III SA/Po 889/12

Dnia 27 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... . nr .... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 rok oddala skargę Skarżąca będąca podatnikiem Sp. z o.o. złożyła korekty deklaracji podatkowej na podatek od nieruchomości m.in. za 2009 rok i wniosek o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku. Powyższe uzasadniała tym, że nieruchomości podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości to m.in. budynki i budowle wybudowane w ramach inwestycji polegającej na wybudowaniu linii produkcyjnej L5, które zdaniem podatnika były zwolnione od rzeczonego podatku na mocy Uchwały Rady Miejskiej w T Nr LXIV/359/2006 z dnia 26 października 2006r. w sprawie udzielania przez Gminę T pomocy regionalnej na wsparcie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w formie zwolnienia od podatku. Wobec takiego stanowiska, podatnik w korekcie z 25.08.2010r. wskazał kwotę deklarowanego podatku od nieruchomości za 2009rok w wysokości 1 080 951,00 zł i wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 rok w kwocie 731 848,00 zł. Organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości m.in. za 2009rok postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011r. i w dniu 29 marca 2011r. wydał decyzję, w której dokonał określenia Spółce wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2009 – 2011 w łącznej kwocie 5 604 746 zł. Powyższa decyzja w wyniku odwołania podatnika została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia 26 września 2011r., który to organ swoje rozstrzygnięcie oparł na przepisie art. 11 Ordynacji podatkowej nakazując wydać rozstrzygnięcie co do określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości w odrębnych decyzjach wydanych w stosunku do każdego z okresów rozliczeniowych. Ponownie rozpatrując sprawę decyzją z dnia 9 listopada 2011r. Burmistrz Miasta i Gminy T określił spółce P sp. z o.o. z siedzibą w T zobowiązanie w podatku od nieruchomości za rok 2009 w kwocie 1 811 821 zł . Jako podstawę prawną organ powołał art. 21 § 1 pkt 2 i §5 , art. 120, 47 §3 w zw. z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa, art. 2 – 7 i art. 20 d ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, art. 91 Konstytucji RP, art. 93 i 249 oraz art. 87 i 88 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, art. 2 i 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu We oraz § 1,2 i 5 Uchwały Nr XXXVI/206/2008 rady Miejskiej w T z dnia 29 października 2009r, §1,2 i 5 Uchwały nr LXX/468/2010 Rady Miejskiej w T z dnia 27 października 2010r. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy przedstawił na czym polegała konstrukcja programu pomocowego, na który powołał się podatnik . Następnie stwierdził, że rzeczona uchwała weszła w życie 6.03.2007r. a więc już po dacie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. Nr 142, poz. 1017) i wobec tego Spółka nie nabyła prawa do zwolnienia w podatku od nieruchomości . W odwołaniu od powyższej decyzji z dnia 9 listopada 2011r. podatnik żądał uchylenia decyzji. Odwołujący prezentował stanowisko w myśl którego prawo Spółki do zwolnienia w podatku od nieruchomości wynika z samej Uchwały a nie z Rozporządzenia. Rozporządzenie adresowane było wyłącznie do rad gmin, które będąc na mocy art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych uprawnione do ustanawiania zwolnień przedmiotowych w zakresie podatku od nieruchomości miały z kolei na mocy Rozporządzenia, uszczegółowić zasady uzyskiwania przedmiotowego zwolnienia. Zdaniem odwołującego to uchwała kierowana była wyłącznie do podatników i jej postanowienia odnosiły bezpośredni skutek w sferze praw i obowiązków podatników. Skoro Rozporządzenie obowiązywało do 31.12.2006r. zaś Uchwała została podjęta 26.10.2006r. toteż nastąpiło to w czasie obowiązywania rozporządzenia, zaś zarówno w jednym akcie normatywnym jak i w drugim brak było końcowych terminów do spełnienia formalnych warunków uprawniających do skorzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości . To zaś – zdaniem odwołującego- przesądzało o tym, że wypełnienie wymogów wskazanych w obu aktach przez podatników po dniu 31.12.2006r. uprawniało podatników, w tym Spółkę do skorzystania ze zwolnienia podatkowego w podatku od nieruchomości. W tak dokonanej interpretacji odwołująca powołała się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wyrażone w uzasadnieniu do wyroku z dnia 11 maja 2009r. wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1572/08. Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P decyzją z dnia 28 maja 2012r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Swoje rozstrzygnięcie Kolegium uzasadniło następująco: Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowa uchwała jako akt prawa miejscowego została uchwalona w oparciu o przepis art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz obowiązujące do dnia 31.12.2006r. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej(...) Rozporządzenie to stanowiło program pomocowy przewidujący udzielenie pomocy regionalnej, który został zatwierdzony przez Komisję Europejską w dniu 11 maja 2006r. i który umożliwiał gminom udzielanie pomocy regionalnej w formie zwolnień z podatku od nieruchomości na podstawie uchwał podejmowanych w oparciu o art. 7 ust. 3 cyt. Ustawy bez konieczności ich opiniowania przez Prezesa UOKiK oraz notyfikacji Komisji Europejskiej. Tak więc z chwilą wejścia w życie rozporządzenia, każda opracowana przez gminę uchwała zgodna z jego przepisami tj. odsyłająca do tego rozporządzenia, nie wymagała uzyskania opinii Prezesa UOKiK w trybie art. 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, ani notyfikacji Komisji Europejskiej. Tak więc- zdaniem organu odwoławczego- na przedmiotowy program pomocowy składało się zarówno Rozporządzenie jak i Uchwała i oba te akty należało uznać za wiążące dla podatnika chcącego skorzystać z pomocy w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości. Tak więc przedsiębiorca chcąc z tej pomocy skorzystać musiał zgłosić właściwemu organowi podatkowemu przed rozpoczęciem realizacji inwestycji zamiar skorzystania z pomocy i z tym dniem nabywał już do niej prawo- co wynikało z§7 ust. 1 Rozporządzenia. Skoro ten akt prawny obowiązywał do dnia 31.12.2006r., toteż do tego dnia można było nabyć prawo do otrzymania pomocy bo do tego też dnia obowiązywał rzeczony program pomocowy. Zdaniem organu odwoławczego należało odróżnić w rozpoznawanej sprawie pojęcie "nabycia prawa do pomocy" od "możliwości korzystania przez przedsiębiorcę z tego prawa". Skoro uchwała weszła w życie po dniu 31.12.2006r. a więc po dacie obowiązywania rozporządzenia, przedsiębiorcy nie mieli możliwości skorzystania z przedmiotowego programu pomocowego. Obecnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję SKO w P z dnia 28maja 2012r. wniosła Spółka z o.o. z siedzibą w T. Skarżąca zarzucała naruszenie: - art. 233 §1 pkt 1 i pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej w zw. z §1 ust.1 i §4 Uchwały Nr LXIV/359/2006 Rady Miejskiej w T z dnia 26 października2006r. w sprawie udzielenia przez Gminę T pomocy regionalnej na wsparcie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w formie zwolnienia od podatku od nieruchomości, dalej zwanej "Uchwałą", art. 120 i 121 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez utrzymanie w mocy decyzji określającej zobowiązanie skarżącej w podatku od nieruchomości w wysokości innej aniżeli zadeklarowanej przez skarżącą w wyniku bezpodstawnego zakwestionowania prawa skarżącej do zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie \uchwały, - art.120 i 121 §1 Ordynacji podatkowej oraz art. 153,168 §1, art.; 170 i 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przez sadami administracyjnymi, poprzez nieuwzględnienie w toku rozstrzygania sprawy prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 maja 2009r. ,sygn. akt I SA/Po 1572/08, uzasadnienia którego jednoznacznie wynika, iż stanowisko organów podatkowych odmawiające skarżącej prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały z powołaniem się na fakt, iż zgłosiła ona zamiar skorzystania ze zwolnienia po dniu 31.12.2006r. jest bezpodstawne i poprzez orzekanie w tej samej sprawie mimo powagi rzeczy osądzonej, gdyż kwestia obowiązywania Uchwały była już przedmiotem rozpoznania przez WSA w Poznaniu w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 11maja 2009r.,którym Sąd stwierdził, że Uchwała stanowiła samoistną podstawę do nabycia przez skarżącą ulgi podatkowej, -art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, poprzez uznanie za prawidłową decyzję wydaną przez organ I instancji pomimo istnienia wyroku WSA w Poznaniu z dnia 11 maja 2009r. i decyzji SKO w P z dnia 4 września 2009r.,gdyż Burmistrz Miasta i Gminy T mógł ewentualnie kwestionować wyliczenie przez spółkę wysokości przysługującego jej prawa do zwolnienia od podatku ,a nie samo prawo do skorzystania ze zwolnienia na mocy Uchwały, -§1 ust.1 , §4 oraz 5 Uchwały, poprzez zakwestionowanie prawa skarżącej Spółki do zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały, pomimo spełnienia przez skarżącą wszystkich przewidzianych Uchwałą warunków do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia i w związku z tym nabycia przez skarżącą prawa do tego zwolnienia, -§1 ust. 1 oraz §4 Uchwały w zw. z art.7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, § 1 oraz § 11ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, dalej zwanym "Rozporządzeniem" oraz art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, poprzez bezpodstawne uznanie, że skarżąca Spółka nie nabyła prawa do przedmiotowego zwolnienia z uwagi na to, że nie dokonała zgłoszenia o zamiarze skorzystania z pomocy publicznej do dnia 31.12.2006r.tj.do dnia obowiązywania Rozporządzenia, podczas, gdy skarżącą dokonała zgłoszenia z dochowaniem wszelkich warunków określonych w Uchwale, będącej samoistną podstawą korzystania przez skarżącą spółkę ze zwolnienia od podatku od nieruchomości oraz poprzez bezpodstawne przyjęcie, że treść decyzji Komisji Europejskiej dnia 11 maja 2006r. dotyczącej Pomocy Państwa nr N 526/2005- Polska "Programu ramowego pomocy regionalnej udzielanej przez gminy na wspierania nowych inwestycji i tworzenie nowych miejsc pracy mogłaby przesądzać o braku mocy obowiązującej Uchwały i pozbawić skarżącą tego prawa. Formułując powyższe zarzuty skarżącą domagała się uchylenia skarżonej decyzji SKO w P w całości i zasądzenia na jej rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła swoje stanowisko w sprawie prezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu powtórzył argumentację podaną w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organy podatkowe przepisu art. 170 i 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej zwanej "p.p.s.a.". Skarżąca Spółka twierdziła bowiem, że organy nie uwzględniły w toku rozpoznawania sprawy prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wydanego w dniu 11 maja 2009r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1572/08, z treści uzasadnienia którego to wyroku według skarżącej, jednoznacznie wynikało, że stanowisko organów podatkowych odmawiające skarżącej prawa do skorzystania ze zwolnienia w podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały z powołaniem się na fakt, że zgłosiła ona zamiar skorzystania z przedmiotowego zwolnienia po dniu 31.12.2006r., jest bezpodstawne. Nadto skarżąca twierdziła, że ponownie orzeka się w tej samej sprawie czym naruszona została zasada powagi rzeczy osądzonej. Otóż formułowane przez skarżącą powyżej przedstawione zarzuty są nietrafne. Tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 11 maja 2008r. rozstrzygnął sprawę skargi na decyzję SKO w P wydaną w sprawie wszczętej wnioskiem skarżącej Spółki o zwolnienie jej od podatku od nieruchomości w ramach pomocy regionalnej na wsparcie nowych inwestycji, zgodnie z postanowieniami §1 i 2 Uchwały, który to wniosek organ podatkowy I instancji w osobie Burmistrza Miasta i Gminy T załatwił odmownie, zaś organ odwoławczy rozpatrując odwołanie skarżącej Spółki utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W wyniku skargi złożonej od tej decyzji, tutejszy Sąd wydał wyrok (sprawa o sygn. akt I SA/Po 1572/08). W wydanym w dniu 11 maja 2009r. wyroku Sąd uznał, że nie można podzielić stanowiska organów podatkowych, że Spółce P, która złożyła wniosek o udzielenie pomocy regionalnej w dniu 30 marca 2007r. pomoc ta w postaci zwolnienia od podatku od nieruchomości nie przysługuje, skoro Rozporządzenie z dnia 4 sierpnia 2006r. obowiązywało jedynie do dnia 31.12.2006r. Wobec uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji, SKO w P uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy T kierując sprawę do ponownego rozpatrzenia jej przez organ I instancji, który z kolei umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe. Uznając postępowanie za bezprzedmiotowe, Burmistrz wskazał, że Uchwała przewidująca zwolnienia z podatku od nieruchomości uzależnia nabycie prawa do zwolnienia wyłącznie od spełnienia określonych przesłanek, nie przewidując wydania decyzji w tym zakresie i w związku z tym postępowanie w sprawie wniosku o udzielenie przedmiotowego zwolnienia jest bezprzedmiotowe i jako takie winno ulec umorzeniu. Z powyższego wynika po pierwsze: nie ma powagi rzeczy osądzonej gdyż obecnie rozpatrywana sprawa dotyczy skargi wniesionej na decyzję wydaną w innym postępowaniu (sprawa z wniosku skarżącej o zwolnienie jej z podatku od nieruchomości zakończona została prawomocną decyzją o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego) i po drugie: organ podatkowy uwzględnił w sprawie, której dotyczy obecna skarga stanowisko WSA wyrażone w wyroku z dnia 11 maja 2009r. bowiem ocenił dopuszczalność udzielenia pomocy na podstawie Uchwały jako odrębnego środka pomocowego skoro Rozporządzenie w dacie złożenia przez skarżącą spółkę wniosku już nie obowiązywało. Przechodząc do omówienia kolejnych zarzutów należy przedstawić "mechanizm" działania pomocy, o której mowa w Rozporządzeniu. Otóż przedmiotowy program pomocowy w zakresie zwolnienia od podatku od nieruchomości konstruują następujące akty prawne: - ustawa z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 10.95.613)- dalej u.p.o.l. - decyzja Komisji Europejskiej zatwierdzająca przedmiotowy program pomocowy (Decyzja N526/2005), dalej decyzja Komisji, - rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. 06.142.1017)- dalej Rozporządzenie, - Uchwała Rady Miejskiej w T Nr LXIV/359/2006 z dnia 26 października 2006r.- dalej Uchwała. Przedmiotowy program pomocowy podlegał notyfikacji stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, dalej u.p.p.p. W myśl art. 6 ust. 2 u.p.p.p. pomoc publiczna przewidziana w akcie normatywnym, który uzależnia nabycie prawa do otrzymania pomocy wyłącznie od spełnienia przesłanek określonych w tym akcie, bez konieczności wydawania decyzji lub zawarcia umowy, albo gdy wydawana decyzja jedynie potwierdza nabycie prawa, może być udzielana, jeżeli akt normatywny jest programem pomocowym zatwierdzonym przez Komisję zgodnie z art. 88 Traktatu WE lub przewidującym udzielenie pomocy, której nie dotyczy obowiązek notyfikacji. Przedmiotowy program pomocowy był skonstruowany w oparciu o u.p.o.l. oraz projekt Rozporządzenia. Został on przedstawiony Komisji Europejskiej, która w decyzji z dnia 11 maja 2006r. (Decyzja N526/2005) zaakceptowała program i wyraziła zgodę na jego dalszą implementację za pomocą uchwał rad gmin. Istotnym elementem podkreślanym w decyzji Komisji była kwestia ram czasowych przedmiotowego programu. Chodzi tu w szczególności o okres, w którym można było złożyć oświadczenie o przystąpieniu do programu i dotyczy to okresu do dnia31.12.2006r. Są to postanowienia decyzji Komisji: pkt 2.7 zdanie drugie ("Prawo do otrzymania pomocy musi zostać nabyte przed dniem 31.12.2006r."), pkt 2.12 zd. pierwsze ("Program obowiązuje do dnia 31 grudnia 2006r. Prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości musi zostać nabyte przed upływem tego terminu"), pkt 3.3 ust. 12(" czas trwania programu jest zgodny z okresem obowiązywania mapy pomocy regionalnej(prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości musi zostać nabyte do dnia 31 grudnia 2006r.)"). Powyższy aspekt czasowy regulowało w § 11 Rozporządzenie stanowiąc, że obowiązuje ono do dnia 31 grudnia 2006r.. Tym samym spełniało ono warunki nałożone przez przepisy Unii Europejskiej określone w decyzji Komisji. Termin ten potwierdzony został w piśmie organu nadzorczego z dnia 26 sierpnia 2006r., w którym Regionalna Izba Obrachunkowa przesłała komunikat Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Ministerstwa Finansów w sprawie programu pomocowego dla gmin w zakresie zwolnienia z podatku od nieruchomości oraz wskazywała termin do którego podatnicy mogli przystąpić do programu. Reasumując notyfikowana i dopuszczalna pomoc mogła być udzielona w ramach przedmiotowego programu osobom, które do niego przystąpiły do końca 2006 roku. Z powyższego wynika zatem, że skoro Uchwała weszła w życie w dniu 6 marca 2007r., tym samym nie mogła wprowadzić ram czasowych, o których mowa w Rozporządzeniu wprowadzającym program pomocowy zaakceptowany przez Komisję Europejską. Uchwała mimo, że w swojej treści powoływała się na notyfikowane Rozporządzenie implementujące decyzję Komisji Europejskiej, nie wprowadziła jednak ram czasowych ustanowionych przez to Rozporządzenie. Innymi słowy Uchwała nie implementowała notyfikowanego Rozporządzeniem programu pomocowego a zamiast tego, na podstawie art. 7 ust. 3 u.p.o.l. ustanowiła odrębny akt pomocowy. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy skarżąca złożyła w 2010roku wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości za rok 2009 wraz z korektą deklaracji podatkowej za ten rok uzasadniając tym, że część budynków i budowli wybudowanych w ramach inwestycji polegającej na wykonaniu linii produkcyjnej wełny mineralnej L5 podlegała zwolnieniu od podatku od nieruchomości na mocy Uchwały. Należało więc ocenić dopuszczalność udzielenia pomocy na podstawie Uchwały jako odrębnego środka pomocowego, gdyż- co zostało już powyżej przedstawione- Uchwała nie implementowała notyfikowanego Rozporządzeniem programu pomocowego natomiast ustanowiła odrębny akt pomocowy. Słusznie więc postąpił organ podatkowy dokonując takiej właśnie oceny. Organ z powołaniem się na art. 6 ust. 2 u.p.p.p. wskazał, że projekt aktu organu samorządowego nie został notyfikowany i zatwierdzony przez Komisję Europejską (jak wcześniej miało to miejsce z projektem Rozporządzenia), tak więc na jego podstawie nie można udzielić pomocy regionalnej w postaci zwolnienia od podatku od nieruchomości zgodnie z żądaniem skarżącej Spółki . Sąd uznaje stanowisko organu podatkowego wyrażone w skarżonej decyzji za prawidłowe bowiem pomoc regionalna nie notyfikowana nie może zostać wprowadzona w życie ani tym bardziej udzielona. Tak więc słusznie organ podatkowy uznał, że pomoc przyznana na podstawie przedmiotowej Uchwały stanowiłaby pomoc niezgodną z prawem, o której mowa w art. 2 ust. 8 u.p.p.p. Konsekwencje udzielenia podatnikowi pomocy niezgodnej prawem określone są m.in. w rozdziale 4 u.p.p.p., który reguluje zwrot pomocy przyznanej niezgodnie z zasadami wspólnego rynku oraz pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Tym samym pozostałe zarzuty skargi, w świetle powyższego nie znalazły uzasadnienia. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, iż jest ona zgodna z prawem zarówno materialnym jak i regulującym zasady postępowania. Z wyżej przedstawionych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.