III SA/Po 887/16

Dnia 17 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] r. Wpłata została dokonana w dniu [...] r. i w tym samym dniu skarżący wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że przyczyną uchybienia terminowi był wyjazd zagraniczny. Skarżący planował powrót do Polski w dniu [...] r., ale na skutek awarii pojazdu przyjechał ostatecznie w dniu [...] r. i dokonał przelewu na konto Sądu. Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył oświadczenia K- mechanika samochodowego w przedsiębiorstwie skarżącego i J – pracownika sekretariatu w przedsiębiorstwie skarżącego upoważnionym do odbioru korespondencji , mające uprawdopodobnić brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do dokonania przedmiotowej czynności procesowej. J stwierdziła, że odebrał on wezwanie sądowe w kwestii wpisu w dniu [...] r. K oświadczył, że jako mechanik samochodowy dostał polecenie udania się w okolice D w N w związku z awarią pojazdu skarżącego w dniu [...] r. Dotarł on na wskazane miejsce w dniu [...] r. o godz. 18. Usunięcie awarii pojazdu trwało ok. 3 godziny. K i skarżący wrócili do P w nocy [...] r. około godziny 2.00. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Analizując przedmiotową sprawę w zakresie powyższych przesłanek ustawowych Sąd stwierdził, że wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie był zasadny. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie[...] zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] r. odebrała osoba upoważniona do odbioru korespondencji adresowanej do skarżącego J. Zgodnie z jej oświadczeniem zapoznała się ona z treścią wezwania i poinformowała o niej skarżącego, który przebywał poza granicami kraju. Skarżący planował wrócić do kraju (przebywał w N na urlopie od [...] r. ) w dniu [...] r. Wpłata została dokonana w dniu [...] r. ( dzień po wymaganym terminie ) i w tym samym dniu skarżący wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że przyczyną uchybienia terminowi był wyjazd zagraniczny. Skarżący planował powrót do P w dniu [...] r., ale na skutek awarii pojazdu przyjechał ostatecznie w dniu[...] r. i dokonał przelewu na konto Sądu. Oceniając zachowanie skrzącego Sąd uznał, że skarżący ponosi winę za niedochowanie terminu ustawowego do dokonania czynności procesowej jaką w omawianej sprawie było uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Sąd zauważa, że skarżący miał wiedzę o obowiązku opłacenia skargi w zakreślonym terminie oraz o skutkach nie dochowania terminu w dokonaniu tej czynności. Pomimo tej wiedzy skarżący godził się na to, że w ostatnim dniu biegnącego terminu dokona zapłaty po powrocie do kraju. W sytuacji gdy samochód, którym skarżący podróżował uległ awarii, skarżący podjął czynności zmierzające do jej usunięcia ( zawiadomił K aby przyjechał w okolice D i dokonał naprawy, oświadczenie K w aktach sądowych) lecz nie podjął żadnych kroków w celu realizacji obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący twierdzi, że w związku z awarią samochodu , jego przyjazd do kraju nastąpił[...] r. i w tym samym dniu dokonał przelewu . Nadto twierdzi, że był przekonany, że termin na dokonanie omawianej tu czynności procesowej zostanie zachowany, bo po powrocie do kraju , który miał nastąpić [...] r. dokona zapłaty (pismo procesowe z [...] r., w aktach sadowych). Oczywistym jest, że awaria samochodu jest zdarzeniem nagłym i niespodziewanym, za które winy nie może ponosić skarżący. Niemniej skarżący nie wykazał się starannością w zachowaniu bo zadbał o to, aby podjąć kroki w celu naprawy samochodu i ukończenia podróży a nie zadbał o dochowanie terminu w opłaceniu skargi. Skoro doszło już do awarii i polecił swojemu pracownikowi aby ten przyjechał w okolice D to skarżący miał wiedzę, że przedłuży się tym samym jego powrót do kraju. Mógł więc dokonać przelewu (np. internetowo) lub polecić osobie trzeciej aby dokonała opłacenia skargi. Tak więc skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 lutego 2015r. wydanego w sprawie I OZ 91/15 wskazał, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony , okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Sąd uznał, że w omawianej sprawie nie zaistniała powyższa sytuacja. Skarżący bowiem mógł sam lub zlecić osobie trzeciej dokonanie zapłaty wpisu sądowego bo w momencie awarii samochodu miał świadomość, że powrót do kraju może się przedłużyć. W sprawie bowiem nie było takiej sytuacji, która nie pozwoliłaby na wyręczenie się inną osobą. Tym samym należało uznać, ze nie może być mowy o braku winy po stronie skarżącego, co powoduje niedopuszczalność przywrócenia terminu. Z tego względu należało uznać, że w sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a., albowiem strona ponosi winę za brak opłacenia skargi w terminie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p. p. s. a., orzekł jak w sentencji postanowienia.