie jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga, że jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W okolicznościach niniejszej sprawy – wobec motywów wniosku pełnomocnika strony skarżącej o ochronę tymczasową, w którym wskazał on, że wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnia fakt, iż strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem – należy wyjaśnić, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd bada wyłącznie zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku. W sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca kary pieniężnej. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., I OZ 28/08 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Pełnomocnik strony nie wykazał w sposób przekonywający, że w razie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w sprawie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi, skarżąca spółka zostanie narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.