III SA/Po 89/26

PostanowienieWSA w Poznaniu2026-01-08

Skład orzekający: Izabela Bąk - Marciniak, Tomasz Grossmann, Katarzyna Witkowicz - Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prokurator, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, może wnieść sprzeciw od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. po upływie czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Sprzeciw od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. może wnieść Prokurator, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, jednakże musi on zostać wniesiony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. W przypadku wniesienia sprzeciwu po upływie tego terminu, sąd odrzuci sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dnia 30 czerwca 2025 r., która uchyliła decyzję Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego z dnia 31 stycznia 2025 r. ustalającą jednorazową opłatę planistyczną. Prokurator, na wniosek Dyrektora, wniósł środek zaskarżenia, który został zakwalifikowany przez sąd jako sprzeciw od decyzji. Prokurator zarzucił SKO naruszenie przepisów k.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, mimo braku potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw Prokuratora.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak Sędzia WSA Tomasz Grossmann (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska Protokolant starszy specjalista Barbara Dropek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 stycznia 2026 r. sprawy ze sprzeciwu Prokuratora od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia odrzucić sprzeciw. Decyzją z 31 stycznia 2025 r. ([...]) Dyrektor Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego [...] w P. (dalej: Dyrektor [...] lub organ I instancji) ustalił jednorazową opłatę w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...] [omyłkowo określonej w decyzji mianem ulicy "[...]" – uw. Sądu], zapisanej w dniu zbycia w księdze wieczystej nr [...], oznaczonej w ewidencji gruntów: obręb N., arkusz mapy 11, działki nr [...] i [...], na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w rejonie ulicy [...] - część wschodnia A oraz zobowiązał do wniesienia tej opłaty spółkę T. S.A. z siedzibą w P. (zwaną dalej "Spółką"). Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Spółkę, reprezentowaną przez r. C., Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "SKO" lub "organ II instancji") – decyzją z 30 czerwca 2025 r. ([...]), wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. – uchyliło ww. decyzję Dyrektora [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja SKO została doręczona stronie oraz organowi I instancji 17 lipca 2025 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie do wniesienia sprzeciwu od niej. Pismem z 28 sierpnia 2025 r. zatytułowanym "WNIOSEK" (znak: [...]) Dyrektor [...] zwrócił się do Prokurator (zwanego dalej Prokuratorem lub Skarżącym) "o rozważenie możliwości skierowania przez Prokuratora skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu" na ww. decyzję SKO, wskazując jako podstawę swego wniosku przepisy art. 50 § 1 w zw. z art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). Pismem z 14 października 2025 r. zatytułowanym "SKARGA" (znak: [...]) Prokurator zaskarżył w całości ww. decyzję SKO i – zarzuciwszy jej naruszenie art. 136 § 1 i art. 138 § 2 k.p.a. poprzez wydanie przez organ II instancji decyzji o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez ten ostatni organ, mimo że rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części, a także poprzez zaniechanie skorzystania przez organ II instancji z możliwości przeprowadzenia z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów albo zlecenia przeprowadzenia tego postępowania organowi I instancji, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy – na podstawie "art. 145 § 1 ust. 1 pkt c" p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a nadto o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Zakwalifikowawszy "skargę" Prokuratora jako sprzeciw od decyzji w rozumieniu art. 64a i nast. p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu – postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. o sygn. akt IV SA/Po 964/25 – na podstawie art. 64d § 2 p.p.s.a. przekazał sprawę do rozpoznania na rozprawie. W wyniku reorganizacji wydziałów orzeczniczych tut. Sądu, niniejszej sprawie została nadana nowa sygnatura akt: III SA/Po 89/26 (k. 39 i 40 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W kontrolowanej sprawie jest poza sporem, że zaskarżona decyzja SKO została wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz że Prokurator nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym jej wydanie. W myśl art. 64a p.p.s.a. – dodanego (wraz z całym rozdziałem 3a działu III p.p.s.a.) z dniem 1 czerwca 2017 r. – od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw (zwany "sprzeciwem od decyzji"). Zgodnie z art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Stosowne pouczenie o ww. środku zaskarżenia i zasadach jego wnoszenia zostało zamieszczone w zaskarżonej decyzji SKO. Należy wyjaśnić, że w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 grudnia 2023 r. o sygn. akt I OSK 2608/23 (ONSAiWSA 2024/4, poz. 51) została sformułowana teza, w myśl której: "Określony w art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) termin na wniesienie sprzeciwu dotyczy również prokuratora, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym. Odesłanie przewidziane w art. 64b § 1 p.p.s.a. nie daje podstawy do stosowania w postępowaniu ze sprzeciwu przepisu art. 53 § 3 p.p.s.a." Pogląd ten upowszechnił się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienia NSA: z 14.11.2023 r., I OZ 499/23; z 14.12.2023 r. I OZ 583/23; z 28.12.2023 r., I OZ 572/23; a także wyrok NSA z 08.08.2024 r., I OSK 1069/24; wszystkie przytaczane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądowe są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w skrócie "CBOSA", pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontrolowanej sprawie Prokurator wniósł sprzeciw od decyzji SKO (błędnie nazwany "skargą") niemal równe trzy miesiące po doręczeniu stronie (Spółce) zaskarżonej decyzji – a więc z ewidentnym uchybieniem ustawowego, 14-dniowego terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia (art. 64c § 1 p.p.s.a.). Z tych względów nie było potrzebne ani celowe rozważenie przez Sąd dyskusyjnej kwestii, czy prokurator dysponuje w ogóle legitymacją procesową do wnoszenia sprzeciwów od decyzji (odpowiednio: sprzeciwów od postanowień – zob. art. 64f p.p.s.a.) kasatoryjnych. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. sprzeciw Prokuratora odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło