III SA/Po 874/12

Dnia 9 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia r. nr w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia : odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu Postanowieniem z dnia 20 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 27 września 2012 r. (k. 24). W dniu 28 września 2012 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że uchybienie terminu wynika z tego, iż wezwanie Sądu o wpis uzupełniający zawierało wprowadzającą w błąd treść, bowiem wzywało do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, ale nie wynikało z treści, że kwota wpisu wynosi w sumie 200 zł. Z uwagi na to, że skarżący zapłacił wcześniej 100 zł, uznał, że wykonał wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże we wniosku takim strona winna uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy, dopełnić czynności, której uchybiła oraz wniosek ten złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Strona, która wnosi o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Ustawodawca nie wymaga od osoby wnioskującej o przywrócenie terminu udowodnienia braku winy, a jedynie jego uprawdopodobnienia. W niniejszej sprawie skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wyjaśnił, iż wezwanie Sądu o wpis uzupełniający zawierało wprowadzająca w błąd treść, bowiem wzywało do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, ale nie wynikało z treści, że kwota wpisu wynosi w sumie 200 zł. Z uwagi na to, że skarżący zapłacił wcześniej 100 zł, uznał, że wykonał wezwanie Sądu. Zdaniem strony okoliczności te wyraźnie wskazują, iż nie ponosi ona winy za uchybienie terminu do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi. Jednakże o braku winy można mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Zarządzenie Sądu wyraźnie nosi tytuł "wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego" co oznacza, że nie jest to wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego W tej sytuacji nie można przyjąć, iż strona skarżąca dołożyła najwyższej staranności w dbaniu o swoje interesy. Strona skarżąca wiedząc, iż uiściła już kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi winna powziąć wątpliwość czy aby kwota, którą uiściła była prawidłowa skoro Sąd wezwał do dokonania wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi, nie zaś uznać owo wezwanie Sądu za błędne. Sąd wskazuje, że przywrócenie terminu w związku z jego uchybieniem nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Skoro przy ocenie winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności jaki należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, to zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (wyrok NSA OZ we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2002r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.). W świetle powyższego stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Natomiast o braku winy można mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.